#aorata

[spoilersgr]

Ο εφιάλτης των Τούρκων – Τα τέσσερα αόρατα ελληνικά υποβρύχια που δεν φαίνονται στα εχθρικά ραντάρ

Τα ελληνικά υποβρύχια αποτελούν ένα σημαντικό όπλο, έναντι της Τουρκίας, στη «σκακιέρα» του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Συνολικά η Ελλάδα έχει 11 υποβρύχια. Έξι παλαιότερου τύπου, ένα εκσυγχρονισμένο τύπου 209 και τέσσερα τύπου 214, τα γνωστά και ως «Παπανικολής», που θεωρούνται αθόρυβα και, επομένως, «αόρατα». Η Τουρκία, που συνέχισε να προκαλεί και την περασμένη εβδομάδα, έχει ένα παραπάνω υποβρύχιο συνολικά (12), όμως όλα είναι προηγμένης γενιάς, τύπου 209. Η διαφορά των υποβρυχίων τύπου 214 («Παπανικολής») είναι ότι φέρουν τεχνολογία που τούς επιτρέπει να παραμείνουν για μεγάλα διαστήματα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσα, ούτως ώστε να είναι δύσκολο να εντοπιστούν από εχθρικά ραντάρ. Επιπλέον, έχουν ένα ειδικό «σιωπηλό» σύστημα πρόωσης με συνέπεια να μη γίνονται αντιληπτά από αεροσκάφη, ελικόπτερα ή και πλοία επιφανείας. Η Ελλάδα επέδειξε την υπεροχή της στο βυθό όταν οι Τούρκοι «έχασαν» τις θέσεις των ελληνικών υποβρυχίων, τα οποία, μάταια, αναζητούσαν επί 34 ημέρες! Λίγες ημέρες αργότερα, προκειμένου να ενισχύσουν το ηθικό τους, οι Τούρκοι δημοσιοποίησαν βίντεο από δήθεν εντοπισμό των ελληνικών υποβρυχίων, όταν αυτά, φυσικά, ήταν στην… επιφάνεια. Τα «κλειδιά» των υποβρυχίων «Παπανικολής» Σύμφωνα με το Πολεμικό Ναυτικό, τα υποβρύχια τύπου 214 («Παπανικολής») έχουν μήκος 65,3 μέτρα και μπορούν να κινηθούν με 10,5 κόμβους στην επιφάνεια και 21 κόμβους σε κατάδυση. Τα βασικά χαρακτηριστικά των τεσσάρων «αόρατων» υποβρυχίων της Ελλάδας είναι τα εξής: Πρόωση Η πρόωση επιτυγχάνεται με έναν ηλεκτροκινητήρα 3.900 kW σε συνδυασμό με το σύστημα αναερόβιας πρόωσης (AIP), την παραγωγή δηλαδή ηλεκτρικής ενέργειας από κυψέλες υγρών καυσίμων. Το σύστημα αυτό απαλλάσσει τα Υ/Β αυτού του τύπου (όποτε επιχειρησιακά απαιτείται) από την διαδικασία εκτελέσεως αναπνευστήρα για τη φόρτιση των συστοιχιών του, μια διαδικασία που καθιστά τα Υ/Β ευάλωτα σε εντοπισμό από ανθυποβρυχιακές μονάδες. Συνεννόηση Τα Υ/Β κλάσεως 214 είναι πλήρως εφοδιασμένα με τις κεραίες, πομπούς και δέκτες που είναι απαραίτητα για τις επικοινωνίες τους. Ναυτιλία Τα Υ/Β κλάσεως 214 του Πολεμικού Ναυτικού φέρουν το ολοκληρωμένο οπλικό σύστημα ISUS της εταιρείας ATLAS ELEKTRONIK, του οποίου οι κονσόλες με τη δυνατότητα της μεταξύ τους εναλλαγής λειτουργιών, θα αποτελούν τα απαραίτητα συστήματα ναυτιλιακής έρευνας, όπως RADAR, ESM, GPS, ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟΥ κ.τ.