seen from United Kingdom
seen from Puerto Rico

seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from Germany
seen from Malaysia
seen from China

seen from Malaysia
seen from China

seen from Malaysia
seen from Yemen

seen from Malaysia
seen from Canada
seen from Italy
seen from United States

seen from Malaysia
seen from Brazil

seen from Martinique
seen from Malaysia
seen from United States
Συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια είχε ο Ρώσος ομόλογός του Σεργκέι Λαβρόφ στην πρώτη του επίσκεψη μετά από τρία χρόνια στην Ελλάδα. Οι δύο υπουργοί Εξωτερικών έκαναν κοινές δηλώσεις, ενώ στη συνέχεια ο Σεργκέι Λαβρόφ αναμένεται να συναντηθεί (στις 17:00) με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. «Οι σχέσεις μεταξύ των χωρών μας έχουν διάρκεια αιώνων. Τονίσαμε τη σημασία της ενίσχυσης των διμερών πολιτικών επαφών. Η Ρωσία είναι και θα παραμείνει αναπόσπαστο μέρος της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας» σημείωσε ο Νίκος Δένδιας. «Στα θέματα ενέργειας προσβλέπουμε στη συνέχιση της συνεργασίας, εξετάσαμε το διμερές εμπόριο και την δυνατότητα αύξησης των επενδύσεων. Έχουμε πολλά να κερδίσουμε, δουλεύοντας μαζί» προσέθεσε. «Δυστυχώς, σε όλες τις περιφερειακές εξελίξεις, ο κοινός παρανομαστής είναι ο αποσταθεροποιητικός παράγοντας της Τουρκίας. Εξέφρασα την ανησυχία μου για τον ρόλο της Τουρκίας, η οποία έχει μετατραπεί σε γραφείο ταξιδίων για τζιχαντιστές» σχολίασε ο Έλληνας ΥΠΕΞ, ο οποίος είπε ότι έθεσε στον Ρώσο ομόλογό του το ζήτημα του στρατιωτικού εξοπλισμού της Τουρκίας. Από την πλευρά του, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών στάθηκε αρχικά στις ιστορικές σχέσεις των δύο χωρών και υπογράμμισε ότι η διμερής συνεργασία συνεχίζεται, ενώ επισήμανε ότι, κατά την έναρξη της πανδημίας, οι δύο χώρες βοήθησαν η μία την άλλη. Μεταξύ άλλων, αναφερόμενος στο ζήτημα των προκλήσεων της Άγκυρας στην περιοχή του Ανατολικού Αιγαίου, τάχθηκε υπέρ της ειρηνικής διευθέτησης μέσω του διαλόγου. «Τα προβλήματα στην Ανατολική Μεσόγειο είναι πολλά. Πιστεύουμε ότι πρέπει να επιλύονται μέσω του Διεθνούς Δικαίου» υπογράμμισε ο Σεργκέι Λαβρόφ, «δείχνοντας» ουσιαστικά τον δρόμο του διαλόγου σε Αθήνα και Άγκυρα. Από την πλευρά του, ο κ. Δένδιας είπε ότι υπάρχει πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη των ελληνορωσικών σχέσεων, καθώς η επίσκεψη Λαβρόφ σηματοδοτεί την «αναθέρμανσή» τους. Για «ιστορικούς δεσμούς, ενίσχυση σχέσεων και συνεργασίας» ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Ρωσία έκανε λόγο, νωρίτερα, σε ανάρτησή του στο Twitter το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Η επίσκεψη Λαβρόφ σηματοδοτεί την ανίχνευση των δυνατοτήτων να ξεκινήσει μια νέα σελίδα στις διμερείς σχέσεις με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών να δηλώνει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων το πρωί της Δευτερας ότι είναι «κυρίαρχο δικαίωμα κάθε κράτους να καθορίσει το εύρος των χωρικών υδάτων έως τα 12 μίλια». Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, ο Σεργκέι Λαβρόφ διαμηνύει ότι η θέση της Ρωσίας, η οποία υπέγραψε τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, βασίζεται στους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου που περιλαμβάνονται σε αυτή τη συνθήκη και σημειώνει πως το άρθρο 3 της Σύμβασης προβλέπει ότι κάθε κράτος έχει το κυρίαρχο δικαίωμα να καθορίσει το εύρος των χωρικών υδάτων του έως τα 12 ναυτικά μίλια. Ο Ρώσος ΥΠΕΞ στην ίδια συνέντευξη εκφράζει «σοβαρή ανησυχία» σχετικά με την απόφαση της Τουρκίας για τα Βαρώσια και καθιστά σαφές πως έρχεται σε αντίθεση με μια σειρά ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Στηλιτεύοντας την απόφαση αυτή, στέλνει το μήνυμα ότι οιεσδήποτε μονομερείς ενέργειες εμποδίζουν τη διαμόρφωση της εποικοδομητικής ατμόσφαιρας και δημιουργούν πρόσθετες επιπλοκές στην επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για την οριστική διευθέτηση αυτού του παλιού προβλήματος. Γυρίζει πλευρό η ρωσική αρκούδα; Μόνο τυχαίο δεν είναι, άλλωστε, ότι η επιχείρηση επαναπροσέγγισης των δύο χωρών ταυτίζεται χρονικά με την επιδείνωση των ρωσοτουρκικών σχέσεων. Η εμπλοκή της Τουρκίας στον πόλεμο του Ναγκόρνο Καραμπάχ ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, αφού τα αντικρουόμενα συμφέροντα της Ρωσίας και της Τουρκίας στη Συρία και στη Λιβύη τις είχαν φέρει επανειλημμένως σε αντιπαράθεση. Τόσο ο Βλαντιμίρ Πούτιν όσο και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όμως, φρόντιζαν τελικά να βρουν έναν συμβιβασμό, αφού έδιναν προτεραιότητα στη «μεγάλη εικόνα». Η Μόσχα ήθελε την Τουρκία μακριά από τη Δύση, ενώ η Αγκυρα χρησιμοποιεί τη Ρωσία για να εξισορροπεί τις δυτικές πιέσεις. Η άμεση στρατιωτική εμπλοκή των Τούρκων, όμως, στον Καύκασο, στην «πίσω αυλή» της Ρωσίας, είναι κάτι που ο Πούτιν δεν πρόκειται να συγχωρήσει. Ενας λοιπόν από τους τρόπους που η ρωσική διπλωματία χρησιμοποιεί για να στείλει μηνύματα και να πιέσει τον Ερντογάν είναι το άνοιγμα προς την Ελλάδα. Εκτός αυτού, η Μόσχα ανησυχεί για την παραχώρηση εκτεταμένων στρατιωτικών διευκολύνσεων στους Αμερικανούς ειδικά στη βόρεια Ελλάδα – και συγκεκριμένα στην Αλεξανδρούπολη και στην Καβάλα. Στη Μόσχα σκέπτονται ότι το πάγωμα των ελληνορωσικών σχέσεων που είχε προκληθεί επί υπουργίας Νίκου Κοτζιά διευκόλυνε την ενίσχυση της αμερικανικής παρουσίας στην Ελλάδα. Οι δυο παρεμβασεις Η επικείμενη επίσκεψη Λαβρόφ στην Αθήνα και οι συναντήσεις του στις 12 το μεσημέρι με τον Νίκο Δένδια και στις 5 το απόγευμα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, είναι μια κίνηση επαναθέρμανσης των διμερών σχέσεων. Γι’ αυτό και συνοδεύτηκε από δύο ενδιαφέρουσες ρωσικές παρεμβάσεις που θέρμαναν την ατμόσφαιρα εν όψει της επίσκεψης του υπουργού Εξωτερικών. Η δεύτερη έγινε μέσω μιας επετειακής ανάρτησης από το ίδιο το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών με σκοπό να τιμήσει την 193η επέτειο από τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου, η οποία, μέσω της βύθισης του οθωμανικού-αιγυπτιακού στόλου, οδήγησε στην ανεξαρτησία της Ελλάδας. «Ο θρίαμβος του συμμαχικού στόλου έγινε μια από τις προϋποθέσεις για την ανεξαρτησία της Ελλάδας», αναφέρει η ανάρτηση, την οποία συνοδεύει με ένα βίντεο που αναπαριστά τη ναυμαχία και δείχνει τα τουρκικά πλοία να φλέγονται. Να θυμίσουμε ότι στον Κόλπο του Ναυαρίνου οι ναυτικές δυνάμεις της Ρωσίας, της Γαλλίας και της Μεγάλης Βρετανίας κατάφεραν το καίριο πλήγμα κατά των Οθωμανών. Μετά τη ναυμαχία, μάλιστα, ξέσπασε και ρωσοτουρκικός πόλεμος, καθώς η άρνηση του σουλτάνου Μαχμούτ Β’ να δεχθεί τα τετελεσμένα οδήγησε σε γενική