#eminpiri

[elqerez]

Səni sevməyin yanında Yaşamaq heç nədi, heç nə! Gərək səni sevəm... sevəm Ürəyi şüşə qabda yox, Elə səndə olan divəm.

Adın da mürəkkəbdi, adın dilimə dəyməz. Özün demişdin axı, Adam bəxtindən qaçıb Gülləyə gələnə dəyməz.

Qırmızı şərab kimi Ölümcül dodaqların, içkiyə tövbəliyəm mən yazıq yenə. Səni qucaqlamaqdı Kəbədə dövrəm.

Əynində dodaqlarımın qarışqa yerişləri, yer altında metro kimi dərd altından barmaqlarımın “stansiya” gedişləri... hesablaya bildinmi, bu gediş-gəlişləri?!

Sərhədləri itirilmiş Məmləkətin küncündəyəm. Daha bu kağız ölkədə Kiməm ki, kimdən inciyəm.

Sağımda sən, solumda sən. De, nə qədərsən, Neçəsən?! Bəlkə o qədər sənlərdən Birin mənimçün keçəsən?

Emin Piri ©

[elqerez]

Məndən baş çıxara bilmir Öz doğmaca anam belə… Sənə də qəribə gəlir? Nə təhər insanam belə…

Vurub öldürsən də buyam Bir az atəş , bir az suyam Bir az da qütb soyuğuyam Şaxta, Sazaq , Donam belə!

Dönüb mənə baxır hamı Donub… mənə baxır hamı Saçlarımda buz salxımır Nə qırılam ,sınam belə.

Şəklinə səndən yaxınam Mən öz evimi yıxanam … Belə-belə işlər Get, Yaxşı yol ,sene -… Belə!

Emin Piri - ©

[elqerez]

Səni sevməyin yanında Yaşamaq heç nədi, heç nə! Gərək səni sevəm... sevəm Ürəyi şüşə qabda yox, Elə səndə olan divəm.

Adın da mürəkkəbdi, adın dilimə dəyməz. Özün demişdin axı, Adam bəxtindən qaçıb Gülləyə gələnə dəyməz.

Qırmızı şərab kimi Ölümcül dodaqların, içkiyə tövbəliyəm mən yazıq yenə. Səni qucaqlamaqdı Kəbədə dövrəm.

Əynində dodaqlarımın qarışqa yerişləri, yer altında metro kimi dərd altından barmaqlarımın “stansiya” gedişləri... hesablaya bildinmi, bu gediş-gəlişləri?!

Sərhədləri itirilmiş Məmləkətin küncündəyəm. Daha bu kağız ölkədə Kiməm ki, kimdən inciyəm.

Sağımda sən, solumda sən. De, nə qədərsən, Neçəsən?! Bəlkə o qədər sənlərdən Birin mənimçün keçəsən?

Emin Piri ©

[elqerez]

Səni sevməyin yanında Yaşamaq heç nədi, heç nə! Gərək səni sevəm... sevəm Ürəyi şüşə qabda yox, Elə səndə olan divəm.

Adın da mürəkkəbdi, adın dilimə dəyməz. Özün demişdin axı, Adam bəxtindən qaçıb Gülləyə gələnə dəyməz.

Qırmızı şərab kimi Ölümcül dodaqların, içkiyə tövbəliyəm mən yazıq yenə. Səni qucaqlamaqdı Kəbədə dövrəm.

Əynində dodaqlarımın qarışqa yerişləri, yer altında metro kimi dərd altından barmaqlarımın “stansiya” gedişləri... hesablaya bildinmi, bu gediş-gəlişləri?!

Sərhədləri itirilmiş Məmləkətin küncündəyəm. Daha bu kağız ölkədə Kiməm ki, kimdən inciyəm.

Sağımda sən, solumda sən. De, nə qədərsən, Neçəsən?! Bəlkə o qədər sənlərdən Birin mənimçün keçəsən?

Emin Piri ©

[elqerez]

Gəl, döy qapımı... yolun uzaqdı bilirəm, əziyyət çəkmə, sizə gətirrəm qapımı. döy, ürəyin döyünən qədər.

Yaşayıb güldürmədim səni doyunca. qoy, ölüm... doyunca ağladım səni.

Tanrım, sənin də yanında yalançı oldum, göndərə bilmədim əmanətini. sənə də can borcum qalıb, nisyə dəftərinə yazarsan məni.

Emin Piri ©

[elqerez]

Səni sevmək zülüm bir iş, burda doğulmaq kimi, Alın yazısını sondan əvvəlinə oxumaq kimi... Səni sevmək müsəlman orucunda iftara gələn çoxillik şərab kimidi... bu qədər vazkeçilməz bu qədər günah...

Bir az da qabırğasını çimdikləyib oynadığım əzrayılın kölgəsində sürünməkdi. Tellərinin havasına barmaqlarımın oynaması, əllərimin hörüklərinlə əl-ələ tutub yallı getməsidi səni sevmək...

Saçlarımın qarasını sığalında itirib, nağıldakı qurbağanın dodağından öpməkdi- bəlkə sənə çevrildi.

Öpüşlərimi qızılgül ləçəkləri kimi boynundan asmaq, çiynimdə mələklər yerinə saçlarının rəqs etməsidir sənə tapınmaq. əllərim darıxmasın deyə Tanrı yaratdı səni.

Qapımızın cəftəsinə çevrilib əllərim bəlkə döyəcəksən qapımı.

Heç nə istəmirəm, Hər sabah zəngli saata çevrilsin yatağımda “oyan” deyən öpüşün. Yetişməmiş göyəmlər hədiyyəm olar boynuna aldığım hər öpüşün əvəzində. dillərimizin yerini dəyişərik ağzımızda“fransızca”.

Indi Adəmlər yoldan çıxır bir yox, “cüt alma”ya. Ya özün gəl, ya da qaytar qabırğamı.

Orda həbsxana divarları ucalır, bir ağac boylanır həyətindən. hər mövsüm gözətçi budayır divarlardan azadlığa çıxan budaqlarını.

Azadlığı məftillərdən kənara çıxan kölgəsi dadır bu ağacın. Sənə uzanan əllərimdi o budaqlar... Getdiyin bütün yollar kölgəmdi mənim.

Heç bir quruluş ovutmur məni nə kapitalizm, nə də kommunizm indi hər yer “Sənsizm”di.

Emin Piri ©