#dokunmadan

[aewol-ri]

"inanmaya ihtiyacı olur hep insanın. mümkünse kendinden başka bir şeye."

[denizova]

Ölsem, acaba beni seven biri çıkar mı? Yaşarken içime dikenler ekenler, mezarıma gelip temizlerler mi hiç değilse otlarımı?

[rahoderler]

Babalar bunu hep yapar. Bir gün ansızın ölürler ve siz elinizdeki hatıralarla idare etmek zorunda kalırsınız. Neyse.

[nefesler]

Dokunmadan*

Beni lekeli bir ur gibi gövdesinden söküp atmış bir tanrı.

Bir köşede canım kanımdan taşmış.

Büyümüşüm.

Sevmeyi ve sevişmeyi ve dahi savaşmayı kimselerden öğrenmeden.

Titrek ellerim kendiminkinden başka bir damla kanla ıslanmadan.

Gölgem gölgelere karışmadan.

Bir taşın kayıtsız uykusunda, yani diyorum ki bu ömrü bölünmez rüyalarda, var ile yok arasında, baştan başa arşınlamışım.

[dengelennme]

Sonumuzu en başından bilsek bile gafil avlanacak, cevaplanmamış sorularımız ve alınmamış heveslerimizle, gerçekleşememiş dilekler gibi kalakalacaktık.

[vazgecmelerustasi]

Anlatmakta en az işe yarayan vasıta, kelimeler. İçleri mi boşaldı, hor mu kullandım, yoksa sadece yaşlandım mı, emin değilim. Bildiğim şu ki, artık kelimelere güvenecek, kendimi onlara emanet edecek safdil zamanları geçtim.

Susmanın bir ifade biçimi olduğunu savunmuyorum.

Ben sadece anlatmayı denemekten vazgeçtim.

[biryaprakmisalii]

Kalple ilgili çıkarma işlemlerinde gidip komşudan bir onluk alamazsınız. Onun yerine tutar kendinizi sıfıra tamamlarsınız. Bende öyle yaptım. Beni istemeyenleri ben hiç istemedim. Başkaları kalbimi kıracağına, bizzat kendim parçalayıp, artık doğru vakti göstermeyen bir saat gibi cebimde taşımayı seçtim. Sevmenin ve dokunmanın ancak acı vereceğine inandım belki de. Böylece bir kirpinin hüzünlü merhametiyle kapandım içime.

[biran33]

Kimseden sevgi dilenme . Dilencilere kıymetli bir seyini vermez hiç kimse...