Sadece en sevdiğim insanlarla iletişim kurmam gerektiğinde ortaya çıkan mistik kupam ;
seen from Germany

seen from Australia

seen from United States
seen from China
seen from Singapore

seen from United States
seen from China

seen from United States
seen from China
seen from Türkiye
seen from Germany
seen from China
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from China

seen from Chile
seen from United States

seen from Uzbekistan
seen from China
Sadece en sevdiğim insanlarla iletişim kurmam gerektiğinde ortaya çıkan mistik kupam ;
Atakan Gülgar..
Yanlışlıkla cumartesinin 3 saatlik dersini bugün yapmışım 🥹🥹🥹🥹 bu nası iyi bi sey biliyo musu uz ajdnqkdnw
Ve sonra döndüm dedim ki “ bozarmı acılar hafız” nelerini gördük free ol
dilediğin başka yönlere de gitmeliyiz bu yitiş bizim saklı güzelliğimiz
Ömer Erdem, Azap s.24 “dedim ki” Fotoğraf: Metin Erksan’ın 1965 yapımı, “Sevmek Zamanı” filminden, (Müşfik Kenter & Sema Özcan).
Hayırlı geceler. İnsan bazen başkalarının ‘gülümsemek’lerinden bir tablo çiziyor yüreğine. Gülümseyen bir çocuk, gülümseyen bir yaşlı; sokaktan geçen, tanımadığın, ama gülümseyen bir yabancı. Gülümseyen bir dost, hatta gülümseyen bir kedi... Yüzümüzde oluşan en içten tebessümlerse işte bu başkalarının gülümsemeklerinin doğurduğu tebessümler. Çıkarsız, kötülüksüz, benliksiz...
Başının üzerinden geçen kuş sürüsünün yüzüne tebessüm olarak oturmasının huzurunu başka hiçbir şeyde kolay kolay bulamayacaksın.
O yüzden gülenlere dikkat kesilelim.
Dedim ki: Ben senden bir şey istemiyorum... dedim ki: Bir insan bir nehri nasıl severse ki nehir o insanı bilmez. ben seni öyle seviyorum. dedim ki: Ben senden ...bir şey istemiyorum... bir çocuk, oyunu nasıl severse ki oyun o çocuğu bilmez, ben seni öyle seviyorum. dedim ki: Bir genç kız bir çiçeği koparmadan, uzaktan koklayarak nasıl severse, ki çiçek o genç kızı bilmez, ben seni öyle seviyorum. dedim ki: Ben senden bir şey istemiyorum, gülümsemeni eksik etme yeter.
kendi kendime --
Artık kimsenin buralarda oldugunu bilmek yetmiyordu, yetmiyordu çünkü buralarda olmak onlarin varsayimiydi dedim. Burada olmasi gerekir dedim, ben korkularimla, endiselerimle, ben olasılıkları hesaplamaktan yorgun düştüğümde..dedim işte diyorum. Çünkü hepimizin savastigi seyler ayni aslında. Bu kaliplar içinde kaybolmuş biri oluyoruz sonunda. Bulamiyorum. Ne aradigimi bilmiyorum. Yorgunum. Kendi kendime sevmedigim insanlar icinde sevdiklerime dariliyorum, küsüyorum. Sonra kendi icimde yine onlari affediyorum ve hesaplaşma tarihini erteliyorum. Yine anlamiyorlar. Anlaşılmak ne kadar güç diyorum. Kelimelerin bu kadar aciz olduğunu düşünmüyorum ama bi eksiklik var biliyorum. Buralarda olmanız yetmiyor artık buralarda olun diyorum. Yine kendi kendime konuştum, siz de anlamadiniz. Biliyorum.