Constant in gevecht met mezelf door/om/tijdens eten. Zo jammer, iets waar je zo van zou kunnen genieten als het geen issue was. Maar ongecompliceerd genieten van eten is voor mij al zo lang niet aan de orde.
Het eten blijft een enorm groot thema spelen. Het is feitelijk een verslaving. Ik weet dat het slecht is, ik voel me er slecht door, maar toch geeft het me iets waardoor ik er steeds voor zwicht.
Moedeloos word ik soms van het gevecht, het niet goed weten wat ik er zo hardnekkig mee weg probeer te stoppen.
Vrijdag ga ik familieopstellingen doen. Weet niet goed wat te verwachten. Ben nieuwsgierig en hoewel het allemaal aardig abracadabra en zweverig aandoet, sta ik er toch open voor. Ik zal het allemaal over me heen laten komen en hoop dat ik met bepaalde issues, zoals ook het eetprobleem, weer iets verder kom.