#artikulo

[wika-sa-pisay-blog]

Pagsusuri ng Katauhan ng Pisay

            Sa halos lahat ng mga nakuha naming mga panayam, salitang “pagod” ang lumitaw. Ang iba pang madalas lumitaw ay ang “natatakot” o “kinakabahan” at “stressed”.

            Halatang hindi maganda ang kasalukuyang kalagayan ng mga mag-aaral sa PSHS, lalo na at ngayon na ang itinatawag na “hell week”, o ang linggo bago ang mga markahang pagsusulit. Marami ay nagsabing isa sa mga pangunahing dahilan kung bakit sila pagod ay ang dami ng gawain o requirements na ipinagagawa sa kanila. Nawawalan sila ng oras hindi lamang sa pag-aaral para sa kanilang mga pagsusulit, pero pati na rin sa pagpapahinga. Marami ang talagang nagpupuyat para lamang matapos ang kanilang mga proyekto, at pagdating nila sa paaralan ay talagang pagod na pagod na sila. Kahit may takdang bilang ng major requirements ang CID, kadalasan ay hindi talaga ito nasusunod, kaya hindi nakagugulat ang pagkabalisa at pagkatakot ng mga mag-aaral.

            Isa pang nabanggit na dahilan ng stress ay ang bagong kurikulum. Hindi pa raw handa ang PSHS sa anim na baitang, at dahil dito ay naaapektuhan na rin ang mga mag-aaral, dahil hindi naipapatupad nang maayos. Mas maganda pa ang kalagayan ng mga mag-aaral bago ipinatupad ang K-12, ayon kay Jacob Villa.

            Dahil sa wala nang oras ang mga mag-aaral upang magpahinga ay nagbabago na ang kanilang wika. Saan pa nila pwedeng maipahayag ang kanilang nararamdaman kung hindi sa wika? Nakaugalian na ng mga mag-aaral na magsabi ng mga katagang “ayoko na” o “pagod na ako”, dahil iyon na lamang ang paraan ng pagpapaginhawa ng mag-aaral. Sabi rin nilang kapag naririnig nila ang kanilang kamag-aral na magsabi ng ganoon ay tila gumagaan na ang kanilang nararamdaman dahil alam nilang hindi sila nag-iisa sa mga pagsubok na ito. Kahit mukha mang lubos na negatibo ng mga katagang ito ay may maganda namang epekto ito sa mga mag-aaral.

            Sa lahat-lahat, hindi maganda ang kalagayan ng kalusugang pangkaisipan ng mga mag-aaral at ito ay nakikita sa kanilang wika. Kadalasan, ang wika lamang ang nagiging paraan sa pagpapahayag at pagpapagaan ng kanilang nararamdaman.

[wika-sa-pisay-blog]

“Bakit Ayaw na ng mga Iskolar ng Bayan?”

            Ang Philippine Science High School (PSHS) ay kilala sa pagiging isang institusyong tagahubog ng mga mag-aaral na may mga pinakamatatalas na mga isipan pagdating sa agham, subalit hindi lubos na napag-uusapan ang kalagayan ng mga mag-aaral nito sa aspeto ng kalusugang pangkaisipan.

            Hindi matatawaran ang dami ng gawain na kinakailangang tapusin ng mga mag-aaral sa PSHS.  Bukod dito, mayroon pa silang sinasalihang iba’t iba pang mga aktibidad na extracurricular. Ang lahat ng mga gawaing ito ay talagang umuubos sa oras ng mga mag-aaral.

            Sa kanilang kakulangan sa oras, nalilimutan ng mga mag-aaral na pangalagaan ang kanilang sarili, at wari ba’y napababayaan na ang kanilang kalusugan. Upang malaman kung may problema sa kalusugang pangkaisipan ang isang tao, maaari nating suriin ang kaniyang mga salitang ginagamit (Coppersmith et al., 2015), kaya’t hiningan namin ng panayam ang iilang mga iskolar ng bayan upang aming mabatid ang tunay na kalagayan ng kanilang kalusugang pangkaisipan.

            “Ayoko na!” “Pagod na ako.” “Ang daming reqs!” Ang mga ito ang pinakamadalas naming narinig nang aming hingan ng panayam ang mga mag-aaral ng Pisay ukol sa mga katagang madalas nilang ginagamit o naririnig habang sila’y nasa loob ng paaralan, lalo na kapag malapit na ang mga markahang pagsusulit at ang tinatawag na “hell week.”

