Claes tranquillo
Album: Poca Felicita
Claes tranquillo 〜 眼鏡と1つの約束 〜
Spokojna Claes ~Okulary i jedyna obietnica~
“Wszystko jest dla mnie przyjemne, tak praca w kuchni, jak i malowanie, czy gra na instrumentach,
A książek jest tu tyle, że nigdy nie zdołam ich przeczytać.”
Lecz przede wszystkim znam radość, jaką daje czas spędzany na bezczynności.
Jest to coś, czego już dawno temu nauczył mnie mój 《Tata》 albo ktoś inny.
──Tak mi się wydaje…
“Nie wracaj, póki nie nauczysz się trafiać do celu oddalonego o siedem jardów.”
──Tak powiedział 《Opiekun dziewczyny》 [Ravallo]...
Dziewczyna wygrywała rondo nocy i poranka, wprawiając kule w taniec wśród deszczu…
Czy posłuszeństwo rozkazom──『Warunkuje』 『Żelazne 《Prawo》』?
Lalalala… 《Panienka, panienka》 [Claes, Claes]
“Osoba niewykształcona i pozbawiona dociekliwości nigdy nie stanie się dobrym żołnierzem.”
──Tak powiedział 《Opryskliwy opiekun dziewczyny》 [Ravallo]...
《Fotografia》 dziewczynki, na której uśmiecha się, trzymając książkę, jest czymś dla niej najważniejszym…
Czy zmienianie wspomnień──『Warunkuje』 『Żelazną 《Klatkę》』?
Lalalala… 《Panienka, panienka》 [Claes, Claes]
“Praktyka strzelecka została na pewien czas wstrzymana,
Więc następnego ranka mieliśmy dokądś wspólnie się udać…”
“──Od tego czasu, zjeździliśmy wiele jezior.
Lombardia, Wenecja, Piemont…
Przebywając w agencji, wymienialiśmy zawsze tylko po kilka słów, wiernie odtwarzając rolę intruktora i jego uczennicy,
Z jakiegoś powodu jednak nad jeziorem zawsze pogrążaliśmy się w rozmowie.
To była nasza wspólna niepisana zasada….”
【Unikaj użycia broni oprócz przypadku obrony koniecznej】
Praktyczny trening z przeciwnikiem na terenie metra zajmowanego przez chuliganów.
Momentalny szok, kiedy błyszczący 《Nóż》 przeciął moją skórę.
Choć uczono mnie, jak ważny jest 【Czas potrzebny na wyciągnięcie uzbrojonego ramienia】...
Ach… Gdy znajdziesz się już w zasięgu noża, choćbyś chciała skorzystać z pistoletu…
Ach… Gdy znajdziesz się w zasięgu przeciwnika, nie będzie już czasu pociągnąć za spust…
Strzelnica w Agencji→ Zapchany SIG dziewczynki→
Szybko zbliżył się Ravallo→ Cios pięści posłał w powietrze Henriettę→
Ciało Giose, lecąc, zakreśliło łuk→
Za jego plecami podniosła się z ziemi Henrietta→
Gotując się do wystrzelenia z uniesionej broni→ Wymierzyła do Ravalla→
Widząc to, pociągnęłam za spust→ Tym razem się nie zawahałam...
“Gdy wypisano mnie ze szpitala, Ravallo niezwłocznie opuścił Agencję.
Pozostawił po sobie klucz do swych kwater, stare okulary i niezliczoną ilość wspomnień.
To ostatnie, co mi po nim zostało…”
【Kiedy przywdziejesz te okulary, będziesz spokojną Claes】
To nie jest 『Rozkaz』, który można zmienić… Lecz 『Obietnica』 zapisana we krwi...
“Dobrze, zrozumiałam…”
Dlatego przede wszystkim znam radość, jaką daje czas spędzany na bezczynności.
Jest to coś, czego już dawno temu nauczył mnie mój 《Tata》 albo ktoś inny.
──Tak mi się wydaje…
Spokojna Claes













