En loslaten…… Klone, laat het maar eventjes gaan jongen….Al dat verhaaltjesgeouwedoe met dito verschillende guiers en dito namen op alfabetische volgorde plus het geneuzel eromheen gaat je duidelijk niet in de koude kleren zitten. Hier, pak een halve liter…He, wat? Hier pak dan maar mijn allerlaatste herfstbok uit de koelkast en laat het even gaan jongen….Hoe kom je dan ook in godesnaam op een 26-delig literiaire modderschuit in ondiep vaarwater terecht zonder van te voren even een waarschuwing te geven aan je trouwe en vooral minder trouwe lezertjes (m/v)? Je kunt toch nagaan dat jouw publiek niet gewend is om ineens geconfronteert te worden met iets zonder kop en kont? Waar was je die dag toch met je gedachten….zes-en-twintig weken lang proberen zes-en-twintig personages aan elkaar te koppelen….Da’s voorwaar schier onmogelijk. Ga maar even mee naar de ontspankamer en ga daar maar even liggen op de sofa, dan doe ik even de opname-apparatuur aan en kunnen we werken aan een voorzichtig herstel richting smoelenboekmaatschappij. Zo, vind je het prettig dat ik naast je kom zitten, of zal ik je aankijken terwijl we terug gaan naar de essentie van jouw dwangneurose…Het schrijven van…..Van euhm…Hoe zal ik het netjes zeggen….Ja, het schrijven over niks en andere allerdaagse nutteloosheden. Althans, zo denkt de meerderheid er over als ik de laatste voorzichtige ramingen mag geloven. Ik persoonlijk vind jouw ongebreidelde maar opgekropte frustraties die er met tijd en wijle uitwapperen als een bejaarde havik op een troep pas gemaaide grassprietjes meer dan interessant studiemateriaal. Verplichte kost voor ons psychiaters….Hallo? klone?....Shit, hij ligt nu al te snurken als een bouwvakker met een verplichte ATV-dag….Klone, wakker worden!...Ja, ben je er weer? Ben ik weer in beeld? Je ligt bij je geestelijke bijstand in accute nood….Frederique van Toom, je weet wel, dat fretje met die dikke kabanja’s. Ik hoorde je laatst wel praten over mij tegen mijn assistent Sjoerd. Vind ik helemaal niet erg hoor. Liever een man met goede smaak en dat laat weten, dan dat je mij maar een saaie doos vind die ook nog eens veel te duur haar diensten aanbied. Laten we wel wezen, vijfhonderd euro voor drie kwartier is toch peanuts voor een succesvol schrijver met jouw status….Wat wil je doen Klone? Nee nee, opstaan is geen optie. Daar zijn je spiertjes nu veel te slap voor. En je wilt toch niet duizelig hier weglopen en per ongeluk tegen een liftdeur klappen met je ongeschoren bakkus? Of de bumper van mijn gloednieuwe Jaguar. Blijf maar lekker liggen jongen, dan vraag ik Sjoerd wel even om wat meer privacy. Ik heb hier namelijk het donkere vermoeden dat we ongemerkt weer in je verhalende relaxmodus terecht zijn gekomen. Je dwaalt onbewust af naar een wazig tussengebied waar alles kan en daar maakt je fantasie, je wilde onbeteugelde fantaseerdrift, weer eens genadeloos misbruik van. Waar wil je heen met mij meneer de schrijver? Wat gaat Frederique van Toom met jou doen als het aan je perverse grilligheid ligt? Je kunt zelf geen kant op nee, daarom heb je jezelf momenteel lekker geestelijk vastgelegd op deze sofa, mijn sofa. Geen controle meer over je boring verhaallijn of de echte rauwe realiteit. Gaan we verder met het verhaal of wordt je nu wakker in je eigen verwarring om te beseffen dat je definitief vastgeketend zit aan je 26 verschillende vrouwen die met een slap verhaal proberen al jouw aandacht op te eisen om vervolgens al je volgers weg te jagen op het smoelenboek? Of is dat misschien de bedoeling? Omdat je het niet meer zo leuk vind hier met al die angsthazen en onderbuikprekers zoals jij ze noemt? Dat oude kennissen ook wel eens niet meer in een ander straatje schijten, maar schaamteloos in je eigen voortuin? Ja, je Frederique is ook niet van gisteren…..Ik weet precies wat er in dat bolletje van jou omgaat….Nu? Nu denk ik dat je me vol op mijn rode lippen wilt pakken om maar te zorgen dat ik ga zwijgen…..Maar dat kan niet Klone. Ik wil dat je een keuze maakt deze avond Klone. Verlaat je je zelfgeschapen schrijversdoolhof bij de letter F en verander je de titel van deze weekopening in Frederique….Of ontken je zelf een behoorlijk probleem te hebben en maak je de reeks af. De keus is aan jou…Ga ik even koffie halen en wat luchtigers aantrekken…..What´s it gonna be boy? Yes or….Oh no! Zwetend van de angst werd uw schrijver wakker en in een reflex keek hij of er iemand naast hem lag…..Het was Christiane maar. Ze deed haar ogen open en keek hem liefdevol aan. Maar….Maar haar stem was van Frederique. Haar ogen schoten vuur en als verstijft probeerde hij zijn ogen weer te sluiten voor de realiteit. De realiteit die hij weigerde onder ogen te zien. De stem van Frederique werd steeds dwingender….Christiane veranderde voor zijn stijf gesloten ogen in zijn vrouwlijke psychiater….Waar is geestelijke bijstand als je hem nodig heb. Als een inktvis met opkomende oerdrift draaiden haar lange tentakels als boomwortels om zijn armen, benen en lijf….Hij hield zijn ogen stijf dicht, maar voelde de wurgende kracht van iets onoverkoombaars steeds sterker om zijn nek slingeren….Ik krijg geen adem meer, Frederique, je had me moeten helpen…Niet meesleuren in je val. Niet meesleuren in je eigen belangen. Laat me eindelijk zien waar mijn fantasie me heen kan slepen zonder een greintje van zelfreflectie. Laten we samen het diepe induiken en kijken waar het allemaal eindigt…..Waar het ophoud te wazigen en de zaken weer duidelijk worden…..Waar gaan we heen? Versuft keek hij om zich heen. Groene grassprietjes omsingelden zijn logge lichaam volledig. Hij tilde voorzichtig zijn hoofd op….Owww, koppiene! In een glimp zag hij zijn fiets op het zandpad liggen. Eerst maar eens op zijn knieen en daarna proberen te gaan staan. Toen uw luie chroniqueur eindelijk weer op twee benen stond en zijn caferacer van het pad trok om het als ondersteuning te gebruiken, wist hij het plots weer….Cafe de Gleunigen strontvleeg had hem opnieuw getackeld in het zicht van de toren…..Plat op de bek! Klone
