"..Bir sonumuz yok demiştin, haklıydın. Bende zaman geçmedi,duruyor hâla..."
seen from Singapore

seen from Türkiye
seen from China

seen from Jamaica
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia

seen from Singapore

seen from Japan
seen from Argentina
seen from Germany

seen from Japan

seen from Sweden
seen from Brazil

seen from United States
seen from United States

seen from Maldives
seen from China
seen from United States
"..Bir sonumuz yok demiştin, haklıydın. Bende zaman geçmedi,duruyor hâla..."
"Kuru yapraklara bastığımda çıkan sesi seviyorum. Çıtırtıyı. Çıtırtı mı demeli o sese, bilmiyorum. Bence o ses için ayrı, ona özel bir kelime bulmalı. Dal kırılmasına da çıtırtı diyoruz. Oysa yaprağın başına gelen, aynı şey değil. Eziliyor, parça parça oluyor ve tüm bunlar olurken kendince feryat ediyor aslında. Birçok feryat gibi, çığlık gibi bu da duyulmuyor. Hatta buna bir ad bile verilmiyor. Yalnız aramızda bir fark var. Bu yapraklar gün gördü, devran sürdü. Baharı, yazı yaşadı. Dalından düşünce de bir şekilde toprağa karıştı, belki orada da başka bir hayat yaşayacak. Biz ise daha daldayken kırıldık; ses bile çıkaramadık üstelik. Çıkarsak bile kimse duymadı. Duymuyor."
Ethem Baran | Güzelliğini Gördükçe Ağlayasım Geliyor
Niye kimse sesimi duymuyor ki sanki, oysa birinin sustuklarımı duymasını o kadar çok isterdim ki, ben susarken anlasınlar isterdim aslında...
Gülüyorsun , yalandan
Saklıyosun , çok görünürde
Ağlıyosun , ...
...ama biraz daha inansaydık ve her düştüğümüzde birbirimize sırtımızı dönmek yerine biraz daha çabalasaydık;'belki biz de bir bütün olabiliriz'gibi gelmişti bana.. inanmıştım,hayatımda ilk defa da olsa,birine o kadar güzel inanmıştım..ona karşı kendimi nasıl kandırabilirdim,geride bıraktığı çöpü bile yüzyıllarca saklayabilecek kadar deliyken.."
İntihar edersem bir an için zindanımın dışına çıktığımı, nihayet kurtulduğumu düşünebilirim ama ya sadece değişen zindanımın büyüklüğü olursa?
Umutlarıma balta vuran bütün gerçekleri kabullendim.Hayaller artık geceleri yastığa değil,kalbime hançer oluyor.Ne kadar acıtsa da bilirsiniz kabullenmek hafifletir...
Yoruldum ben aklına gelebilecek her şeyden.Bir şeyler hissetmeye,kendime bir umut aşılamaya,normal olmaya cesaretim de yok,isteğim de, beklentim de.Ne zaman hiç birşeyin değişmeyeceğini anladım,ne zaman bir şeyler degişse de mutlu olamıycağımı anladım,o zaman koptu ipim...