eskiden guzeldi
yeni 23 yaşına girdim ve böyle bir dönem yaşadığımı hatırlamıyorum böyle karmaşık böyle sıkıntılı böyle insanlardan uzaklaşmış böyle yalnız bir dönem... yok yaşamadım kesinlikle. sanırım yeni büyüyorum ben ve büyümek hiç aklımda yokken.
eskiden pencerede babamı beklerken eskiden mahallede çocuklarla uydurma sahamızda bezybol oynarken eskiden tenefüs aralarında bahçe de en yakın arkadaşlarımla volta atarken eskiden bütün mahalleyi bisikletle turlarken eskiden ağaçtan erikleri çalarken eskiden deniz de nefes tutma yarışması yaparken eskiden konserlerde çılgınca dans ederken mutluydum yahu ben hep mutluydum.en uyduruk en sıradan günümde bile mutluydum.gerçekten mutluydum.tek bir çikolataya dünyaları almış gibi mutlu olan bir insandım.anı yaşayan keyif almayı bilen karşı tarafa da bunu yansıtan enerjisi yüksek bir insanımdır.şimdi bakıyorum da kendime yalandan vakit geçiriyorum hiç bir şeyden eskisi gibi zevk alamıyorum.yahu şu tumblr hesabını açma sebebim bile kimseyle bunları konuşmak istememem yazmakta çare arıyorum uzun lafın kısası.düşünüyorum da arkadaşlarım böyle şeyler yazdığımı görse bir tanesi bile inanmaz çünkü ben hep gülen kafasına hiç bir şeyi takmayan dünü dünde bırakıp yeni güne uyanan müthiş güçlü bir kızım gözlerinde.öyleydim de zaten şimdi bakıyorum da kendime o eski halimden eser yok şimdi.en çokta bu üzüyor beni
ne oldu da ben böyle oldum?