σύρραξη με τη Ρωσία. Ο σουλτάνος στη συνέχεια προχώρησε στο κλείσιμο των Δαρδανελίων για τα ρωσικά πλοία ανακαλώντας τη Σύμβαση του Ακερμαν (1826). Τον Ιούνιο του 1828 οι κύριες ρωσικές δυνάμεις, με επικεφαλής τον τσάρο Νικόλαο Α’, διέσχισαν τον Δούναβη και προωθήθηκαν στη Δοβρουτσά. Η πρώτη χρονικά ρωσική παρέμβαση ήταν η ανακοίνωση της ρωσικής πρεσβείας στην Αθήνα με την οποία ρητά αναγνωρίστηκε το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια. Πρόκειται για μια θέση που όχι μόνο συμπίπτει με την ελληνική και αντίκειται στην τουρκική, αλλά και διευκολύνει πολύ την ελληνική διπλωματία, δεδομένου ότι υποτίθεται ήταν κυρίως η Ρωσία που ήταν αντίθετη στην επέκταση. Οι δύο παραπάνω κινήσεις αλλά και μια σειρά από ενδείξεις σηματοδοτούν το άνοιγμα της Μόσχας προς την ελληνική πλευρά. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι αιφνιδιαστική, αλλά οπωσδήποτε το γεγονός ότι συμβαίνει τώρα έχει μεγάλη σημασία για τις ευρύτερες ισορροπίες στην περιοχή μας. Είναι ακριβές ότι η ρωσοτουρκική προσέγγιση, σε συνδυασμό με την επιδείνωση των ελληνορωσικών σχέσεων τα προηγούμενα 2-3 χρόνια, είχε μεταβάλει την παραδοσιακή στάση της Μόσχας στα Ελληνοτουρκικά. Αυτό φάνηκε πρόσφατα και από την υποτονική έως απαράδεκτη στάση της επίσημης Ρωσίας στη μετατροπή της Αγια-Σοφιάς σε τζαμί, την οποία ο κατά τα άλλα πιστός Ορθόδοξος και προσκυνητής στο Αγιον Ορος Πούτιν χαρακτήρισε «εσωτερική υπόθεση» της Τουρκίας. Το ρήγμα και η απέλαση Υπενθυμίζουμε ότι το ρήγμα στις σχέσεις Αθήνας – Μόσχας προκλήθηκε με αφορμή τη Συμφωνία των Πρεσπών και ειδικά μετά την απέλαση δύο Ρώσων διπλωματών και την απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα σε άλλους δύο. Είχε προηγηθεί η καταγγελία πως οι απελαθέντες Ρώσοι διπλωμάτες υποδαύλιζαν τις λαϊκές αντιδράσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Η Μόσχα διαμαρτυρήθηκε, αλλά το σημαντικότερο ήταν ότι το πήρε βαριά. Το φλερτ Πούτιν – Ερντογάν, πάντως, είχε προηγηθεί χρονικά. Οι ρωσοτουρκικές σχέσεις είχαν φτάσει στο ναδίρ όταν τουρκικό F-16 είχε καταρρίψει ρωσικό βομβαρδιστικό στη βόρεια Συρία. Η Μόσχα τότε είχε αντιδράσει ψύχραιμα, κλιμακώνοντας την πίεσή της προς την Τουρκία κι έτσι όταν ο Ερντογάν συνειδητοποίησε ότι το ΝΑΤΟ δεν έτρεξε να σταθεί στο πλευρό του, έκανε στροφή και ουσιαστικά ζήτησε συγγνώμη από τον Πούτιν δίνοντάς του υποσχέσεις. Η Τουρκία, μάλιστα, εμπόδισε την είσοδο Τσετσένων αυτονομιστών και άρχισε να κάνει ανοίγματα. Από την πλευρά της, η Μόσχα είδε τη μοναδική ευκαιρία να ρυμουλκήσει την Τουρκία μακριά από τη Δύση και, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, ήταν αυτή που προειδοποίησε τον Ερντογάν για το πραξικόπημα του Ιουλίου 2016. Κάπως έτσι και παρά τα παγίως αντιτιθέμενα συμφέροντα των δύο χωρών στα τοπικά μέτωπα, η ρωσοτουρκική προσέγγιση απέκτησε γεωπολιτική βαρύτητα. Αυτός είναι και ο λόγος που η Μόσχα, μέχρι προσφάτως τουλάχιστον, περιοριζόταν σε εκκλήσεις αυτοσυγκράτησης, αποφεύγοντας να καταδικάσει τις τουρκικές επιθετικές ενέργειες στην Ανατολική Μεσόγειο. Η προσέγγιση Αγκυρας – Μόσχας ενίσχυσε περαιτέρω τις ήδη μεγάλες οικονομικές σχέσεις. Η κατασκευή του αγωγού Turkish Stream, η απόφαση των δύο χωρών να διενεργούν συναλλαγές στα εθνικά τους νομίσματα, το πρωτοφανές κύμα Ρώσων τουριστών στην Τουρκία και το δεύτερο