Mimo że nie mam nawet 40 lat, to jestem córką osoby urodzonej w 1937 roku. Domyślacie się, jakie wspomnienia stoją za taką datą? Wojna, Niemcy, ZSRR, UPA, Śmierć, Kolaboranci itp., ale też przyjaźnie ponad podziałami i narodami, relacje międzyludzkie wbrew wszystkiemu oraz budujące serce gesty solidarności.
Bardzo intensywnie emocje towarzyszyły mi podczas seansu „Ojczyzny” Pawła Pawlikowskiego. Mimo że w warstwie fabularnej film jest powolny, a kadry przesuwają się spokojnie, warstwa emocjonalna jest bardzo napięta. Zostaje ze mną zdanie, że system powinien opierać się na człowieku, a nie kształtować go poprzez siebie. A co, jeśli postulaty, potrzeby i opinie są w systemie tak strasznie poplątane? Żadna ideologia temu nie sprosta. Mądre kino.
Wezmę zatem kamerę i przeprowadzę wywiad-rzekę z moim tatą, ponieważ niezależnie od naszych poglądów politycznych jest to żywe świadectwo II wojny światowej. Ten człowiek widział ją na własne oczy z całym jej bardzo dramatycznym finałem i jej konsekwencjami.
Tata przyjaźnił się z chociażby austriackim żołnierzem z organizacji transportu (Organizacja Todta (niem. Organisation Todt, OT), starym Franzem , który grał mu na skrzypcach i, jak pękła struna, mówił: oj, oj, meine violine kaput, a potem schylał się i z konspiracyjnym mrugnięciem oka potrafił wyszeptać kilkuletniemu tacie do ucha: "Hitler kaput…"
Tata pamięta również pracownika mojego dziadka, starego Ukraińca Szarajewskiego (został zgarnięty przez Niemców do transportu, bo miał konie, ale udało mu się uwolnić z wojska i zatrudnić w Brzostku), którego wszyscy w rodzinie bardzo kochali. Dziadek przekupił radzieckich żołnierzy bimbrem, żeby go nie rozstrzelali, ponieważ oskarżyli starego, szlachetnego Szarajewskiego o dezercję. Wcielili go jednak, niestety, do batalionu karnego.
Żegnali się ze Szarajewskim z rozpaczą.
Tak samo jak pamięta drastyczną akcję UPA w Brzostku, która świadczy o konkretnych ludziach, a nie o całym narodzie.
Mój dziadek zaś był z endecji, kochającym, czułym ojcem mojego ojca, polskim patriotą, który w chwili wybuchu wojny nie wycofał kapitału z banku. A jednak jego też opętały potworne antysemickie demony, które rzucają straszliwy cień na jego biografię.
Myślę, że na koniec chcę dodać, że ekranizowaną relację Tomasza Manna z ukochaną córką, Eriką, bardzo osobiście odebrałam.
--------------------------
Dla niemieckich intelektualistów tej klasy dom po wojnie zniknął. Zastąpiła go ojczyzna słowa, ojczyzna Goethego.
romaincrisis
yousharknotpass
blakekathryn
discoholicmusic
gummygunk
turnnoffyourmind
titsay