It is certainly one of the most important real estate projects of recent years in the center of Brussels. Debrouckere Development, which acts on behalf of the promoter Immobel, has applied for a permit to renovate the block between Place de Brouckere, rue des Augustins, rue des Hirondelles and rue de Laeken. Clearly, the whole block opposite the Metropole hotel, with the exception of the…
Interview Karel Verhoeven door Camille Decree / Foto door Daisy Hoorelbeke (LUCA)
Volgend jaar gaat hij met de Brompton naar Rome, maar vandaag belooft hij mij een rondleiding doorheen de stad Brussel. Onze eerste halte, De Cirio, een ouderwetse brasserie waar het cliënteel met de klok mee verandert. In de voormiddag vind je er veel collega’s voor een zakelijke lunch en naarmate de dag vordert komen er vooral oudere dames voor een babbeltje. “Je kan hier elke dag iets beleven” zegt hij.
“Ik doe bijvoorbeeld niets liever dan politiemannen te observeren wanneer ze hooligans insluiten na een voetbalmatch”. Voor ze naar het voetbalstadion afzakken, verzamelen voetbalfans op het Muntplein. Karel ontgaat niets. Hij zoekt graag gezelschap op.
Het beste kun je Karel omschrijven als ‘een man op zoek naar een verhaal’. Hij is een gepassioneerd man die studeert aan de Universiteit van het Leven. Hij is leergierig als een prille student en geëngageerd als een docent. Hij omringt zich graag met inspirerende mensen, die hij bij de vleet tegenkomt in deze wereldstad. Hij geeft ook een inleidende cursus Nederlands aan mensen in opvangcentra.
Karel is niet alleen een Brusselaar, ofwel een Zinneke zoals hij zich noemt, maar vooral ook een bourgondiër. Het begrip diversiteit definieert hij niet alleen op vlak van personen, maar ook op vlak van voeding. Brussel biedt alles om een bord mee te vullen. “Je kan je keuken verrijken met kruiden van bij Desmecht, thee van in de Steenstraat en koffie van Corica’’, onze tweede halte.
Een gezellig etentje is niet de enige manier waarop deze stad je kan boeien, elke dag is het feest. ’s Ochtends tussen 9 en 11 vind je Karel in de Exki waar hij geniet van een kopje koffie en de krant. Dan gaat hij rechstreeks naar de bib waar hij interessante artikelen kan downloaden. Daarna heeft hij een waaier aan mogelijkheden, soms bezoekt hij een tentoonstelling op het Koningsplein. Hij is een fervent liefhebber van films, dus je kan hem ook vinden in Cinematek.
Karel heeft steeds het gevoel op reis te zijn in zijn eigen stad. “Alles in Brussel heeft zijn charme.” Als hij later niet meer naar het buitenland kan reizen, kiest hij ervoor om te blijven reizen in eigen stad.
Interview Karel Verhoeven par Camille Decree / Photo par Daisy Hoorelbeke (LUCA)
Karel est un homme de principes. L’aspect vert d’une ville lui tient à cœur. Karel est un mordu de bicyclette, c’est pourquoi il plaide pour un centre-ville sans voitures. Les 18 autres communes bruxelloises y gagneraient.
L’année prochaine, Karel ira à Rome en Brompton, mais aujourd’hui, il me promet de me guider à travers Bruxelles. Le Cirio’ est notre premier arrêt. C’est une brasserie désuète où la clientèle varie selon l’heure de la journée. Le matin, on y voit surtout des collègues pour un déjeuner d’affaires et, au fur et à mesure que la journée s’écoule, des vieilles dames s’y installent pour faire un brin de causette. Il y a chaque jour quelque chose à faire ici, dit-il. Moi, par exemple, je préfère observer les agents de police quand ils encerclent des hooligans après un match de football. Les fans de football se rassemblent à la Place de la Monnaie avant de descendre au stade. Rien ne lui échappe. Karel recherche la compagnie.
