#baba oğul

[yorgunkralice]

Ulan ya gelin oluyum ya cadı ben ZEHRA NUR ÖZTÜRKÜM BENİ NE BABASI NE OĞLU SALIYOR YA

[yurekbali]

“Bizi fotoğraflara geçirin!” diyor da başka bir şey demiyor şu ayçiçekleri. 🌻

[birzarifhanimefendi]

Şuna bakınnnnnn😍🤤🫠

[anadolucocugu]

dünyadan atlasam, dünyanı yazmaya 🤸🏽‍♂️

[yoldaolanadam]

Büyümüşüm

24.07.19 - 4 suları

Küçükken, 8-9 yaşlarında olmam lazım babam iki kolumun genişliğinde kocaman bir uçurtma yapmıştı bana. Az önce Şeker Portakalı'nı okurken ilgili bölümde, gözlerimin önüne geldi anılar. Ne tuhaftır ki, sanki çocukluğuma dair şeyleri unutmuşum gibi gelirdi. Arada böyle anıların canlanması hoşuma gidiyor.

Elimde uçurtma ipi. Babamla beraber tutuyoruz. O yükseklerdeki rüzgarın titreşimini ipte hissedebiliyorum. "Bırakıyorum." diyor babam, "Sen sakın bırakma, tamam mı?". Yavaşça ellerini ellerimin üzerinden çekiyor. Birkaç saniye sonra daha da çok hissettiğim ipin titreşimi beni korkutmaya yetiyor. Kollarım yukarı kalkıyor, geriliyor. Uçacağımı düşünüyorum. Çok geçmeden "Baba!" diye sesleniyorum, "Uçuyorum, çabuk gel!" Oyunbozan birine bakar gibi bakıyor, "Senin için yaptım, ben mi tutayım? Tutmayacaksan indirip gidelim o zaman.". Buna razı gelmiyorum, yukarı kalkan kollarımı indiriyor ve bir şekilde kendimi kontrol ediyorum. Alıştıktan sonra ne kadar olduğunu hatırlamıyorum ama sanırım uzunca bir süre uçurtmayı uçuruyorum.

Bana yaptığı en büyük uçurtmaydı o; çıtalı, sanırım altıgen, ince kesilmiş renkli poşetlerden uzuuuuun bir kuyruk.

Gerçekten çocukmuşum, gerçekten yaşamışım o zamanları. Nasıl da yabancı ve uzak geliyor şimdi oysa! Büyümenin en kötü yanı bu belki de. Kendimi asla büyümüş olarak görmesem de, gerçekten büyümüşüm. Şimdiyse güzel bir tebessümle selam çakıyorum çocukluğuma. İçimdesin güzel çocuk, ara ara hatırlat kendini tamam mı?

[suyadusenkaranfil]

father&son

[lacivertpandaa-blog]

Hiç yalnız kaldınızmı şu koca dünya da! Öyle sıradan bir yalnızlık değil. Hiç babanız terk ettimi sizi? Babanız varken yokmuş gibi yaşamak zorunda kaldınız mı hiç?

[papatyasiyim]

Kaptanlar olmazsa miçolar çok korkar.