Ja, of misschien toch niet.
Het besef dat ik jong ben, dat de wereld voor men voeten ligt, is waarschijnlijk een van de meest beangstigende maar tegelijkertijd ook hoopvolle gedachte. Wat moet ik met al dit potentieel dat in mij schuilt? Hoe leer ik het leven omarmen na zo’n lange tijd stil te hebben gezeten? Ik heb uitgekeken naar dit moment. Het moment waarop ik ten volle ja zeg, ja tegen alles wat op me af zal komen. Ja tegen het leven. Maar ik ben bang. Ik ben bang. Alsof deze langverwachtende goesting in het leven een beloning is die ik heb moeten verdienen. Een waardevol cadeau die ik met alle zorg moet behandelen. Alsof elke keuze die ik maak met deze goesting beredeneerd moet zijn. Alsof ik maar 1 kans krijg om het goed te doen. Ja. Of wacht, nog niet.
- houjevanmij



















