#deander

[nooitjezelfverliezen]

En misschien is dat dan waar de liefde op slaat, dat je de ander graag wilt helen ondanks dat je jezelf daarmee voor altijd in gebroken stukken laat.

[haarlemupdates]

Spaarnelezing 2024: De Ander

Op donderdag 14 november 2024 organiseren de Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen (KHMW) en Teylers Museum weer de tweejaarlijkse Spaarnelezing. Mariska Kret, hoogleraar vergelijkende psychologie aan de Universiteit Leiden, en Jan Willem Duyvendak, universiteitshoogleraar sociologie aan de Universiteit van Amsterdam, gaan in op het thema ‘Fascinatie én angst voor anderen, individueel en sociaal’. De Spaarnelezing is opgebouwd uit twee korte lezingen. De eerste spreker is Mariska Kret, hoogleraar vergelijkende psychologie en affectieve neurowetenschappen aan de Universiteit Leiden. In haar lezing Emotie en ratio in interactie. Evolutionaire drijfveren van ons sociale gedrag zal ze ingaan op uitingen van emotie bij mensen en mensapen. Want niet alleen mensen, maar ook primaten zijn in staat emotionele uitingen van anderen snel te herkennen en erop te reageren. Verdieping van ons begrip van emotionele uitingen en hoe we elkaars emoties interpreteren kan bijdragen aan sterkere sociale verbindingen. De tweede spreker, Jan Willem Duyvendak, is universiteitshoogleraar sociologie aan de Universiteit van Amsterdam en directeur van het Netherlands Institute of Advanced Studies in the Humanities and Social Sciences (NIAS). Zijn lezing Het onvermogen om verschillen te verdragen. Spook-kloven, thuis-voelen en afnemende verdraagzaamheid, gaat over het groeiende onvermogen om met verschillen om te gaan; niet omdat die verschillen groter zijn geworden (want dat is niet zo), maar omdat mensen er minder goed mee om kunnen gaan. Yalla Yalla! Zie je in Egypte Het thema van de Spaarnelezing sluit aan bij de tentoonstelling Yalla Yalla! Zie je in Egypte, die momenteel in Teylers Museum te zien is. In deze ‘reis’ volgen conservator Terry van Druten en de Egyptisch-Nederlandse acteur Sabri Saad El-Hamus de 19de-eeuwse schilder Willem de Famars Testas die op jonge leeftijd naar Egypte ging. Hij maakte kunst die toen heel populair was in Europa, maar vaak ook een stereotype beeld laat zien. Hoe kijken we nu tegen zijn schilderijen en tekeningen aan? Via het werk van Testas worden de bezoekers uitgedaagd op verkenning te gaan in het Egypte van toen en nu, om daar 'de ander' en zichzelf tegen te komen. Spaarnelezing De Spaarnelezing is een initiatief van de Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen en Teylers Museum en heeft als doel de wetenschappelijke kennis van beide instituten te delen met een breed publiek. Bij de lezing is een columnwedstrijd georganiseerd in samenwerking met Haarlems Dagblad. De winnende column wordt op 14 november voorgelezen. De Spaarnelezing wordt gepresenteerd door Ziggy Klazes en vindt plaats in de Doopsgezinde Kerk, Frankestraat 24, Haarlem. Aanvang: 20:00 uur, inloop vanaf 19:30 uur. De toegang is gratis, graag wel even aanmelden. Dat kan via de website van Teylers Museum of de KHMW.            

[engagementindeklas]

ruangrupa, Sonsbeek ‘16 catalogus: uitleg van de intentie en doelen van de tentoonstelling transACTION. 

samen werken, samen doen en samen denken

verbinding (als een jaar eerder openende ruangrupa het ruru-huis, o de inwoners van de stad Arnhem te leren kennen)

aan de hand van persoonlijke verhalen grijstonen aanbrengen in het traditionele zwart-wit denken

kunst wordt van haar voetstuk gehaald en teruggegeven aan de samenleving: de bezoeker is participant, werkt mee aan de kunstwerken, maakt het ‘af’.

[engagementindeklas]

De wereld zoals die is kan ik niet veranderen, maar ik kan wel proberen om een zo adequaat mogelijk beeld te geven van de wereld zoals die volgens mij is.

Renzo Martens in Hollandse Meesters, zie http://hollandsemeesters.info/posts/show/8986

[engagementindeklas]

Boswachter Jeroen, die door curator ruangrupa als één van de kunstenaars wordt gezien, vertelt over zijn aandeel in Sonsbeek ‘16: transACTION. Ook wordt hier een kort de geschiedenis van de Sonsbeek-tentoonstelling geschetst en het idee achter de huidige 2016 versie. 

‘Het is niet alleen meer statisch kijken naar een beeldententoonstelling, maar je doet mee. Je maakt iets mooiers of groters, je bent een onderdeel van de tentoonstelling.’

[engagementindeklas]

Hoe langer kunstenaar Jan Hoek aan een project werkt, hoe meer hij verdwijnt

Beeldend kunstenaar, fotograaf en schrijver Jan Hoek (30) houdt van zwerven. Dan krijgt hij inspiratie en komt hij tot grote projecten. Bijvoorbeeld zijn foto's van Masaï die níét in felrode tuniek in de savanne staan. Vanaf vandaag is zijn werk drie dagen te zien op Unseen Amsterdam. In aflevering 1 van deze serie over jonge

Interview met Jan Hoek. 

‘Engagement vindt hij een lastig woord. Laatst werd hij gevraagd door een partij die twee Nederlandse fotografen naar Rwanda wilde sturen, om de verzoening tussen de Hutu’s en de Tutsi’s in beeld te brengen. Opgedrongen engagement, vindt Hoek. Op die manier wordt de kunst gereduceerd tot instrument voor een politieke boodschap. ‘Misschien,’ zegt hij, ‘is betrokkenheid een beter woord. Al kun je aan de andere kant alles wel betrokkenheid noemen.’’

(Nina Weijers voor De Correspondent)

[engagementindeklas]

William Kentridge legt zijn werkproces en zijn voorkeur voor houtskool uit.

De reden die hij voor het gebruik van dit materiaal geeft, is dat houtskool voor hem meer is dan alleen een fysiek materiaal: het is tevens een manier van denken ‘… opening up a field for transformation that reflects the world as process rather than fixed fact.’[1] Houtskool is gemaakt om te creëren en weer weg te vegen, het is een dynamisch tekenmateriaal.

[1] The Guidebook, 2012, p. 352

[engagementindeklas]

Interview met William Kentridge, Kunstbeeld nr. 4, 2015

William Kentridge is geboren te Johannesburg, Zuid-Afrika, als zoon van twee advocaten die mensen, getroffen door het apartheid systeem, representeren. De apartheid is het segregatiesysteem in Afrika dat in het leven werd geroepen om de blanke dominantie te behouden en de rassen te scheiden. De activistische ouders van Kentridge hebben hem zeker beïnvloedt: het thema van politieke onderdrukking is door geheel zijn oeuvre verweven. Het opgroeien ten tijden en na de afschaffing van de apartheid, doet Kentridge al jong bewust worden ‘van de enorme tegenstellingen die er bestaan in wereld. En ook van hoe totaal verschillende manieren van naar de wereld kijken naast elkaar kunnen bestaan of elkaar kunnen kruisen.’[1]

[1] Renate van der Zee, Interview met William Kentridge, Kunstbeeld #4-2015