Perspectieven ........... op een APK
Stel, je woont in een burgerwoning in het buitengebied. En elke anderhalve maand is er een week waarin je echt niet buiten wilt zitten, je was niet buiten kunt hangen, alle ramen dicht moet houden. De gemeente zegt dat het legaal is. Het urgentieteam
wordt erbij gehaald. Gesprekken leveren niets op. De boer wil niets verbeteren, het is immers legaal. En het is zo eenvoudig: de lucht uit een vleeskuikenbedrijf verticaal uitblazen met een schoorsteen in plaats van horizontaal lost het probleem al op. Een rechtszaak volgt. De boer wordt tot aan de Raad van State in het gelijk gesteld. Volgens de modellen is er geen onaanvaardbare stank.
Stel, je hebt een melkveebedrijf. Je moet voor 2022 al je stallen ouder dan 20 jaar hebben aangepast om uitstoot van ammoniak tegen te gaan. Een forse investering. En dan lees je in de krant dat je ook nog een APK op je dak krijgt. Waarom, wanneer, hoe vaak en volgens welke regels, dat blijft onduidelijk. Andere media nemen de berichten over. Pas enkele dagen later wordt in een andere krant, in een ander deel van Brabant, duidelijk dat het niet om nieuw Brabants beleid gaat. Het is een verzoek van alle twaalf de provincies aan het Rijk om een APK mogelijk te maken. En de APK voor stallen is zelfs niet in Brabant bedacht.
Boeren en politici veel met elkaar gemeen. We worden nogal eens verkeerd begrepen, verkeerd of onvolledig in de krant gezet en te vaak over één kam geschoren. Zo af en toe klim ik dan maar weer zelf in de pen om iets recht te zetten. Zodat ik de volledige regie heb op de volledige tekst.
Boeren zijn gewoon mensen. Vele zijn sociaal, andere zijn minder sociaal. Vele willen zich aan de regels houden en maken soms een fout zoals mensen nu eenmaal fouten maken. Sommige trekken zich niets van de regels aan zoals dat ook bij andere groepen mensen voorkomt.
De regels in Nederland zitten zo in elkaar dat je eraan kunt voldoen, maar wel je buren ontzettend in de stank of fijnstof zet. Dan zijn er helaas soms ook minder sociale boeren die echt niet van plan zijn om hun stal aan te passen, ook niet met subsidie. Dan vind ik dat die mensen recht hebben op schone lucht. Dan vind ik dat er dus een regel moet komen waarmee boeren die ernstige overlast veroorzaken, gedwongen kunnen worden om hun stallen aan te passen. Dat vind niet alleen ik, ook mijn collega’s uit 11 andere provincies van vrijwel alle mogelijke politieke kleuren vinden dat.
Ik hoop dat al die boeren die prettige samenleven met hun buurt en geen ernstige geur of fijnstof veroorzaken, na het lezen van deze blog niet meer wakker liggen van een APK. En dat boeren die weten dat zij door hun buren als minder sociaal worden ervaren, alsnog besluiten om vrijwillig hun stallen aan te passen. In dat geval is een nieuwe regel voor een APK namelijk niet meer nodig.