Karel est quelqu’un que l’on peut décrire le mieux comme «un homme qui est à la recherche d’une histoire.» C’est un homme passionné qui étudie ‘à l’université de la vie’. Il est avide d’apprendre comme un jeune étudiant et est engagé comme un enseignant. Karel est également un homme qui aime s’entourer de personnes inspirantes qu’il rencontre sans arrêt dans cette métropole. Il enseigne un cours d’introduction au néerlandais à des victimes dans des centres d’accueil.
Karel n’est pas qu’un Bruxellois – ou qu’un «Zinneke», comme il s’appelle lui-même – mais surtout un bon vivant. Pour lui, la notion de diversité ne se définit pas seulement au niveau des personnes, mais également au niveau de l’alimentation. Bruxelles nous offre tout ce dont on a besoin pour remplir une assiette. «Tu peux enrichir ta cuisine d’épices de chez Desmecht, de thé de la rue des Pierres et de café provenant du Corica. Ce dernier est à la fois notre second arrêt.
Outre le fait que Bruxelles est le lieu par excellence pour un repas convivial, la ville offre encore un tas d’autres possibilités pour passer une agréable journée. A Bruxelles, on fait tous les jours la fête. De 9 à 11 heures du matin, on retrouve Karel chez Exki, où il savoure un café et lit son journal. Puis, il se rend directement à la bibliothèque, où il télécharge des articles intéressants. Ensuite, Karel dispose d’un éventail de possibilités pour remplir sa journée. Parfois, il décide de visiter une exposition à la Place Royale. Karel est en outre un véritable cinéphile, donc on le voit souvent dans à Cinematek.
Karel a toujours le sentiment d’être en voyage dans sa propre ville. «A Bruxelles, tout a son charme». Plus tard, s’il n’est plus en état de faire des voyages à l’étranger, il continuera à voyager à travers sa propre ville.
Interview Rey Cabrera par Stefanie Luppens / Photo par Luc Gees (LUCA)
L’histoire de Rey et Lydia a commencé ici à Bruxelles, à l’Archiduc, un café jazz dans le quartier Dansaert. Rey a séjourné deux mois à Bruxelles pendant sa tournée mondiale avec Maria Ochoa. Chaque dimanche soir, ils se produisaient à l’Archiduc. Puis, Rey est rentré à Cuba, mais par amour pour Bruxelles et Lydia, il est revenu en Belgique en 2003. Son pays ne lui manque pas mais il n’y était pas malheureux non plus: «Les personnes au pouvoir se servent elles-mêmes en premier lieu. Je me rends compte de cela. Mais à part les puissants, tout le monde est égal à Cuba. Bruxelles pourrait en apprendre quelque chose. Le bien et le mal sont des valeurs universelles, ma situation de pauvre à Cuba m’a apaisé.»
Rey a grandi dans un petit village pas loin de Santiago de Cuba, où il a bien vite découvert la musique qu’il avait dans les doigts, les cordes vocales et les oreilles. Il a collaboré avec certains musiciens du Buena Vista Social Club, entre autres Compay Segundo, Pio Leiva et Eliades Ochoa. Rey et Eliades ont commencé comme de jeunes garçons à Santiago de Cuba où ils formaient des groupes musicaux avec différents musiciens. C’est le père d’Eliades qui a découvert le talent musical de Rey. Déjà tôt, il est devenu clair que Ray, en jouant du tres (une guitare cubaine à trois fois deux cordes), était capable de regarder dans son âme et qu’il pouvait ainsi traduire ses pensées en musique. Rey est autodidacte, il ne peut ni lire ni écrire de notes. Sa passion pour la musique lui a permis de sentir les notes «et a fait de lui un grand tresero. Aujourd’hui, Rey est connu comme chanteur et guitariste de son groupe ‘Rey Cabrera y sus Amigos’.»
Lydia est née l’année de l’expo 58 et elle en est fière. D’après Lydia, c’est son sort d’être éternellement liée à Bruxelles: «J’ai grandi à Ruysbroek. Nous venions faire nos courses au centre de la ville. Je me souviens que nous allions chaque semaine manger Au Suisse, ici à la bourse. Malheureusement, ce traiteur est le seul commerce qui me rappelle encore ma jeunesse. C’est à Bruxelles que j’ai grandi est que sont nés mes enfants. C’est à Bruxelles que j’ai commencé ma vie amoureuse et que je finirai mes jours.»
