#mutluydum

[kardan-kadin-1]

Mutluydum ben. Yanlışlarımla mutluydum.

[aytacsakarilhan]

#banacocuklugumugeriveryineicindesenolma #banadokunmayanyılanbinyaşasın #bençocukken #mutluydum #bizbüyüdük #dünyakirleniyordostum #olumsuzdüşünceler #cocuklugum #özlüyorum #herşeyinikaybetamaneşenikaybetme♊ #hayatinozeti🌏✈️🚇😍👗👣🐞☘🌾🍂🌷⭐️☀️🌨☕️🏄🏻🎭🎯✈️⛵️⛴🎬🎧💰🎁🎈🎉🖼📚💗💛🔜🕣🕐🕧🕤🇹🇷🇹🇼🇸🇹🇯🇴🇨🇫👍🤔 https://www.instagram.com/p/CDxCHaFHUga90JQESMwnsTDsZMxo-z9xG220-Y0/?igshid=57w0wbx6tlw3

[canansut]

#ve #ben #gezerken #cok #mutluydum #yine #gezebilirim #rize #karadenizturu #:)

[meriiriii]

düşünememiştim çocuktum daha herkes büyüdüğünde ne olcaksın dediğinde hep doktor olucam derdim mutlu olucam demek aklıma gelmemişti , çocuktum . Hiç hesapta yoktu yaşadıklarım hayallerim böyle değildi toz pembeydi hepsi nerden bilebilirdim ki birgün karanlığa hapis olucağımı , bilmiyodum .Oysaki hep annemin anlattığı gibi olucak sanardım anlatıldığı kadar kolay gelirdi hayat bana . Yanıldım, yanılmışım. Annemin söylediklerini yanlış algılamışım aslında anlamalıydım 'büyüdüğünde görücem ben seni' dediğinde anlamalıydım . Büyüdükçe gördüm yaşamayı , büyüdükçe anladım nefessiz kalmayı oysaki acıyı bile yemeklerde olur sanırdım . Büyüdükçe kendimi , çocukluğumu özler oldum . Sadece düştüğümde canım yanardı sadece ordan oraya koşarken nefessiz kalırdım oyuncaklarım kırılınca ağlardım birtek sadece okul çantamdı sırtımdaki yük büyüdükçe annemin o lafının anlamını anlar oldum insanlar sayesinde önce karanlığa hapis kaldım güneşimi kaybettim sonra o içten içe olan kahkahalarımı kaybettim insanlar canımı yakmaya başladı her seferinde yeniden yaram kanar oldu tam kalkıyorum derken yeniden düştüm gittikçe çocukluğumu kaybettim kendimi kaybettim boşluğa düştüm bi anda kimsenin olmadığı karanlıklar diyarındaydım sanki güneşimi geri istedim her seferinde doğmadı sanki herşey bitmişti benim için sonuna gelmiştim bu hayat denen illetin sanki sadece boş bi yer bekliyodum artık zamanî geldiğinde sevdiklerim elleriyle koyucaklardı beni o mezarın içine sadece o günü bekliyodum özlemlerim elimde yavaşça bende sonsuzluğa gidiyorum.

[nevi-derda-blog]

eskiden guzeldi

yeni 23 yaşına girdim ve böyle bir dönem yaşadığımı hatırlamıyorum böyle karmaşık böyle sıkıntılı böyle insanlardan uzaklaşmış böyle yalnız bir dönem... yok yaşamadım kesinlikle. sanırım yeni büyüyorum ben ve büyümek hiç aklımda yokken.

eskiden pencerede babamı beklerken eskiden mahallede çocuklarla uydurma sahamızda bezybol oynarken eskiden tenefüs aralarında bahçe de en yakın arkadaşlarımla volta atarken eskiden bütün mahalleyi bisikletle turlarken eskiden ağaçtan erikleri çalarken  eskiden deniz de nefes tutma yarışması yaparken eskiden konserlerde çılgınca dans ederken mutluydum yahu ben hep mutluydum.en uyduruk en sıradan günümde bile mutluydum.gerçekten mutluydum.tek bir çikolataya dünyaları almış gibi mutlu olan bir insandım.anı yaşayan keyif almayı bilen karşı tarafa da bunu yansıtan enerjisi yüksek bir insanımdır.şimdi bakıyorum da kendime yalandan vakit geçiriyorum hiç bir şeyden eskisi gibi zevk alamıyorum.yahu şu tumblr hesabını açma sebebim bile kimseyle bunları konuşmak istememem yazmakta çare arıyorum uzun lafın kısası.düşünüyorum da arkadaşlarım  böyle şeyler yazdığımı görse bir tanesi bile inanmaz çünkü ben hep gülen kafasına hiç bir şeyi takmayan dünü dünde bırakıp yeni güne uyanan müthiş güçlü bir kızım gözlerinde.öyleydim de zaten şimdi bakıyorum da kendime o eski halimden eser yok şimdi.en çokta bu üzüyor beni

ne oldu da ben böyle oldum?