Χθές βράδυ,αποφάσισα να σου μιλήσω. Να σου πω επιτέλους όλα αυτά που με τρώνε όλο αυτό τον καιρό. Ένιωθα τόσο έτοιμη να σου το πω μαμά. Ένιωθα επιτέλους ελεύθερη,πως μπορώ να εκφράζω τα συναισθήματα μου και πως θα μπορώ να σου μιλάω για την κοπέλα που μου άρεσε όλο αυτό το διάστημα,όπως έκανα τόσο καιρό με αγόρια που έμπαιναν στην ζωή μου και ήσουν πάντα εκεί με μια καλή συμβουλή. Κατα τύχη,χθές σου ανέφερα πως ένας φίλος μου απο την Θεσσαλονίκη θα πήγενε στο pride και η επόμενη φράση που είπα με ενθουσιασμό ήταν το πόσο θα ήθελα να είμαι εκεί. Τότε η δική σου φωνή με έσπασε. Οι ερωτήσεις σαν βροχή έσκαγαν στα αυτιά μου,έμοιαζε καταιγήδα που δεν είχε σκοπό να σταματήσει. Γιατί να πας σε αυτό το πράγμα; Γκέυ είσαι; Να ξεφτυλιστείς θες; Να ντροπιαστείς; Μήπως θες να ξεβρακοθείς κι όλας και να αρχήσεις να φιλιέσαι με όποιον βρείς μπροστά σου; Τι είναι αυτά που μου λες Δήμητρα; Ένιωθα το μέσα μου να γκρεμίζεται. Με έχτυζα τόσο καιρό,σιγά σιγά,μου πήρε πολλούς μήνες. Νομίζω 9. Και μέσα σε λίγες στιγμές με γκρέμισες μαμά. Γκρέμισες όλες τις ελπίδες μου να μπορέσω να σε έχω δίπλα μου σε όλα για όλες μου τις στιγμές. Δεν απάντησα σε καμιά ερώτηση. Το μόνο που μπορούσα να κάνω είναι να σε ρωτήσω ένα πράγμα. Θα ντρεπόσουν για εμένα αν πήγενα σε αυτή την παρέλαση μαμά; Η φωνή μου σχεδόν δεν ακουγόταν,σε κοιτούσα στα μάτια και τότε εσύ μου έλεγες διάφορες άλλες βλακίες πως όλα αυτά είναι παραφύση και ανωμαλίες,πως δεν χρειάζεται να βγαίνουν έξω και να μας δείχνοντε. Τότε λίγο πιο δυνατά σε ξανα ρώτησα. Θα ντρεπόσουν για εμένα αν πήγενα σε αυτό το pride μαμά; Με κοίταξες στα μάτια και η απάντηση σου με σκότωσε. Θα ντρεπόμουν για εσένα. Ναι. Θα ντρεπόμουν. Δεν είπα τίποτα παραπάνω. Απλά έφυγα απο το σαλόνι. Πήγα στο δωμάτιο μου και απλά έκατσα στο κρεβάτι μου,κοιτόντας το κενό. Θα ντρεπόσουν για εμένα μαμά,ακόμα και αν ήμουν μια στρ8 κοπέλα που παρελάζει για να δείξει συμπαράσταση,αγάπη,ανθρωπιά,υποστίριξει. Όμως μαμά,θα παρέλαζα γιατί είμαι μια απο αυτός. Μπορεί να κρατούσα την κοπέλα που μου άρεσε απο το χέρι και να περπατούσαμε περίφανες για εμάς. Όμως δεν άκουσες καν τι είμαι μαμά και ήδη ντρέπεσαι για εμένα. Συγγνώμη που δεν είμαι το κοριτσάκι που ήθελες να γίνω. Συγγνώμη μαμά. Συγγνώμη που το πρώτο μου φιλί ήταν με την Κατερίνα όταν πήγενα τετάρτη δημοτικού,συγγνώμη που ήμουν ένα παχουλό κοριτσάκι και τα αγόρια το κορόιδευαν. Μαμά συγγνώμη που η σχέση μου με τον Βαγγέλη δεν πήγε καλά. Συγγνώμη που ερωτεύτηκα τον Κώστα και με πλήγωσε. Συγγνώμη που η Ελευθερία με αγάπησε γι αυτό που είμαι και περάσαμε μαζί 3 όμορφους μήνες. Μαμά συγγνώμη. Όμως δεν θα προσπαθίσω να γίνω αυτό που θες. Είμαι περίφανη για εμένα. Σαγαπάω και έτσι όμως,μαμά. Ακόμα και αν είσαι ομοφοβική και ντρέπεσαι για εμενα. Αγάπησεμε μαμα.