Pour Lydia, Bruxelles est un village. «On ne reste pas anonyme ici. Tout le monde se connait. Notre voisin organise des fêtes de printemps et je rencontre de vieux amis dans chaque café. Toutefois, c’est un village aux influences internationales. Ma vie est un mouchoir et Bruxelles est ma poche.»
Interview Rey Cabrera door Stefanie Luppens / Foto door Luc Gees (LUCA)
El Metteko is de ideale plek om Lydia Berghmans en haar Cubaanse man en muzikant Rey Cabrera te leren kennen. Aan de muur pronkt de Cubaanse vlag en van ’s morgens tot ’s avonds klinkt er Cubaanse muziek. Voor Lydia en Rey is het café hun tweede huiskamer, ze drinken er pintjes en thee en iedereen die wil mag bij hen aan tafel zitten om te praten over muziek en het leven. Rey kleedt zich na al die jaren in Brussel nog altijd als een Cubaan. Het gekleurde hemdje en de hoed brengen zijn roots naar Brussel.
Het verhaal van Rey en Lydia begon hier in Brussel, in l’Archiduc, een jazz café in de Dansaertwijk. Rey vertoefde twee maanden in Brussel tijdens zijn wereldtournee met Maria Ochoa. Elke zondagavond traden ze op in l’Archiduc. Rey ging terug naar Cuba, maar uit liefde voor Brussel en voor Lydia kwam hij in 2003 terug naar België. Hij mist Cuba niet, maar hij was er ook niet ongelukkig: “Mensen aan de macht bedienen zichzelf eerst. Dat besef ik. Maar naast de machthebbers is iedereen er gelijk. Daar kan Brussel nog iets van leren. Goed en slecht is universeel, mijn arme situatie in Cuba heeft mij rustig gemaakt.”
Rey groeide op in een dorpje rond Santiago de Cuba, waar hij al snel de muziek in zijn vingers, stembanden en oren ontdekte. Hij heeft met sommige muzikanten van Buena Vista Social Club samengewerkt, o.a. Compay Segundo, Pio Leiva en Eliades Ochoa. Rey en Eliades zijn als jonge knapen samen begonnen in Santiago de Cuba waar ze met verschillende muzikanten bandjes vormden. Het is de vader van Eliades die Rey’s muzikaliteit ontdekt heeft. Al snel bleek dat Rey via de tres (Cubaanse gitaar met 3 x 2 snaren) diep in zijn ziel kon kijken en zo zijn gedachten kon omzetten in klanken. Rey is autodidact, hij kan geen noten lezen of schrijven. Zijn passie voor muziek liet hem de noten voelen, en maakten van hem een groot tresero. Nu is Rey bekend als zanger en gitarist van zijn band ‘Rey Cabrera y sus Amigos’.
Lydia werd in het jaar van de expo 58 geboren, en daar is ze fier op. Volgens Lydia is het haar levenslot om eeuwig met Brussel verbonden te zijn: “Ik ben opgegroeid in Ruisbroek. Onze boodschappen kwamen we altijd in het centrum van de stad doen. Ik herinner mij dat we wekelijks naar Au Suisse gingen, hier aan de beurs. Jammer genoeg is deze traiteur de enige zaak op de Anspachlaan die mij nog aan mijn jeugd herinnert. In Brussel groeide ik op en hier werden ook mijn kinderen geboren. In Brussel begon mijn liefdesleven en hier zal ik mijn dagen slijten.”
Voor Lydia is Brussel een dorp. “Je kan hier niet anoniem blijven. Iedereen kent elkaar. Onze buur organiseert lentefeesten en in elk café ontmoet ik kennissen. Het is een dorp met internationale invloeden. Mijn leven is een zakdoek en Brussel is mijn broekzak.”
