De muggen zoemen op dissonerende frequenties
Zonder consequenties
Ondanks mijn intenties


#iwtv#interview with the vampire#assad zaman#the vampire armand



seen from United States
seen from United States
seen from Singapore

seen from United States
seen from Yemen
seen from Germany
seen from Russia
seen from United States
seen from China
seen from Brazil

seen from United States
seen from Saudi Arabia

seen from Russia

seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from United States
seen from Spain

seen from United States
seen from Russia
De muggen zoemen op dissonerende frequenties
Zonder consequenties
Ondanks mijn intenties
Concert
Van het concert des levens Krijg je geen program, zeggen ze Prima Maar dan wil ik wel op de voorste rij zitten
Licht
Vandaag is licht Mijn voeten laten onuitwisbare sporen Achter in geduldig zand Een konijntje hupst weg In de verre verte Niets dan duinen En vervagende kustlijnen Vandaag is licht Ik schud het nachtdauw Vastberaden van me af Op weg naar Egmond Om blikken te vereeuwigen En verhalen te ontrafelen Vandaag is licht Lichter dan gisteren
Bikini
Ik dacht dat ik wist Wat kou betekende Of wat je er tegen kon doen Zo'n fijne wollen kriebeltrui Handen tegen de verwarming Dampende chocomel In het noorden van Europa Leerde ik de betekenis van kou Pas echt kennen Bevroren wegen IJle lucht Niet één trui maar drie Dat klinkt vervelender Dan het in werkelijkheid voelt In je bikini Aan een fjord liggen Is tenslotte ook geen gezicht
Hoera, een hennepplant
In onze straat is een moeder bevallen ‘Hoera, een meisje’ Staat er in sierlijke letters Voor het lichtbeslagen raam Bij onze overburen viel de politie binnen Zes agenten en twee gearresteerden Met veel geschreeuw en nachtelijke bombarie ‘Hoera, een hennepplant’ Had er op hun voorruit moeten staan
Fares
Genadeloze tranen Rollen over je wangen ‘Mijn vader is nog in Syrië Ik moest hem achterlaten’ Een enkeltje geluk Gevlucht voor het gevaar Onderweg naar houvast Hoop je, tenminste ‘Eigen volk eerst’ Schreeuwen boze burgers Tegen een groep waarvan De helft nog kind is Ik lig dan ook niet wakker Van banenpikkers of terroristen Ik maak me drukker over Toekomstige pubers Geen tijd om verliefd worden Of zakken chips leeg te vreten Zoals jij en ik Dat vroeger deden Wel de zorgen Over een dak boven hun hoofd Over achtergebleven familieleden En argwaan van anderen Die tranen van Fares Vergeten we gemakshalve Als we over verdeelsleutels praten En sobere containers Ik hoop dan ook vooral Dat we deze crisis Recht in de ogen durven te kijken Inclusief het verdriet Van een gevluchte jongen
De regels van het zijn.
Natuurlijk wil ik niet, Maar dit zijn nu eenmaal de regels van het zijn. Die omzeil ik liever niet. Scheve blikken kan ik missen als kiespijn, iedereen trouwens. Zodra ik doe wat me opgedragen wordt, dit huis verlaat, Heb ik waarschijnijk al aanvaard hoe dit loopt, en lach ik heus wel weer. Ik hoop dat ik voor deze ene keer hier wel iets door leer, dat het voor deze ene keer blijft steken tussen de chaos in mijn hoofd