#ciuffy

[6wieczne6cierpienie6]

Problem w tym że mam przeszywające i przygnębiające poczucie że już kiedyś znalazłam się w tym miejscu... Bez grama wsparcia, nie sama ale okropnie SAMOTNA. Przeżywałam wtedy piekło. Myślałam że już nigdy nie pozwolę sobie na to by znaleźć się w takiej sytuacji ale jakimś cudem nieświadomie znowu tutaj jestem ! Może z innymi ludźmi, nieco inaczej ale wykańcza mnie to tak samo. DUSZĘ SIĘ, PRÓBUJĘ UCIEC... I powoli zaczynam chyba zdawać sobie sprawę z tego że mam tylko jedną możliwość ucieczki... Ucieczki przed moją głową i życiem. A tą ucieczką jest Oddychaj bo potem będzie gorzej.

[6wieczne6cierpienie6]

Gasnę przecież kurwa jak jebana świeczka XD Nie mam ochoty już oddychać bo mam tak dość. Coraz gorzej jest psycha mi siada coraz mniej się kontroluje. Odpoczynku potrzebuje bo paruje mi łeb.

[6wieczne6cierpienie6]

Jak to jest?

Że kiedyś okrywało nocą tylko morze łez.

Ból otulał codzień niczym swym zapachem rosy bez.

Dom polem bitwy z jednym małym bezpiecznym kątem.

Nie tego chciałam dla siebie, złym ludziom serce oddane nie raz a na koniec okazuje się że nie rani mnie bitwa a spędzony nad nią czas.

[6wieczne6cierpienie6]

Jak to jest?

Kiedyś okrywała mnie tylko kołdra słonych łez. Snem był dom do którego nie strach wracać. Marzeniem związanie z człowiekiem który będzie lojalny. Szczęściarzem był ktoś mający podłogę w pokoju, porządne okno i ciepło co noc. Marzeniem było nie obawiać się myszy czy pająków podczas snu. Brak kolejnego zepsutego dnia ze złymi pijanymi ludźmi. Proste podstawowe rzeczy wydawały się nieosiągalne.

Więc co jest ze mną nie tak?

Jak to jest że teraz gdy już w zasadzie to wszystko mam to nadal czegoś brak ? Nadal nie potrafię być szczęśliwa? Czy to co przeżyłam zepsuło mnie już na zawsze ? DLACZEGO DALEJ JEST MI TAK PRZYKRO? DLACZEGO NADAL PŁACZĘ ? CZY JESTEM ZEPSUTA?

[6wieczne6cierpienie6]

No właśnie bo stwierdzenie "zaraz coś tu jeszcze napiszę" w poprzednim poście było trafne. Mija czas i była to pewna sinusoida. Raz było lepiej a raz gorzej ale chyba doczekałam momentu w którym wykres spadł niżej niż zwykle. Czuję okropny ból i żal do samej siebie że nie potrafię sobie z nim poradzić. Mam dosyć odpowiadania za innych kiedy nie radzę sobie z samą sobą... Przestańcie ode mnie oczekiwać. Chciałabym żeby wrocił czas w którym byłam sama dla siebie. Mam wrażenie że tylko kiedy czułam się martwa byłam oswojona z tą ciemnością na tyle by móc zasypiać spokojnie. To chyba był moment w którym zrozumiałam że ten ból to ja i on jest częścią mnie, siejącą zniszczenie wewnątrz ale jednocześnie był jedynym ukojeniem.

[6wieczne6cierpienie6]

Tak wiele w sobie tłamszę że już sama łapię się na tym że szukam wzrokiem ikony tumblera a nie tego czego faktycznie szukałam na telefonie. A więc przechodząc do meritum moje życie stało się jeszcze większym gównem niż było kiedy ostatni raz pisałam posta ze szpitala. Jedyny plus to taki że dowiedziałam się iż mogę umrzeć w każdej chwili ❤️ Więc jakaś nadzieja na szybsze zakończenie tego żartu jest. Nie wiem jeszcze tylko czy chce im powiedzieć że naprawdę powoli umieram 😅 Może zostawię sobie to jako asa w rękawie na pogrzebie typu "Mordki ale ja wiedziałam że tak będzie " 🤷‍♀️ Zaraz napiszę coś jeszcze bo muszę się wyjątkowo pożalić sama sobie... dawno już nic nie zapisywałam w notatniku w książce borderka 😁 Strach że ktoś przeczyta co mnie boli

[6wieczne6cierpienie6]

ATTENTION : BEFORE YOU DIE MAKE SURE YOU LIVED !

#

UWAGA : ZANIM UMRZESZ UPEWNIJ SIĘ ŻE ŻYŁEŚ !

[6wieczne6cierpienie6]

Gniew we mnie który był podsycany przez lata ukształtował mnie na nowo. Przestałam szukać dobra, zemsta stała się moją siłą. Witaj lepsza strono mojego serca. Słabe ogniwa zawsze umierają w pierwszej kolejności.