λ. Φυσικά πολλά σύγχρονα τεχνολογικά επιτεύγματα, όπως ιστοί OPTRONIC με πολλές δυνατότητες απεικόνισης θα αποτελούν σημαντικά ναυτιλιακά αλλά και επιχειρησιακά βοηθήματα. Οπλισμός Στο οπλικό Σύστημα ISUS ολοκληρώνονται, τόσο οι τορπίλλες, όσο και τα Κατευθυνόμενα Βλήματα SUBHARPOON , τα οποία θα φέρει το Υ/Β στους 8 Τ/Σ και στις θέσεις εφεδρικών όπλων. Sonar Στο ίδιο οπλικό σύστημα ενσωματώνεται, παθητικό SONAR μεσαίων και χαμηλών συχνοτήτων, SONAR ναυτιλίας / εντοπισμού ναρκών, ενεργητικού SONAR και άλλες υποβοηθητικές λειτουργίες για την στοχοποίηση και επίλυση προβλήματος βολής. Προσωπικό Το προσωπικό Υ/Β τ. “ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ” συνίσταται από 6-7 Αξιωματικούς και από πλήρωμα 28-30 ανδρών (Μονίμων Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών) Υποστήριξη Τα Υ/Β τ. “ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ” μπορεί να μεταφέρει επαρκή τρόφιμα και πόσιμο νερό για πλου έως 50 ημέρες, ενώ δεν υφίσταται πρόβλημα ανεφοδιασμού με καύσιμα – λιπαντικά.   Ποια είναι τα τέσσερα υποβρύχια-φόβητρα της Ελλάδας ΠΙΠΙΝΟΣ Το Υ/Β ΠΙΠΙΝΟΣ είναι Υ/Β ανοικτής θαλάσσης (Ocean Going) και σχεδιασμένο να εκτελεί επιχειρήσεις με την ελάχιστη δυνατή έκθεση σε ενεργητικό / παθητικό εντοπισμό από μη φίλιες δυνάμεις. Έχει τη δυνατότητα εντοπισμού, παρακολούθησης, επίλυσης του προβλήματος διευθύνσεως βολής και προσβολής στόχων επιφανείας και Υ/Β υιοθετώντας τεχνολογίες σύγχρονου ναυτικού πολέμου. Δύναται να επιχειρεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα εν καταδύσει με τη βοήθεια συστήματος αναερόβιας πρόωσης (AIP). Το υποβρύχιο ΠΙΠΙΝΟΣ: ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ Το σημερινό Υ/Β ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ είναι το τρίτο στην ιστορία του Πολεμικού Ναυτικού με αυτό το όνομα. Το πρώτο ήταν γαλλικής σχεδιάσεως και ναυπηγήσεως που είχε παραληφθεί από το Πολεμικό Ναυτικό το 1927. Έδρασε κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εκτελώντας συνολικά δεκατέσσερις (14) πολεμικές περιπολίες στην Αδριατική και στο Αιγαίο Πέλαγος, από την 28 Οκτ 1940 έως την 13 Οκτ 1944. Κατά τη διάρκεια των περιπολιών του βύθισε εχθρικά πλοία συνολικού εκτοπίσματος περί των 13000 τόνων. Παροπλίστηκε το 1945, λόγω παλαιότητας. Το δεύτερο ήταν αμερικανικής σχεδιάσεως και ναυπηγήσεως κλάσης GUPPY IIA, το οποίο είχε παραληφθεί το 1972 και παρέμεινε σε υπηρεσία μέχρι το 1993, οπότε και παροπλίστηκε. Το Υ/Β ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ (S -120) είναι ένα συμβατικό Υ/Β Τype 214, πρώτο στη σειρά των 6 Υποβρυχίων τύπου “ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ” που έχει παραγγείλει το Πολεμικό Ναυτικό. Κατασκευάσθηκε στα Ναυπηγεία της HDW στο ΚΙΕΛΟ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ. Καθελκύσθηκε την 22 Απριλίου 2004. Την 21 Δεκεμβρίου 2010 κατέπλευσε στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας και εντάχθηκε στη δύναμη των Υποβρυχίων. Το υποβρύχιο ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ: ΜΑΤΡΩΖΟΣ Το Φεβρουάριο του 2014 πραγματοποιήθηκε η καθέλκυση του Υ/Β ΜΑΤΡΩΖΟΣ (S-122). Η καθέλκυση πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις των ΕΝΑΕ στο Σκαραμαγκά. Βρίσκονται εν εξελίξη οι εργασίες και οι εν πλω δοκιμές για την πιστοποίηση και την επιχειρησιακή ένταξη του Υ/Β στο Στόλο. Το υποβρύχιο ΜΑΤΡΩΖΟΣ: ΚΑΤΣΩΝΗΣ Τον Ιούνιο του 2015 πραγματοποιήθηκε η καθέλκυση του Υ/Β ΚΑΤΣΩΝΗΣ (S-123). Η καθέλκυση πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις των ΕΝΑΕ στο Σκαραμαγκά. Βρίσκονται εν εξελίξη οι εργασίες και οι εν πλω δοκιμές για την πιστοποίηση και την επιχειρησιακή ένταξη του Υ/Β στο Στόλο. Το υποβρύχιο ΚΑΤΣΩΝΗΣ:

[spoilersgr]

Ποιος σκότωσε τον αρχηγό; Η δολοφονία Παύλου Μπακογιάννη και τα αόρατα πρόσωπα του αίματος

Ποιος και γιατί σκότωσε τον ‘αρχηγό’ Π. Μπακογιάννη;20 χρόνια από τη δολοφονία του Π. Μπακογιάννη ένα νέο βιβλίο, «Ενέδρα στην οδό Ομήρου», φωτίζει τη διαδρομή του στο Μόναχο την εποχή της δικτατορίας αλλά και στην Αθήνα. Συγγραφέας ο Κώστας Πετρογιάννης. Ο αναγνώστης θα πρέπει να φτάσει στο τέλος του βιβλίου «Ενέδρα στην οδό Ομήρου» (εκδ. Ηρόδοτος, 2009) για να δώσει τις δικές του απαντήσεις στο ερώτημα ποιός σκότωσε τον ‘αρχηγό’ και κυρίως γιατί; Από τις πρώτες σελίδες όμως εύκολα αντιλαμβάνεται την ταυτότητα του ‘αρχηγού’. Πρόκειται για ένα άτομο ταπεινής καταγωγής, υψηλών δυνατοτήτων και ακόμα μεγαλύτερων φιλοδοξιών, όπως αναφέρεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. Και πρόκειται για τη διαδρομή του από τα γραφεία του ελληνικού προγράμματος της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας στο Μόναχο κατά τη διάρκεια της δικτατορίας μέχρι τα έδρανα της ελληνικής βουλής στην Αθήνα και τη δολοφονία του στις 26 Σεπτεμβρίου του 1989. «Δεν είναι ούτε μύθος, ούτε ιστορία, είναι ένα μείγμα αυτών των δύο», εξηγεί στη Ντόιτσε Βέλε ο συγγραφέας του βιβλίου, δημοσιογράφος Κώστας Πετρογιάννης. Τα ψευδώνυμα δεν εμποδίζουν τον αναγνώστη να αναγνωρίσει τους βασικούς πρωταγωνιστές. O δημοσιογράφος, συγγραφέας του βιβλίου Κώστας Πετρογιάννης Κοινός παρονομαστής για τη δολοφονία Ο συγγραφέας δεν φιλοδοξεί να αποδείξει ποιός σκότωσε το Μπακογιάννη. Ξετυλίγει όμως σενάρια, όπως λέει, «πολύ πιθανά σενάρια και εκτιμήσεις που δεν απέχουν από την αλήθεια και δεν αποκλείω η αλήθεια να βρίσκεται και σε ένα συνδυασμό αυτών των σεναρίων». Το βασικό ερώτημα που θέτει το βιβλίο είναι, κατά πόσο η 17 Νοέμβρη χειραγωγήθηκε – με την πολιτική έννοια του όρου – για να οδηγηθεί στη δολοφονία του Μπακογιάννη. Ήταν η εποχή με ανοιχτό το θέμα των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα, μπροστά στη κατάρρευση του σοσιαλιστικού μπλοκ και λίγο πριν τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας. Στη συγκυρία αυτή προστέθηκε η πολιτική στόχευση του «αρχηγού» για τον ελληνικό «ιστορικό συμβιβασμό» μεταξύ της δεξιάς και της κομμουνιστικής αριστεράς. Έτσι, κατά τον συγγραφέα, ο ‘αρχηγός’ κατέστη δυνητικός στόχος από πολλές «τελείως διαφορετικές πλευρές, υπήρχαν πολύ σοβαρά κίνητρα για την ενέργεια εναντίον του Μπακογιάννη και δεν αποκλείεται όλα αυτά να βρήκαν έναν κοινό παρονομαστή».