Υπνοβατείς και τρομάζεις...
Προσπαθείς να συγκεντρωθείς, να βάλεις το μυαλό σου να δουλέψει. Είναι απλά μαθηματικά, κοινή λογική... που παρέλυσε!
"Τι δουλειά έχει η λογική σε έναν τέτοιο κόσμο;"
Το είχες παπαγαλίσει παλιά, στο θεατρικό σου μονόλογο, θυμάσαι; Τότε που έπαιζες στην "Εβραία"... Προσπαθούσες να το πεις με πάθος, σχεδόν σα να το πιστεύεις αλλά δεν είχες ιδέα!
Θέλεις να βάλεις τις σκέψεις σου σε μια σειρά, να καταλάβεις, αλλά δεν ξέρεις καν πως το λένε αυτό που ζεις...
Από την άλλη λες να το βάλεις στα πόδια, τελειώσανε οι ήρωες... εσύ αλλιώς έχεις μάθει... Βάλτο στα πόδια, είναι η μόνη λογική!
και μετά κοιτάζεις την καταστροφή και παγώνεις... λες να τρέξω να φύγω αλλά τα πόδια σε πάνε κατευθείαν στη φωτιά, να καείς! Υπνοβατείς και τρομάζεις...
...προσεύχεσαι και σκοτώνεις, τραυλίζεις ύμνους οργής, έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς, μισείς τον μέσα σου ξένο...
Κι ΟΧΙ δεν καταλαβαίνω, δεν ξέρω που πατώ και πού πηγαίνω.