            Madalas ding pumupunta sa social media ang mga mag-aaral tulad ng Facebook at Twitter upang maibuhos nila ang kanilang emosyon o damdamin sa kanilang kalagayan sa PSHS. Maaaring masabing nagpasimuno ito ng negatibong atmospera sa paaralan, kung saan unti-unting nawawalan ng tiwala sa sarili ang ibang mga mag-aaral na kakayanin nila ang itinakdang mga gawain, at minsan ay nakikisama na rin sa pagsasabi at pagbulalas ng mga katagang ito.

            Nang aming tanungin naman ang mga mag-aaral ukol sa kung sa tingin ba nila ay tugma ang kanilang mga naririnig at sinasabi sa kanilang nararamdaman, halo-halo ang mga nakuha naming sagot. Sabi ng iba’y tugma naman daw, habang ang iba’y sinabing pagmamalabis o eksaherasyon lamang ang mga katagang ito. Gayunpaman, nakababahalang ginagamit ng mga iskolar ang mga mabibigat na pahayag na ito. Makikita pa rin nating may problemang kinakailangang tugunan.

            Mula sa mga pahayag na ito, masasabi nating nahihirapan at nabibigatan na ang karamihan sa mga mag-aaral ng PSHS sa dami ng kinakailangang gawin. Nang dahil dito, nawawalan na sila ng lakas ng loob upang magpatuloy pa. Nakikita ito sa mga naibubulalas nilang mga salita’t pahayag.

Sanggunian:

Coppersmith, G., Dredze, M., Harman, C., & Hollingshead, K. (2015). From ADHD to SAD: Analyzing the language of mental health on Twitter through self-reported diagnoses. Proceedings of the 2nd Workshop on Computational Linguistics and Clinical Psychology: From Linguistic Signal to Clinical Reality (pp. 1-10).

[wika-sa-pisay-blog]

Panayam kay Ma’am May

            Ang Philippine Science High School ay isa sa mga itinuturing pinakamahusay na mataas na paaralan sa Pilipinas. Dala ng pagtaguyod ng pamahalaan sa pamamagitan ng DOST, ang kurikulum, mga laboratoryo, at mga kasangkapan ng paaralan ay komprehensibo at makaraniwan. Ang mga mag-aaral ay nakakaranas ng isang matinding paglakbay na puno ng pag-aaral at pagsasaliksik sa kanilang anim na taon sa PSHS. Ngunit, kahit gaanong kahusay ang iskolar ng bayan, tao pa rin ang mga ito. Tinanong namin ang guidance counselor ng ika-11 na baitang, si Ma’am Maybeline Pacia, tungkol sa kalusugang kaisipan ng mga estudyante at ang kaugnayan nito sa wika na kanilang ginagamit. Ang mga sumusunod na mga talata ay naglalaman ng kanyang mga sinabi.

            “Pagod”, “stress”, at “gusto ko nang matulog”. Ito ang karaniwang naririnig ni Ma’am May galing sa mga pinapayuhan niya. Malinaw na ang mga estudyante ay pagod at tila nawawalan ng tulog, ngunit ano ang sanhi nito? Upang mapaunlad ang katalinuhan at kahusayan ng mag-aaral, ang PSHS ay may kurikulum na puno ng mataas na kaalaman, mabibigat na proyekto, at mahihirap na pagsusulit (o tinatawag na “reqs” ng mga mag-aaral sa loob ng paaralan).  Dito rin nagmumula ang tensyon o stress na kanilang nararanasan.

             Ang wika ay sumasalamin sa kaisipan, karanasan, at kultura ng isang komunidad. “Ang pagpili ng salita, gaano kadalas ito ginagamit, at kahit ang di pagsasalita ay nagpapakita kung ano ang dinadamdam ng tao.” Marami sa mga gumagamit ng salitang ito ay gusto lang ipahayag ang kanilang nararamdaman at sa pagpahayag nito ay gumagaan ang kanilang loob, ang tinatawag na “cathartic experience” sa sikolohiya. Ngunit hindi natin masasabing ito ay totoo para sa lahat ng estudyante. Mayroon din talagang humihingi ng tulong dahil tunay na pagod na sila at di na sila makausad.