συμβόλαιο για τους πυραύλους S-400 είναι μόνο κάποια από τα βήματα που έγιναν. Παρά το αναμφισβήτητο γεγονός ότι εν γένει ο ένας έχει ανάγκη τον άλλον, τα αντικρουόμενα συμφέροντα στα επιμέρους μέτωπα και, όπως προαναφέραμε, ειδικά η τουρκική εμπλοκή στο Ναγκόρνο Καραμπάχ έχει τεντώσει το σκοινί. Μια καθαρή νίκη των Αζέρων θα μετέτρεπε αυτόματα την Τουρκία σε καθοριστικό παίκτη στον Καύκασο, ειδικά στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς της νότιας Ρωσίας κι αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να το επιτρέψει η Μόσχα. Η επίσκεψη Λαβρόφ στην Αθήνα, λοιπόν, πρέπει να εξεταστεί αυτόνομα όσον αφορά τις ελληνορωσικές σχέσεις, αλλά και στο ευρύτερο πλαίσιο του τριγώνου Ελλάδα – Ρωσία – Τουρκία. Το Κρεμλίνο κάνει άνοιγμα στην Αθήνα για να εξισορροπήσει κάπως τις σχέσεις του με τις δύο χώρες, αλλά και για να προειδοποιήσει την Αγκυρα ότι ενδέχεται να κάνει κι άλλα βήματα που θα ενισχύσουν την ελληνική πλευρά στην ανοικτή ελληνοτουρκική κρίση. Δεν είναι τυχαία άλλωστε και η πρόσφατη δήλωση του Λαβρόφ: «Η Τουρκία ποτέ δεν θεωρήθηκε στρατηγικός σύμμαχός μας. Είναι ένας συνεργάτης, ένας στενός συνεργάτης. Σε πολλούς τομείς αυτή η συνεργασία είναι στρατηγική». Μία ξιδάτη, μία λαδάτη λοιπόν. Εκτός από τη Συρία και τη Λιβύη, ένα ακόμα μέτωπο όπου Ρωσία και Τουρκία έχουν αντικρουόμενα συμφέροντα είναι το δίδυμο Αλβανία – Κόσοβο. Η Μόσχα επισήμως καταδίκασε την ιδέα της «Μεγάλης Αλβανίας» με την ένωση των δύο αλβανικών κρατών. Αντίθετα, το καθεστώς Ερντογάν ενθαρρύνει τον αλβανικό εθνικισμό και ειδικά την ισλαμική διάστασή του επειδή τους βλέπει ως δυνάμει γεωπολιτικά ερείσματα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Γι’ αυτό και ο Ερντογάν ευνοεί την ιδέα της «Μεγάλης Αλβανίας», ενώ το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών τη θεωρεί απειλή. Η Μόσχα εκτιμά ότι μια «Μεγάλη Αλβανία» θα στραφεί εναντίον της Σερβίας, που είναι ό,τι έχει απομείνει από ρωσική επιρροή στα Βαλκάνια, και ταυτόχρονα θα ενισχύσει την αμερικάνικη επιρροή στην περιοχή. Την αφορμή για τη ρωσική αντίδραση έδωσε η προ καιρού κοινή συνεδρίαση των κυβερνήσεων Αλβανίας και Κοσόβου. Ο κ. Νίκος Δένδιας, πάντως, από την αρχή της θητείας του έθεσε ως προτεραιότητα την επούλωση του ρήγματος στις ελληνορωσικές σχέσεις και γι’ αυτό είχε σπεύσει να επισκεφθεί τη Μόσχα. Κατά μία πληροφορία, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε ζητήσει από τον Πούτιν να παρέμβει στον Ερντογάν για να εκτονωθεί η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Κατά την ίδια πληροφορία, το Κρεμλίνο δεν είχε καν απαντήσει στο ελληνικό αίτημα. Αλλες πληροφορίες, ωστόσο, λένε πως το Κρεμλίνο ήταν διατεθειμένο να μεσολαβήσει, αλλά η Αθήνα δεν του το ζήτησε. Ευθύνη για την ψυχρότητα που επικρατούσε μέχρι πρόσφατα στις ελληνορωσικές σχέσεις είχε και η κυβέρνηση Μητσοτάκη επειδή παρείχε στη Μόσχα υποσχέσεις που δεν τήρησε. Ανάμεσα στις υποσχέσεις ήταν η μη έκδοση του συλληφθέντος χάκερ Αλεξάντερ Βίνικ (ή «Mr Bitcoin») στη Γαλλία και τις ΗΠΑ, καθώς και η μη συμμετοχή του κ. Μητσοτάκη στους πανηγυρικούς εορτασμούς, στη Μόσχα, τον Μάιο του 2020, για τα 75 χρόνια της νίκης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τελικά, λόγω κορωνοϊού, οι εορτασμοί ακυρώθηκαν, αλλά ο Ελληνας πρωθυπουργός είχε ακυρώσει από πριν.
