Het leven bestaat uit vergeven en vergeten, omdat je anders niet met jezelf kan leven. Of met de mensen om je heen. Ieder hart kent blauwe plekken. Iedereen heeft zichzelf soms wel is zo gebroken gevoelt, dat je met liefde weer aan elkaar gekust moest worden. Je kan het niet alleen. Je hebt mensen om je heen nodig, die je vertellen dat je het goed doet. Want dat is toch wat iedereen uiteindelijk nodig heeft. Goedkeuring om door te gaan. Iedereen doet maar wat. En zoekt uitvluchten in dingen waarvan ze denken gelukkig te worden.