          “Ang mental health ay isang problema ng buong komunidad. Dapat nakikipagtulungan ang administrasyon, guro, at estudyante para ito’y i-address.” Hindi na natin matatanggi na ang mga salitang ito ay naging kultura na sa Pisay. Lahat ng magiging iskolar ng bayan ay pagdadaanan ang hirap at stress na dulot nito. Ang mahalaga ay handa tayong makinig at tumulong sa ating mga kaibigan para sama-sama tayong magpatuloy sa dagat ng buhay.

[themeflock]

Artikulo Premium Magazine Theme Free Download

Artikulo Premium Magazine Theme Free Download

…

Source:

Artikulo Premium Magazine Theme Free Download

View On WordPress

[dreaming-dasman]

"Henerasyon" (Article by Jeeyan Pones)

"Please give time to read, i promise you it's worth your time. and please don't hesitate to share your own conclusion and opinion about this topic." 

Henerasyon.

     “Ang Bobong Henerasyon” yan ang bansag sa amin. Sa henerasyon na kinabibilangan ko. Kung bakityan ang tawag saamin ng mga nakakatanda sa amin? Dahil na rin siguro sa dami ng mga kabataan na bumabagsak sa klase, tumigil sa pag-aaral, nalulong sa masamang bisyo, nabuntis ng maaga, nakulong sa murang edad, nag rebelde, nag pakamatay, at kung ano ano pang mga gawain na panget at di kaayaaya. Ano nga ba ang meron sa henerasyon ko?

          Ilang daan henerasyon narin ang naitala sa kasaysayan ng mundo. May mga henerasyon kung saan kabilang si Alber Einstein, Isaac Newton, Nikola Tesla, at marami pang ibang tanyag na pangalan di lang sa larangan ng siyensya. Iba’t iba ang henerasyon na kinabibilangan nila at ni isa sa mga henerasyon na iyon ay natawag na bobo. Ang swerte nila no?

           Aminin man natin o sa hindi. Wala pa man ang mga touch screen cellphones, online games, internet, at iba pang mga conventional gadgets ngayon ay may ilang mga henerasyon na rin ng mga kabataan ang naadik sa kung ano man ang uso na bawal sa mga panahong kinabilangan nila. Pero di kasing lala ng henerasyon na kinabibilangan ko ngayon. “A Generation that is full of sin, and ungodliness”.

           “A Generation wasted” ika nga ng mga matatanda, di lang naman kasi dito sa pilipinas, kundi pati narin sa buong mundo. Siguro nagugulumihanan na ang mga isip niyo ngayon kung bakit ang isang TEENAGER na katulad ko ay nag sulat ng ganitong klase ng artikulo. Kumukutsa sa sarileng henerasyon na kinabibilangan ko. Sino ba naman kasi ang matinong taong mag po-post ng 1like 1 bottle of water nan aka overlay sa picture ng mga bata sa Africa na mukang nauuhaw?.

           Ano nga ba sa tingin mo? Sino nga ba ang may sala? Ang pamilya na kinabibilangan ng mga kabataan na nabanggit sa pinaka-unang talata? O baka naman udyok lang ng mga tao na nakapalibot sakanya. Pwedeng parehas, at pwede din naman isa lang sa dalawa. Iba iba naman kasi ang kaso ng bawat kabataan sa henerasyon na ito ngayon. “Hindi lang ba talaga kami maintindihan ng mga mas nakakatanda saamin?”

            Saan nga ba papatungo ang henerasyon namin na ito? kung ang mga magiging magulang ng susunod na henerasyon ay mga walang espesipikong direksyon ang buhay ngayon. Sino nga ba ang tunay na may sala? Sino nga ba ang dapat umintindi? At ano nga ba ang solusyon sa tila isang sakit sa utak na kumikikil sa maayos na buhay ng mga kabataan ngayon?

            Dahil nga ba ito sa pag-usbong ng di mapigil na teknolohiya, na humahantong sa maagang pagkamulat ng mga kabataan sa maling muka ng sanlibutan na hinahayag nito? Kung gayon ay dapat siguro na pag-igtingin pa ang pag turo sa mga kabataan sa kung ano ang tama at mali sa mga nakikita nila sa tila walang hangganang kakayahan ng internet sa buhay ng bawat isa satin.  

             “Kabataan ang pag-asa ng bayan?”

/////?????