Με ειρωνείες και γελάκια αντιμετωπίζουν τα μεμέτια της κινήσεις της Αθήνας και τα… μπιλιετάκια του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια με τα οποία ζητά από τους διεθνείς οργανισμούς να… μαλώσουν την Τουρκία που πεισματικά οργώνει το Αιγαίο, παραβιάζοντας κατά συρροή τις συμβάσεις που έχουν θέσει τα όρια. Ο πρωθυπουργός εξακολουθεί να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου παραδίδοντας την όποια αντίδραση στους συμμάχους της Ελλάδας, στάση που ευνοεί τα σχέδια του Σουλτάνου. Και σήμερα, λοιπόν, το Όρουτς Ρέις κινείται μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου όπου και θα παραμείνει έως τις 27 Οκτωβρίου οπότε λήγει και η νέα τουρκική NAVTEX που εκδόθηκε το βράδυ της Τετάρτης. Νέα πρόκληση από τον Ντονμέζ Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας, Φατίχ Ντονμέζ, δήλωσε ότι το τουρκικό ερευνητικό βρίσκεται στη μέση του προγράμματος σημειώνοντας την αποφασιστικότητα της Άγκυρας να συνεχιστούν οι εργασίες για ακόμα δύο μήνες. «Το πλοίο Ορούτς Ρέις, το οποίο το τελευταίο διάστημα συζητήθηκε ιδιαίτερα, συνεχίζει τις εργασίες του νότια του Κας, εντός της δικής μας υφαλοκρηπίδας. Εμείς εκεί έχουμε επιπλέον εργασίες περίπου δύο μηνών. Δηλαδή είμαστε στη μέση του προγράμματός μας. Εμείς είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τις εργασίες μας στην ανατολική Μεσόγειο, στα πλαίσια του διεθνούς δικαίου, των συμφερόντων και των δικαιωμάτων μας», είπε χαρακτηριστικά. Από την πλευρά του, ο Τούρκος υπουργός Αμυνας, Χουλουσί Ακάρ, σε ομιλία του προς τους αξιωματικούς του τουρκικού στρατού, αφού αναφέρθηκε στην ανάγκη διαλόγου με στόχο την επίλυση των προβλημάτων Ελλάδας – Τουρκίας, επανέλαβε τα περί «Γαλάζιας Πατρίδας», υπογραμμίζοντας ότι η τουρκική υφαλοκρηπίδα εκτείνεται στο μεγαλύτερο μέρος της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου. «Η κυριαρχία της Γαλάζιας Πατρίδας μας, η ασφάλεια της ανεξαρτησίας μας, αυτή είναι η ευθύνη μας. Τασσόμαστε υπέρ του διαλόγου, έχουμε πει κατ’ επανάληψη ότι δεν θα επιτρέψουμε κανένα τετελεσμένο και ότι δεν θα επιτρέψουμε την παραβίαση των δικαιωμάτων μας. Αυτό θα πρέπει να γίνει κατανοητό», ανέφερε ο Ακάρ και συμπλήρωσε ότι «όλοι πρέπει να γνωρίζουν ότι είμαστε αποφασισμένοι, πως είμαστε επίσης ικανοί να προστατεύσουμε τα δικαιώματα και συμφέροντά μας, πως θα ρισκάρουμε τα πάντα για τον σκοπό μας».
Τηλεφωνική επικοινωνία με τον ύπατο εκπρόσωπο της Ε.Ε. και αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέπ Μπορέλ (Josep Borrell) και τον επίτροπο για τη Γειτονία και τη Διεύρυνση, Όλιβερ Βάρχελι (Oliver Varhelyi), είχε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας. Όπως γνωστοποιεί σε ανάρτησή του στο Twitter, ο κ. Δένδιας τούς ενημέρωσε για τις εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο.
