Ağladığımı görmedikleri için hiç ağlamadım zannettiler , yanlarında düşmediğim için hiç düşmedim zannettiler , üzüldüğümde onlar gibi başkasına anlatmadığım için hiç üzülmedim zannettiler , hislerimi belli etmediğim için hislerim yokmuş gibi davrandılar. Bilmiyorlar ki ben ne kadar çok ağladım ama yine de kendim kendimi susturdum , bilmiyorlar ben ne kadar düştüm yine her seferinde tek başıma ayağa kalktım , bilmiyorlar üzgün olduğumda anlatacağım birinin olmadığını ( güvenmediğimi),bilmiyorlar hislerimi anladıklarında ne kadar zorlandığımı ,belki bilselerdi her şey daha değişik olurdu . İyi mi olurdu kötü mü olurdu bunu da ben bilmiyorum.