[diskriminasyon-blog]

Ipaglaban ang Karapatan ng Bawat Pilipino

ni: Nicole Pamintuan

Ang diskriminasyon ay ang hindi pantay na pagtingin sa karapatan, lahi, kulay, o kultura ng isang tao.

Ang mga OFW ay malaki ang naitutulong sa ating bansa lalo na sa ating ekonomiya. Sila ang sumasagisag sa ating lahi at bayan. Kilala sila sa pagiging masipag pagdating sa pagtatrabaho at pagbibigay serbisyo sa iba. Sila ay mga bayani na nagpapakahirap para sa kanilang mga pamilya at bayan.

Maraming mga sitwasyon at balita tungkol sa mga pagmamaltrato sa OFW. Ito ay nakakabasag ng puso sapagkat sila ay Pilipino gaya natin. Hindi nararapat sa kanila ang pagsamantalahan at saktan ng ibang tao dahil sila ay tao rin na may karapatan gaya nila.

Ang mga OFW ay may mga pangarap para sa kanilang pamilya kung kaya sila ay napilitan mangibang-bayan. Sila dapat ay ipagmalaki at tulungan na ipaglaban ang kanilang mga karapatan. 

[diskriminasyon-blog]

Sakripisyo Sa Ngalan Ng Pag-unlad

ni: Lindsay Recalde

Marami ang klase ng diskriminasyon. Dahil sa ating kulay ay karamihan sa mga puting lahi ay ang tingin sa atin ay mababang uri. Ang mga lahing puti ay mataas ang pagtingin sa kanilang sarili. Hindi pa rin nawawala sa ibang bansa na may posisyon sa trabaho na hindi binibigay sa mga Pilipino dahil sa kanilang lahi.

 Mayroon din namang diskriminasyon sa mga Pilipino dahil sa ating relihiyon lalong-lalo na sa mga bansang nakakarami ang mga Muslim. Dahilan sa relihiyon ay may pilipinong minamaltrato, isa na rito ang isang Pilipino na pinugutan ng ulo sa Libya nang malaman na siya ay isang Kristiyano. Mayroon ding isang OFW na minaltrato sa pamamagitan ng pagpaso sa kanyang katawan gamit ang plantsa sapagkat ang tingin nila sa mga Pilipino ay hindi tao kung hindi ay isang bagay na nababayaran.

Ang ganitong kaganapan ay maiiwasan kung maganda ang ekonomiya ng ating bansa. Ang ating mga kababayan ay hindi iiwan ang kanilang pamilya upang magtrabaho sa ibang bansa kung mayroong makukuhang trabaho dito.  

[diskriminasyon-blog]

Itaguyod ang karapatang pantao

ni: Lindsay Recalde

Sinasabi natin na ang mga OFW ang ating modernong bayani sapagkat sila ang nagpapalakas ng ating ekonomiya sa pamamagitan ng pagpapadala ng dolyar sa ating bansa. Sila rin ang tumutulong sa kanilang mga pamilya na mabigyan ng magandang buhay ang kanilang mga anak at ang iba pa ay natutulungan din nila ang kanilang mga kamag-anak. Subalit, ang kanilang pagsasakripisyo na magtrabaho sa ibang bansa ay mayroon ding madilim na karanasan at pahirap lalong- lalo na sa puntong diskriminasyonb at mga pananakit sa mga kasambahay. Sa suliraning ito, ay dapat gabayan ng gobyerno ang sinasabi nilang bayani ng bayan sa pamamagitan ng pakikipag- ugnayan sa mga pinuno o ahensya ng bansa kung saan nagtatrabaho ang ating mga kababayan.

Nakakaramdam ako ng awa sa ating mga kababayan na nagtatrabaho sa ibang bansa na nakakaranas ng diskriminasyon sapagkat ang ibang lahi ay bumababa ang pagtingin sa ating lahi dahilan sa mga nababalita nilang masamang ginagawa ng mga Pilipino. Ang karamihan ng namamasukan ng kasambahay sa ibang bansa ay nagkakaroon ng impresyon na ang lahat ng tao ay pang kasambahay lamang. Sila rin ang mga nakakaranas ng pananakit at pagmamaltrato ng kanilang mga banyagang amo sapagkat sila ang kasama sa bahay at walang lakas na lumaban o magsumbong sa autoridad sapagkat natatakot silang mawalan ng trabaho o mapahirapan pa ng kanilang banyagang amo.