seen from Malta

seen from Malaysia
seen from Malta
seen from Türkiye

seen from Germany

seen from Germany
seen from China
seen from Colombia

seen from Germany

seen from Germany

seen from Germany

seen from Germany
seen from Germany

seen from Türkiye

seen from Germany

seen from Brazil

seen from Australia
seen from Japan
seen from United States
seen from United States
“Sarılalım mı? Belki geçer..”
Ben hiç kumar masasında bulunmadım
Veya bir bahise dahil olmadım
Ama şimdi cehennemin ortasında bir masadayım
Çift kişilik masaya tek başıma prangalanmışım
Kartlar açık kalmış gidenin ardından
Kalbim acımazmış bile artık,anlamışım
Bu ilk hayal kırıklığı değil...
Saplanan ağaç dallarını
Kendi ellerimle çekip çıkarmışım hatta
Akan kanı dilime pelesenkleyip
İzmaritimi basmışım yarama her defasında
Güzel şeyler söylemek isterdim bende tabi
Ama dudaklarıma işlenen façalar
Nasırlaştırmış kelimelerimi
Sustuğumdan beri kalemim silahlaşmış
Ama aklımı yitirince satırlarımda uzaklaşmış sanki benliğimden
Bakıyorum da eskitilmiş bir yaz avuçlarımda gördüğüm
Mevsimlerden düşmüş solgun yaprakların izleri omuzlarımda kalmış
Bir düş ormanım var olmuş ama içerisini yapay çiçeklerle doldurmuşum
Karanlıkta uzanmışım toprağın arasında
Soymuşum yüreğimi gökyüzü altına beklemişim, nafile...
Gelmeyecek olan adımları hayal etmek boşuna!
Kör terzinin elinde dikilmiş bi vuslat benim ki..
Yazankadın
ikimizde yaşayacağız, öyle ya da böyle.
Duvarları üzmesenize