Η αμφίθυμη σχέση με τον ‘αρχηγό’ Ο Κώστας Πετρογιάννης έζησε από κοντά τον ‘αρχηγό’- ιδρυτή του Ελληνικού Προγράμματος του Μονάχου, του οποίου ο ίδιος διετέλεσε αργότερα διευθυντής επί 20 σχεδόν χρόνια. Παρακολούθησε τη δημοσιογραφική διαδρομή του ‘αρχηγού’ καθώς ήταν προϊστάμενός του, αλλά και τις πολιτικές στοχεύσεις την εποχή της δικτατορίας μολονότι δραστηριοποιούνταν σε αντίπαλα στρατόπεδα. Το πλαίσιο αυτό διαμόρφωσε «αμφίθυμη σχέση που άρχισε πολύ άσχημα, αλλά εξελίχτηκε και στη διάρκεια των δεκαετιών διαφοροποιήθηκε». Κινούνταν πάντα μεταξύ γοητείας και απόρριψης αλλά ο ‘αρχηγός’ παρέμεινε «μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα προσωπικότητα». Θυμάται την πρώτη φράση του επικήδειου από τη ραδιοφωνική εκπομπή του Μονάχου: «Ο Παύλος Μπακογιάννης ανήκε σε εκείνες τις προσωπικότητες που διαθέτουν ταυτόχρονα πολλούς εχθρούς και φίλους.» Κώστας Πετρογιάννης: ο αργηγός ήταν μία πολύ ενδιαφέρουσα προσωπικότηταΠροσωπικές, ανθρώπινες ιστορίες Το βιβλίο δεν έχει αξιώσεις ιστορικής έρευνας, τα πολιτικά γεγονότα είναι γνωστά. Η ιδιαιτερότητά του έγκειται στο ότι ο συγγραφέας τα διηθίζει μέσα από την προσωπική οπτική γωνία πραγματικών προσώπων, προσθέτει ψηφίδες από αντιδράσεις και συμπεριφορές τους. Μέσα από τις «ανθρώπινες ιστορίες» αποκαλύπτονται στον αναγνώστη βασικά στοιχεία του χαρακτήρα τους. Και αυτό έχει τη σημασία του, καθώς δεν περιορίζεται μόνον στο Μπακογιάννη αλλά αναφέρεται και σε άλλα πρόσωπα, ορισμένα εκ των οποίων έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην πολιτική ζωή του τόπου. Κυρίως όμως ο συγγραφέας εστιάζει σε τρία πρόσωπα που θέλησαν να κυβερνήσουν την Ελλάδα: «Ο Μπακογιάννης από το παρασκήνιο μέσω του πεθερού του Μητσοτάκη, ο Άκης Τσοχατζόπουλος που έφτασε στο παρά πέντε το 1996 να κυβερνήσει τη χώρα και φυσικά η Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία το επιδιώκει ακόμη». Γιώργος Παππάς Υπεύθ. σύνταξης: Μαρία Ρηγούτσου www.dw.com(Το κείμενο ανέβηκε στο διαδίκτυο στις03.01.2010)    O ΣΩΓΑΜΠΡΟΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΙ “ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ” ΠΟΥ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΙΧΑΝ “ΣΤΗΜΕΝΗ” Τα μηνύματα αίματος για τον γοητευτικό, ατίθασο, σκληρό και καταπιεστικό «σώγαμπρο» του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, κυκλοφορούσαν μήνες πριν από την δολοφονία του μέσα στους σκληρούς πυρήνες των πρώην αντιστασιακών συντρόφων του που «είχαν ξεστρατίσει» στην ρότα του ένοπλου αγώνα και του την «είχαν στημένη». Μόνον που δεν τα έβλεπαν και δεν τα άκουγαν όλοι. Κάποιοι που τα είδαν όμως και τα έμαθαν, δεν πρόλαβαν να του τα πουν για να φυλαχτεί και να γλυτώσει τη ζωή του. Ένας από αυτούς ήταν και ο 69χρονος σήμερα δημοσιογράφος