14/175
Lieveling,
We klimmen gestaag omhoog, 1, 4, 5, 8, 14. Het gaat met elke passerende dag een stukje de goede kant op, dichter naar de zomer, verder weg van de winter, dichterbij de zon, dichterbij jou.
Ik heb er zin in. Je zei dat je vandaag heel gelukkig was. Dat je je goed voelde. Ik was zo blij om dat te horen, lief, het maakt me rustig om te weten dat je het goed hebt. Telkens wanneer je zulke fijne, lieve dingen zegt, weet ik weer precies 100% waarom ik zo dol op je ben. Niet omdat ik het daarvoor vergeten was hoor, maar het is meer... Het is als zo’n ouderwetse CD toren en alle CD’s zijn voorbeelden van hoe goed je voor me bent en hoe lief en wat een fijn mens en wat een inherent zacht en puur en goed persoon je bent. En dan zet je één van die CD’s op en komt het allemaal tot leven. Zoiets. Je klinkt me als muziek in de oren, zeg maar (sorry, not sorry).
Er kwam vandaag een schaduw uit het verleden even gedag zeggen. Vrij letterlijk. Iemand van lang geleden begon weer met me te praten en dat bracht nogal wat gedachten terug van vroeger. Ik ben zo blij dat ik degene die ik toen was, niet meer ben, dat ik beter weet dan naar dat soort dingen te luisteren, dat ik niet meer zo verschrikkelijk duister ben naar mezelf en naar de mensen die bij dat stukje van mij konden, niet meer het slechtste in mensen naar boven haal. Ik ben blij dat ik je niet heb leren kennen toen dat alles was wat ik was, een ellendig hoopje negatieve invloed. Het gaat zoveel beter nu. Ik ben als persoon al zoveel gegroeid sinds toen (kun je nagaan!!! Al zoveel beter en mooier en groter en dan NÓG is er zoveel van de hemel om naartoe te groeien!!!) Er is zoveel meer zonlicht in mijn leven, de kleuren zijn zoveel levendiger als je er echt naar kijkt, als je niet bang bent om te zien hoe mooi alles is. Toelaten. Binnenlaten. Zelf naar buiten durven en willen stappen en gewoon bestaan, genieten van hoe alles steeds beweegt. Panta Rhei. Anitya.
Hoe meer ik gewoon... about life aan het go’en ben, hoe meer ik door heb dat ik echt een gigantische zweefteef ben. Ik hoop dat je er oké mee bent dat ik later net als Frankie dan dus waarschijnlijk wel een meditation room ga hebben waar altijd wierook en salie en cederhout en olie brandt en dat ik ook altijd een beetje naar patchouli ruik en bumper sticker quotes te pas en te onpas rondstrooi. Daar ben je dan mee getrouwd. Als in letterlijk. Dan, op dat onbepaalde moment in de toekomst, is degene waarmee je getrouwd bent ik, inclusief al mijn toch wel echt beetje gekke eigenaardigheden. Anyway. Ik heb besloten dat ik presocratische filosofie ga lezen ooit een keer. Maar nu ga ik even Blue Planet kijken en dan slapen en dan morgen vroeg opstaan en mijn essay killen.
Kusjes! Ik heb heel veel zin om met je te videobellen. Ik kan je niet beloven dat ik dan niet echt de hele tijd ga zeggen dat ik zo mega veel van je hou, want dat is waarschijnlijk wel wat je weer zien in me los gaat maken.
Tot lezens, ik hou van je,
Je Eli
