#fikriye

[paraspandaras]

“… Eylemem feryat, şikayetçi hiç değilim

Gerçek dünyaya gidince bilinsin ki orada da seninim

Cennette de olsam her gece duanı beklerim

Yattığım yer ışıkla dolsa da ayaklarına yüz sürmeyi tercih ederim”

(Fikriye Hanım’dan Atatürk’e)

————

“… İçsem de bir kadeh hayat iksirinden

Zamansız ayrıldım, bilinsin Fikriye’den

Bıkmadım ki doyayım o narin ellerinden

Ümmid-i aşkım saracak onu cefakar teninden”

(Atatürk’ten ölümü sonrası Fikriye Hanım’a)

Nüket Aşkın - Makbule Hanım

[cairoo]

[40paralikadam]

Latife - “… bu kadını geldiği yere, gönderiniz…”
*
Fikriye, gözleriyle âdeta okşayarak, Çankaya Köşkü’ne bakıyor; sonra, hiçbir şey söylemeksizin arabaya doğru yürüyor. * Ankara, Çankaya/Şehir yolu; arabanın içi; gündüz. * Fikriye, âdeta saydam bir hayal: kendi kendisinin hayali: ağzı, hicran, gözleri, elem; kirpikleri, ıslak; hıçkırmamak için, mendili ısırıyor. Bir süre, sarsıla sarsıla böyle gidecektir. Valizin açıldığı işitilir, kilidin çıt sesi... Bir eli, kapağı aralıyor, öbürü vâlizin içine girip, kabzası sedefli tabancayı çıkarıyor; öbür eli valizin kapağını öylece bırakır, sağ eli, tabancayı göğsüne doğru götürüyor. Yeniden, Fikriyenin yüzü: Donuk, anlamından boşalmış, soğuk ve belirsiz gülümsemesi ile. * ... tabancanın ateş ettiği duyulur.

[historyontheorientexpress]

Fikriye’den Mustafa Kemal Atatürk’e Şiir

Benim Gözümün Nuru! Gönlümün Efendisi! Gecemin Işığı Efendim!

Ciğer parem kanıyor, sanma ki dil yâresinden, Aylardır öksüzüm, Fikriye derken can veren sesinden, Döktüm payına ne kaldıysa geriye, bi-çare Fikriye’den, Gel kurtar demeye kalmadı mecal, çektiğim bu çileden.

Çok mu gördün kuluna, bir namey-i nesretmey-i, İsterdi kırık gönül, bir fırçayla seni resmetmey-i, Tek dileğimdir hayata veda ederken, seni bir nebze görmeyi, Nasip eder mi Tanrı bilinmez, aguşunda ölmeyi.

Eylemem feryat, şekvacı ise hiç değilim, Gidince esbab-ı hakikiye bilesin ki gene seninim, Cennet de olsa yerim, her gece duanı beklerim, Şems-abad olsada yattığım yer, payına yüz sürmeyi rüchan eylerim.

Gel bir katre ümmid ver, gitmeden harabe-zare, Görenler sanır ki hastayım, değil, kulun divane, Çeşm-i mahmurum bitti, kan kusuyor biğane. Sevdi gönül neylesin, açık gidecek çeşm-i yar ne çare.

Fikriye 28 Ağustos 1922/Çankaya

[negibico]

Fikriye Who Fell In Love With Atatürk For Being Himself! http://dlvr.it/RZJ9K8

[kyreniacommentator]

Love for Ataturk ends in tragedy.

Love for Ataturk ends in tragedy.

By Ismail Veli………

Like Mustafa Kemal, Fikriye was born in Salonika in 1887, but was 6 years younger. Her uncle  Galip Bey was Mustafa’s stepfather. Mustafa and Fikriye’s relationship eventually took on an intimate nature, but only after she was married off to an Egyptian bey. (more…)

View On WordPress

[yedi24haber]

Keşanlı Fikriye nine şiir kitabı çıkardı

Keşanlı Fikriye nine şiir kitabı çıkardı

EDİRNE Edirne‘nin Keşan ilçesinde, 53 yaşında okuma-yazma öğrenen 73 yaşındaki Fikriye Tekin, şiir kitabı çıkardı. Ailesi tarafından okula gönderilmeyen, erken yaşta evlilik nedeniyle de eğitim almaya fırsat bulamayan Tekin, 53 yaşındayken duyduğu kurs anonsu üzerine katıldığı dersler sayesinde okuma-yazma öğrendi. Tekin, AA muhabirine yaptığı açıklamada, Halk Eğitim Merkezi’nde açılan kursların…

View On WordPress

[mustafakemalimcom]

Rakı İnsanlara Neşe Verir Ama Sanat Vermez

Rakı İnsanlara Neşe Verir Ama Sanat Vermez

Mustafa Kemal, rakıya olan ilgisini yaşam boyu sürdürdü. Ama, ne zaman, nerede, ne miktar içmek gerektiğini; belli bir sınırı aşanların ne duruma düştüklerini çok iyi biliyordu. 

Kendisi gibi rakı dostu olan ressam İbrahim Çallı ile bir sofra sohbeti, bunun en güzel kanıtıdır. Bir akşam sofrasının geç saatlerinde İbrahim Çallı, alkol duvarını aşmış, gelişigüzel konuşmaya başlamıştı: 

-Size malik…

View On WordPress