“Sen geliyorsun, içimde ki çocuk şarkı söylemeye başlıyor. Kalbim senden önce de seni tanıyormuş. Sen geliyorsun, rüzgâr yönünü kaybediyor, deniz kıyıya biraz daha yaklaşırken kalbim hızlanıyor. Sen gülünce zaman yavaşlıyor. Kısılan gözlerine bakınca hissediyorum yaşadığımı. Sen geliyorsun, radyo kendiliğinden doğru şarkıyı çalıyor, yıldızlar daha parlak parlıyor, günbatımı seninle anlam kazanıyor. Seni düşünmek, boğulurken suyun yüzeyine çıkmak gibi. Ve sen geliyorsun, ben kendime sığamıyorum.”