Κώστας Πετρογιάννης. Ο πρώην διευθυντής της φημισμένης ελληνόφωνης εκπομπής της Ντόυτσε Βέλε, παλιός υφιστάμενος του Παύλου Μπακογιάννη στην Βαυαρική ραδιοφωνία, συνάντησε τον «αρχηγό» μια από τις τελευταίες νύχτες του Αυγούστου του 1989 στην ανηφόρα της Λεωφόρου Κηφισίας, στο ύψος του Ζηρίνειου. «Φρενάρισε δίπλα μου ένα θηριώδες τζιπ μάρκας Mercedes…Από το διπλανό αυτοκίνητο με ατένιζε φιλικά και με ένα πλατύ χαμόγελο ο αρχηγός… Πρέπει να σου μεταδώσω κάτι σημαντικό, του είπα. Την ερχόμενη εβδομάδα θα βρίσκομαι στη Γερμανία, πάρε με τηλέφωνο» του είπε ο Μπακογιάννης και σανίδωσε το γκάζι. Μόνος και άνεμος. Χωρίς φρουρά. Χωρίς καμία προστασία και σωματοφύλακες παρά τα όσα λέγονταν και γράφονταν τότε για τις απειλές που δεχόταν για τη ζωή του. Το ραντεβού στη Γερμανία δεν έγινε ποτέ. Το πρωινό της 26ης Σεπτεμβρίου, ο άνθρωπος που κινούσε τα νήματα στο κόμμα της Ν.Δ και «ήθελε να γίνει πρωθυπουργός της Ελλάδας», έπεφτε νεκρός σε δολοφονική ενέδρα την ώρα που έμπαινε στο ισόγειο του πολιτικού του γραφείου. 21 χρόνια μετά, ο Πετρογιάννης αποφάσισε να ξαναθυμηθεί τις υπόγειες διαδρομές των όσων προηγήθηκαν της δολοφονία του «αρχηγού» με το βιβλίο, «Ενέδρα στην οδό Ομήρου». Ο Παύλος Μπακογιάννης αποκαλείται σε όλο το βιβλίο «αρχηγός», η Ντόρα Μπακογιάννη «ψηλή θυγατέρα», ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης «πεθερός και αρχηγός των γαλάζιων». Ο αναγνώστης ξεχωρίζει εύκολα όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Ο εκδοτικός οίκος «Ηρόδοτος», ο εκδότης Δημήτρης Σταμούλης και ο συγγραφέας κρατούν τα προσχήματα της «μυθιστορίας». Για κάθε νομικό ενδεχόμενο. Κάτι ήξεραν. Οι αντιδράσεις από το βιβλίο (κάποια αποσπάσματα του οποίου παρουσιάζουμε) ίσως να είναι πολλές. Για τον ψύχραιμο «ψηλό», τις υστερικές φωνές της «γοητευτικής κόρης με την ερωτική αδερφή της», την μαμά με τα κεφτεδάκια, για τις «γκομενοδουλειές» του αρχηγού. Για τους πρώην συντρόφους του στην χούντα που είχαν εκπαιδευτεί στη Κούβα, στη Παλαιστίνη και στα στρατόπεδα της Βόρειας Ιταλίας και δεν μπόρεσαν να τιθασεύσουν τους «άλλους» που πάτησαν την σκανδάλη και καθάρισαν τον σταθμάρχη της CIA Γουέλς στο Ψυχικό. Για όσους στο πρόσωπο του Παύλου Μπακογιάννη έβλεπαν τον μισητό εχθρό που έψαχνε στοιχεία για τους κυβερνώντες του ΠΑΣΟΚ στην Ανατολική Γερμανία, τα οποία έσερναν λαθρεμπόριο όπλων και πολεμικό υλικό που διακινούσε στην Ελλάδα ένας εσμός πρακτόρων που την μέρα έπινε καπουτσίνο και πείραζε ωραίες γυναίκες στην πλατεία Κολωνακίου. Το βιβλίο έχει πρόσωπα. Πολλά. Και ύποπτα. Κάπου εκεί, κάπου ανάμεσα στα περιστατικά των αφηγήσεων και στα πολλαπλά σενάρια, ζυμώθηκαν οι εντεταλμένοι πιστολέρο που έστειλαν τον άνθρωπο που φοβέριζε το παρακράτος με το ιταλικό παράδειγμα του ιστορικού συμβιβασμού δεξιάς-αριστεράς του Άλντο Μόρο, στον άλλο κόσμο. Μαΐου 29, 2012. Από το makeleio.gr (πληροφορίες απο το makeleio)