A dlaczego nie wzniosłość? Wzniosłość lepiej mi wychodzi niż dyskursy nowoczesności. Być może jestem anachronizmem, żywym, zinternalizowanym anachronizmem, ale nieulegającym ulotnym i złudnym dyskursom

seen from Malaysia
seen from Germany

seen from Malaysia
seen from Sweden

seen from New Zealand
seen from China

seen from Malaysia
seen from United States
seen from China
seen from Germany
seen from United States
seen from United Kingdom

seen from Belarus
seen from Netherlands

seen from Singapore

seen from Malaysia

seen from Malaysia
seen from United States
seen from Argentina

seen from Malaysia
A dlaczego nie wzniosłość? Wzniosłość lepiej mi wychodzi niż dyskursy nowoczesności. Być może jestem anachronizmem, żywym, zinternalizowanym anachronizmem, ale nieulegającym ulotnym i złudnym dyskursom
#Resharmonica - O źródłach stylu, w jakim prowadzi się dziś społeczne debaty
New Post has been published on https://mowiejakjest.tv/resharmonica-o-zrodlach-stylu-w-jakim-prowadzi-sie-dzis-spoleczne-debaty/
#Resharmonica - O źródłach stylu, w jakim prowadzi się dziś społeczne debaty
Jeśli popatrzymy na to, w jaki sposób prowadzi się dzisiaj publiczną debatę, można się – delikatnie rzecz biorąc – bardzo zasmucić. Często bronimy jak niepodległości, swojego stanowiska, zachowując się tak, jakby miała być to kwestia życia i śmierci. Takie zachowanie nie jest przypadkowe i nie jest wynikiem li tylko ludzkiej, niereformowalnej natury, lecz również pewnego stylu prowadzenia debaty społecznej, który ukształtował się w połowie ubiegłego stulecia i jest podświadomie praktykowany przez nas na codzień. Czy faktycznie musi być tak, że tym więcej mam prawdy ja, im mniej masz jej ty? Niekoniecznie. Niniejszy film jest wstępem i zarysem dla tego tematu.
(...) chcecie, by coś się działo, a tu nic się nie dzieje, gdyż to, co się dzieje z językiem, nie dzieje się w dyskursie; to, co "się dzieje", to, co "się zdarza" - zerwanie między brzegami, szpara rozkoszy - powstaje w obrębie języków, w akcie wypowiadania, a nie w następstwie wypowiedzi. Poraz przestać połykać i pożerać, a zacząć skubać i drobiazgowo przeżuwać (...).
Roland Barthes, Przyjemność tekstu, s. 21
Flaubert: sposób na cięcie, dziurawienie dyskursu bez uszczerbku dla sensowności.
Roland Barthes, Przyjemność tekstu, s. 15