geçmiş.
‘kaygı duymayı bıraktığın an daha çok seveceksin içindeki sonsuzluğu. ona bağlanıp kopamayacaksın. kendine bağlandığın an evrenin sonuna ulaşacaksın ve emin ol yaşadığın şeylerin artık hiçbir önemi olmadığını anlayacaksın. sıkıntılar geçer, acılar geçer, anılar kalır. aklının sana oynadığı oyunları unut, amacını hatırla, amacını unutma. sen bu dünyadan yok olmayacaksın, düşüncelerin yok olmayacak. sev, sevil, nefret et ama sakın pişman olma. gökkuşağı gördüğünde beni hatırla, içindeki seni hatırla. biz hep buradayız.’
-17.06.2016, 01.02'de yazılmış, ben yazmışım. küçücük bir kağıda karalamış, not defterimin arasına kıvırıp koymuş ve orada unutmuşum. ne büyük an, tekrar okumak zamanı, geçmişe geri dönmek anı. yaşam akıp giden bir nehir sahiden bunu anladım, yaşlanıyoruz*