Εντολή να προβεί σε διάβημα διαμαρτυρίας δόθηκε στην ελληνική πρεσβεία στην Άγκυρα προς το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών για το χθεσινό περιστατικό με το κυβερνητικό αεροσκάφος, το οποίο μετέφερε τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια από τη Βαγδάτη στην Αθήνα, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές. Να σημειωθεί ότι είχε προηγηθεί βλάβη στο κυβερνητικό αεροσκάφος, εξαιτίας της οποίας αναβλήθηκε η επίσκεψη στο Ερμπίλ του ιρακινού Κουρδιστάν. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η τουρκική πλευρά, με πρωτοβουλία της, παρείχε εξηγήσεις στην πρεσβεία μας στην Άγκυρα, πριν το διάβημα, αποδίδοντας το περιστατικό σε τεχνικό λάθος της αρμόδιας τουρκικής υπηρεσίας. Η ελληνική πρεσβεία στην Άγκυρα θα επανέλθει, προκειμένου να διασφαλίσει ότι δε θα επαναληφθεί ανάλογο περιστατικό. Σε δηλώσεις του πάντως πριν από λίγο ο Χαμί Ακσόι, εκπρόσωπος Τύπου του τουρκικού ΥΠΕΞ, απάντησε ότι δεν ισχύει πως καθυστέρησαν επίτηδες το αεροσκάφος του κ. Δένδια. Αντιθέτως ενδιαφέρθηκαν δήθεν για την ασφάλειά του, επειδή η ελληνική πλευρά δεν είχε καταθέσει σχέδιο πτήσης. «Εμείς τους επιτρέψαμε χωρίς καθυστέρηση. Εκείνοι δεν είχαν καταθέσει σχέδιο πτήσης. Ηταν απαραίτητο να αντιδράσουμε έτσι για την ασφάλεια του Ελληνα υπουργού». Απαντώντας στους τουρκικούς ισχυρισμούς, πηγές του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών τονίζοουν πως «φυσικά και είχε κατατεθεί σχέδιο πτήσης» και είχε δοθεί άδεια υπέρπτησης του Embraer που μετέφερε τον Νίκο Δένδια. Δείτε στις φωτογραφίες που ακολουθούν τους «κύκλους» που έκανε το ελληνικό κυβερνητικό αεροσκάφος: Τι προηγήθηκε Οι Τούρκοι κράτησαν στον αέρα για είκοσι ολόκληρα λεπτά το κυβερνητικό αεροσκάφος που μετέφερε τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια ενώ οι κυβερνήτες του αεροσκάφους είχαν λάβει κανονικά τις προβλεπόμενες άδειες από τις τουρκικές αρχές για την εκτέλεση του δρομολογίου από Βαγδάτη προς Αθήνα μέσω Τουρκίας. Παρόλα αυτά, όταν το αεροσκάφος βρισκόταν στον εναέριο χώρο πάνω από τα σύνορα του Ιράκ και της Τουρκίας αρνήθηκαν να εγκρίνουν την άδεια που είχαν προηγουμένως δώσει. Έτσι, το αεροσκάφος Embraer με τον κ. Δένδια, έκανε κύκλους για είκοσι λεπτά, για όσο δηλαδή προσπαθούσαν οι κυβερνήτες να επικοινωνήσουν με τις τουρκικές αρχές. Τελικά, σύμφωνα με πληροφορίες, έπειτα από διαμαρτυρίες της ελληνικής πλευράς και απειλές για μη επάρκεια καυσίμων, οι Τούρκοι έδωσαν άδεια για έναν ενδιάμεσο προορισμό και αργότερα για τον τελικό προορισμό.
Μήνυμα για τα 76 χρόνια από την απελευθέρωση της Αθήνας ανήρτησε ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας, στον λογαριασμό του στο twitter. «Σαν σήμερα πριν 76 χρόνια τελειώνει στην Αθήνα η μακρά νύχτα της Κατοχής, με την αποχώρηση των ναζιστικών στρατευμάτων και την απελευθέρωση της πρωτεύουσας», ανέφερε ο κ. Δένδιας. «Παρά τις θυσίες, η Ελλάδα ήταν, είναι και θα είναι υπερήφανη για τις επιλογές της σε κρίσιμες στιγμές της Ιστορίας», πρόσθεσε. Σαν σήμερα πριν 76 χρόνια τελειώνει στην Αθήνα η μακρά νύχτα της Κατοχής, με την αποχώρηση των ναζιστικών στρατευμάτων και την απελευθέρωση της πρωτεύουσας. Παρά τις θυσίες, η Ελλάδα ήταν, είναι και θα είναι υπερήφανη για τις επιλογές της σε κρίσιμες στιγμές της Ιστορίας. — Nikos Dendias (@NikosDendias) October 12, 2020
Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας προχώρησε σε μία «περίεργη» δήλωση σε πρωινή εκπομπή, σχετικά με το τουρκολιβυκό μνημόνιο το οποίο υποστήριξε πως η Ελλάδα «δεν το έχει τελείως αρνηθεί» μη δίνοντας παραπάνω διευκρινήσεις. Όταν ρωτήθηκε αν το τουρκολιβυκό μνημόνιο εμποδίζει έναν διάλογο με την Άγκυρα είπε: «Για μας είναι τελείως ανύπαρκτο, η αντίληψη ότι μπορείς να μοιράζεις θαλάσσιες ζώνες αγνοώντας την Κρήτη, δεν αντέχει σε κριτική, βεβαίως εμείς δεν το έχουμε τελείως αρνηθεί(;) από κει και πέρα όμως το θεωρούμε ανύπαρκτο». Τι εννοεί ακριβώς ο υπουργός; Πως γίνεται η Ελλάδα να το θεωρεί ανύπαρκτο και ταυτόχρονα να μην το έχει αρνηθεί τελείως; Επιπλέον αποκάλυψε έχουν ήδη ξεκινήσει οι συζητήσεις με την Τουρκία αλλά δεν έχουν καταλήξει ακόμα σε ένα «συμπεφωνημένο πλαίσιο διαλόγου», με λίγα λόγια δεν έχει αποφασιστεί ακόμα τι θα παραχωρήσει η Ελλάδα στην Άγκυρα. Η τουρκική αντίληψη για τη διαπραγμάτευση: εφ’ όλης της ύλης και χωρίς προϋποθέσεις Η Τουρκία γνωρίζει εδώ και αρκετά χρόνια ότι ο μόνος τρόπος για να κατοχυρώσει τις αξιώσεις της είναι να υπάρξει μια διαδικασία διαπραγμάτευσης. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι πάντα υπάρχει η σκιά ότι η εισβολή στην Κύπρο το 1974 έτυχε καταδίκης από τη διεθνή κοινότητα και πήγε πίσω τις όποιες τουρκικές διεκδικήσεις, όποια και εάν είναι η μεταχείρισή της μέσα στον επίσημο λόγο. Ωστόσο, η αντίληψή της για τη διαπραγμάτευση έχει δύο βασικά γνωρίσματα. Το πρώτο είναι η λογική της εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση με όλα τα θέματα θεωρούμενα ως ανοιχτά. Σύμφωνα με αυτό το σχήμα η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν ένα σύνολο από διαφορές που ξεκινούν από τα ζητήματα των χωρικών υδάτων και του εναερίου χώρου στο Αιγαίο, επεκτείνονται στα ζητήματα ερμηνείας των συνθηκών που απέδωσαν τα νησιά του Αιγίου και τη Δωδεκάνησο στην Ελλάδα και άρα τα όρια της κυριαρχίας σε νησίδες και βραχονησίδες (οι περίφημες γκρίζες ζώνες), περιλαμβάνουν τα ζητήματα που αφορούν την στρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου και βέβαια καταλήγουν στα ζητήματα οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ ανάμεσα στις δύο χώρες. Ενίοτε η τουρκική ρητορική εμπλέκει και την επίλυση του Κυπριακού σε αυτό το πλέγμα διαφορών. Κατά τη γνώμη της Τουρκίας όλα τα ζητήματα είναι ανοιχτά και σε μικρό βαθμό έχουν εφαρμογή προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, εφόσον η γεωγραφική εγγύτητα –ή ο κίνδυνος να αδικηθεί η Τουρκία από μία κατά γράμμα εφαρμογή του– σημαίνουν ότι κατά βάση εναπόκειται στις δύο χώρες να κάνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις και να βρουν ένα σημείο ισορροπίας. Το δεύτερο γνώρισμα της τουρκικής τακτικής είναι αυτό που θα λέγαμε πρακτική των τετελεσμένων. Αυτή είναι η αναζήτηση κάθε ευκαιρίας ώστε να κατοχυρώσει ή έστω να δώσει την εντύπωση ότι κατοχυρώνει κρίσιμες θέσεις ενόψει της τελικής διαπραγμάτευσης. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το τουρκολιβυκό σύμφωνο. Η Τουρκία γνωρίζει ότι μόνο μια πολυμερής συμφωνία οριοθέτηση θα χαράξει τελικά τα όρια των ΑΟΖ στην περιοχή. Όμως, θέλει σε αυτή τη συζήτηση να έρθει έχοντας κατοχυρώσει ότι με τουλάχιστον μία χώρα έχει συναντίληψη. Η ελληνική ταλάντευση ως προς τη διαπραγμάτευση Η επίσημη ελληνική θέση είναι εδώ και δεκαετίες ότι για όλα τα ζητήματα που αφορούν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις το διεθνές δίκαιο κατοχυρώνει τις ελληνικές θέσεις και άρα δεν υπάρχει περιθώριο συζήτησης. Ακόμη και για το θέμα της στρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου, η πάγια ελληνική θέση είναι ότι το δικαίωμα άμυνας, όπως κατοχυρώνεται από το Διεθνές Δίκαιο, είναι υπέρτερο από την όποια «γραμματική» διατύπωση συνθηκών που διατυπώθηκαν σε άλλες εποχές, άλλο διεθνές πλαίσιο και άλλη αντίληψη για την άσκηση κυριαρχίας. Το μόνο θέμα που θεωρεί υπό συζήτηση παγίως η ελληνική διπλωματία είναι αυτό της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας (και πλέον της ΑΟΖ), ζήτημα για το οποίο η Ελλάδα είναι έτοιμη να προσφύγει από κοινού με την Τουρκία στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δηλώνοντας ότι θα αποδεχτεί την ετυμηγορία του. Η θέση αυτή έρχεται σε αντιπαράθεση με την τουρκική θέση που θα κατέτεινε σε προσφυγή για την επίλυση όλων των διαφορών. Η ελληνική διπλωματία παραδοσιακά θεωρούσε επικίνδυνη αυτή την τακτική. Ο λόγος είναι ότι η τάση των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων είναι να αναζητούν μια «μέση οδό» και αυτό εάν επεκτεινόταν σε θέματα που αφορούν το Αιγαίου και τα όρια κυριαρχίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε απώλεια πλευρών κυριαρχίας.
