#evreneithaf

[hurell]

varlığında da üşüyordum yokluğunu hissetmedim..

[hurell]

saatlerce yürümek istiyorum. dünyaya kendimi kapatıp kendimle başbaşa.. sokakların havasını içime çekerek, yağmur birikintilerine basarak, dans ederek saatlerce ilerlemek istiyorum. kimsenin olmadığı yerlere, tenhaya huzura kavuşmak istiyorum.

[hurell]

hani olur ya bazen anlatmak istersin de dökülmez dilinden o kelimeler..

konuşmak istersin saatlerce,

anlatırsın bir şeyler

aslında anlattıkların, karşındakinin sıkıntılarına ortaklığındır.

ışte öyle bir şey susmak, ışte öyle bir şey anlatamamak..

[hurell]

sorumluluklarım çoğaldıkça uyumak istiyorum. uyku problemi yaşıyorum ve bir yandan sorumluluklarım.. bu durum beni bunaltıyor. haftaya ders çalışarak başlıyorum tüm haftanın öyle olmasını umarak lakin ertesi gün -bugün mesela- eve gelip uyuyorum. okula geç gider oldum, okuldaki hiç kimsenin yüzünü bile görmek istemiyorum, okulu sevemiyorum, ciddiye alıp adam akıllığı konuşabildiğim kimse yok -3 kişi hariç- düşünebiliyor musunuz koskoca 700 küsürlük okulda sadece 3 kişiyi ciddiye alabiliyorum. ben anlamıyorum lise çağında birinin ne gibi menfaati olabilir ki? gruplar halinde dolanırsınız anlarım kafanızın uyuştuğu sadece o grup olur onu da anlarım neden yalaka olursunuz ki? okulun güçlü diye adlandırdıkları tayfaya neden tapar derecesine gelebilirsiniz ki? yine konudan konuya atladığımın farkındayım bu konuya ayrı başlık altında açıklık getirmek istiyorum herneyse. sanırım en deli çağdayım ve sinir küpüyüm merhaba deseler sanane diyecek kıvamdayım şu buhrandan acilen çıkmalıyım 5 ayda bu hale gelmem çok can sıkıcı kendime gelmeliyim. düzeni sevmiyorum akışa göre yaşamaya alışık biriyim, ama böyle yaparakta bir yere gelemeyeceğimden adım kadar eminim neredeyse. bu yüzden kendimi bir düzene sokmalıyım, umarım..

[hurell]

sorun şu ki; üşüyorum, her yerim sızlıyor, kendimde değilim ve kafam bulanık.. ne yapabilirim? mantığım yol göster bana. susma. hislerimin beni ele geçirmesine izin verme, lütfen..

[hurell]

benim öyle küçük ellerim var ama konumuz bu değil ;))

[hurell]

gün boyu haykıra haykıra ateşlere yürüdük acı ile aşk ile büyüdük. geceye ve evrene ithafen olsun o zaman bu.

[hurell]

bazen kendimi gerçekten anlamıyorum. birine ya da bir şeye ihtiyacım varken gurur duygularım araya girip beni manipüle ediyor ve ihtiyacım yokmuş gibi devam ediyorum. bu güçlü gözükmek değil. yapım bu. ihtiyacım olanı dile getirmekte hep zorlanıyorum, bunun iyi yanıda oluyor ama kötü yanıda bir o kadar oluyor. gururla birlikte inadımda işin içine girince tümden çıkmazda oluyorum. kimseye ihtiyacım yok tavırları ve ihtiyacım olduğu halde inat edip yokmuş gibi davranmak kimisinde bana karşı hayranlık uyandırsada birkaç sevdiğimi bu yüzden kızdırdığım oluyor. üzgünüm..