#binfikir

[100procentbrussels]

‘Mijn moeder begrijpt niet dat ik met een managementdiploma kranten uitdeel.’

Serpil Aygün, hoofdredactrice Turk-Belgisch tijdschrift Binfikir

[100procentbrussels]

100% Brusseleir: Serpil Aygün

Op 10.000 exemplaren wordt het gratis Belgisch-Turkse maandblad Binfikir gedrukt. Van waar dat succes komt? ‘Heel eenvoudig’, zegt hoofdredactrice-coördinator-journaliste en manusje-van-alles Serpil Aygün. ‘Ik ga zelf de straat op om de krant te verdelen. In heel België. Bij de plaatselijke bakker, de slager, de kruidenierswinkel. Maar ik spreek ook de gewone man en vrouw aan op straat.’

Binfikir is 13 jaar geleden opgericht als website en betekent ‘1000 Gedachten’. Serpil Aygün: ‘Kun je je dat voorstellen? Dutroux was veroordeeld tot levenslang en pas zes maanden later hoorde een Turkse man dat via een satellietzender. Ongelooflijk vonden we dat. Dus hebben we beslist om een Turkse website te maken met Belgisch nieuws. 

Een jaar later volgde de krant. Van in het begin laten we alle meningen aan bod komen in onze krant. Ook dat verklaart het succes. Zelf ben ik sociaaldemocraat, maar ik laat even goed een religieuze stem horen of een liberale of conservatieve. Vanaf dit jaar wordt Binfikir een driemaandelijks tijdschrift.’

Serpil Aygün wil een genuanceerd verhaal vertellen. Als 77% van de Turken in België op Erdogan stemmen, begrijpt ze dat wel. Ook al denkt ze er anders over. ‘Jarenlang leefden de mensen hier tussen twee werelden. Ze waren geen Belg en ook geen Turk meer. Ik vergelijk hen vaak met een kind dat geen vader of moeder heeft. De eerste die met de mensen hier kwam praten, was Erdogan. Natuurlijk stemmen die mensen dan op hem. Dat betekent nog niet dat de integratie gefaald heeft.’

En voor ze haar laatste sigaret op steekt zegt ze: ‘Weet je wat integratie voor mij is? Zoals een Turkse soep, die bestaat uit 12 ingrediënten. Als je ze samenbrengt, behouden ze hun eigen smaak en creëren tegelijkertijd een nieuwe smaak. Zo moet het ook zijn met de verschillende gemeenschappen hier in België: iedereen behoudt zijn identiteit en maakt deel uit van een nieuw geheel.’