«Ραντεβού στα τυφλά» στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας ίσως δώσουν αύριο ο υπουργός των Εξωτερικών Νίκος Δένδιας και ο Τούρκος ομόλογός του Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Ο Νίκος Δένδιας και ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου θα βρίσκονται την Πέμπτη στην πρωτεύουσα της Σλοβακίας για να μιλήσουν στο φόρουμ ασφαλείας «GlobSec 2020». Ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας θα είναι ο μοναδικός ομιλητής σε συζήτηση που θα γίνει αύριο το πρωί για τον ρόλο της Τουρκίας στην περιφερειακή και την παγκόσμια ασφάλεια. Tsav1 Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας θα είναι ομιλητής στο ίδιο φόρουμ, αύριο -μετά τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου- μαζί με τους ομολόγους του της Ρουμανίας, της Σλοβακίας και τον επικεφαλής της γαλλικής διπλωματίας Ζαν Υβ Λε Ντριάν, όπου θα κληθούν να αναλύσουν τον ρόλο της ΕΕ στην εποχή μετά την πανδημία του κορωνοϊού. Dend1 Το μεγάλο ερώτημα είναι αν ο Νίκος Δένδιας θα συναντηθεί με τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου στο περιθώριο του φόρουμ ασφαλείας στην Μπρατισλάβα. Ασφαλείς πληροφορίες του protothema.gr αναφέρουν ότι προσώρας δεν έχει καθοριστεί κάποιο ραντεβού των δύο υπουργών Εξωτερικών. Δεν θα πρέπει όμως να θεωρείται απίθανο να προσδιοριστεί συνάντησή τους κάποια στιγμή μέχρι αύριο το πρωί, ενώ μεγάλες είναι και οι πιθανότητες να έχουν κάποιου είδους τετ-α-τετ στο περιθώριο της εκδήλωσης. Η πιθανή συνάντηση των κυρίων Δένδια και Τσαβούσογλου αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον. Εάν πραγματοποιηθεί, θα είναι η πρώτη συνομιλία του Νίκου Δένδια με τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου έπειτα από μήνες. Στην περίπτωση αυτή είναι πολύ πιθανό να συζητήσουν για το ενδεχόμενο επανεκκίνησης των διερευνητικών επαφών Ελλάδας και Τουρκίας σε επίπεδο αντιπροσωπειών των δύο υπουργείων Εξωτερικών. Κι αυτό διότι μετά την ανακοίνωση της 22ας Σεπτεμβρίου για επανέναρξη των άτυπων ελληνοτουρκικών διαβουλεύσεων ακόμη δεν έχει καταστεί δυνατό να καθοριστεί ημερομηνία για την πραγματοποίηση του 61ου γύρου των διερευνητικών επαφών. Η πιθανή συνάντηση Δένδια-Τσαβούσογλου στην Μπρατισλάβα θα έχει βαρύνουσα σημασία, ιδίως μετά την προκλητική απόφαση του Ταγίπ Ερντογάν για επέκταση της άδειας εισόδου στο παραλιακό μέτωπο των Βαρωσίων, κατά παράβαση των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η προκλητική κίνηση της τουρκικής κυβέρνησης έχει ήδη καταδικαστεί από Αθήνα και Λευκωσία, με την κυπριακή κυβέρνηση να διαμηνύει ότι υπ’ αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να συζητηθεί καν το ενδεχόμενο επανέναρξης των συνομιλιών για επίλυση του Κυπριακού προβλήματος. Προφανώς, θα αποτελέσει είδηση ακόμη και η μη συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην πρωτεύουσα της Σλοβακίας. Διότι η πιθανότητα αυτή θα δείξει ποιο είναι το πραγματικό επίπεδο των σχέσεων της Αθήνας και της Άγκυρας σήμερα, έπειτα από την μεγάλη κρίση του καλοκαιριού με τις έρευνες του Oruc Reis σε περιοχή ελληνικής υφαλοκρηπίδας και παρά τις διεθνείς προσπάθειες για αποκλιμάκωση και επιστροφή της Ελλάδας και της Τουρκίας στο τραπέζι του διαλόγου.