ik was vrijdag eerder uit mijn college weggegaan omdat ik opeens zeer overstuur werd, en nu krijg ik een mailtje van mijn werkgroepbegeleider met of alles wel oké is en dat ik het altijd kan zeggen als er iets is en
ik vergeet altijd hoe
het allemaal soms zo pijn kan doen, hoe het soms echt kan voelen alsof het nooit meer goedkomt, maar hoe
er altijd mensen zullen zijn die het op zal vallen en die bereid zijn om je te helpen.









