Na Naturalis bracht ik een bezoek aan Rijksmuseum Boerhaave. In tegenstelling tot Naturalis is Boerhaave in het midden van centrum Leiden, waardoor het gebouw ook minder opvalt dan Naturalis. In het straatbeeld valt het namelijk niet erg op, maar door het gebruik van banners en tekst buiten werd wel duidelijk dat het museum in het desbetreffende pand zat.
De ingang was ook een stuk smaller dan Naturalis, wat vooral nu gezien de 1,5 meter-regel erg opviel. Dit verklaart waarschijnlijk ook hun streng gebruik van tijdsloten, met precieze tijden in plaats van tijdframes waarin je kon opdagen.
Na de ontvangst ruimte, wat meer een smalle ruimte was in plaats van een grote hal zoals in Naturalis, werd de sfeer al snel steeds intiemer met soortgelijke ruimtes verder in het museum. De route begon bij een gerecreëerde anatomisch theater, waar er een introductie gegeven werd tot het museum. De focus lag hier meer op de verwondering over wetenschap in plaats van de tentoonstelling zelf, om zo de sfeer beter neer te zetten en uit te leggen waar de gedachtegang vandaan kwam om überhaupt te onderzoeken en het belang hiervan. Vervolgens werd de route vervolgd langs verschillende ruimtes volgens een thema, met verschillende wetenschappelijke instrumenten tentoongesteld.
Het viel op dat de ruimtes zelf sober waren aangekleed, met niet veel sfeerversterkers. Om interactie en interesse op te wekken waren er wel hier en daar interactieve delen: een scherm waar je je arm op kon doen waarna er met een lichtprojectie werd laten zien wat er in je arm zat, of een infrarood camera om duidelijk te maken wat er daarmee te zien valt. Deze aspecten hadden een positieve invloed op de tentoonstelling, omdat de teksten die erbij stonden vaak net te lang waren om goed je aandacht te trekken. Wellicht is dit ook expres gedaan met het oog op de bezoekers die hier vooral waren: namelijk ouderen en hobbyisten. Deze doelgroepen zijn in het algemeen geïnteresseerder in het leren over de collectie, waarbij ze voor kinderen in het museum de interactieve elementen geplaatst hebben om hen op een toegankelijker manier te informeren.
Hiernaast was de manier van tentoonstellen overwegend veel hetzelfde in het museum, namelijk een duidelijke route om en door de wetenschappelijke instrumenten heen. Dit maakte de collectie voor mensen met een korte aandacht boog of weinig interesse in de wetenschap niet een aantrekkelijke manier om het te bekijken, maar het is begrijpelijk dat het voor mensen die er wel interesse in hebben een goede manier om overal goed naar te kunnen kijken en de stukken goed te bestuderen. Op het gebied van kleur en materiaal vielen de materialen niet zozeer op. De stukken waren ofwel in glazen kasten of op zwarte platforms. Hierdoor werd de aandacht niet weggetrokken van de collectie.