Bliskość to trwałe, wzajemne zaangażowanie emocjonalne z przewagą afektu pozytywnego. To znaczy, że ktoś jest dla nas ważny, my jesteśmy dla niego ważni i towarzyszą temu głównie pozytywne uczucia. Prawdziwa bliskość nacechowana jest dwoma zasadniczymi elementami - troską i otwartością. […] Bliskość zwłaszcza ta dorosła, zakłada istnienie granic - jesteśmy odrębni, jesteśmy różni. Na tym między innymi polega jej wartość, że mimo tych granic i różnic jesteśmy się w stanie spotkać i nawet zaciekawić innością drugiego człowieka. Bliskość jest klejem relacyjnym. Sprawia, że związki z ludźmi są satysfakcjonujące.
Agnieszka Jucewicz, Czując. Rozmowy o uczuciach, s. 227










