ideeën interactie met sensoren en projectie.
Met een zaklamp in donkere ruimte rondschijnen, zodra die op de sensor (verwerkt in iets wat de vorm heeft van een persoon) schijnt begint er een verhaal te klinken en wordt er een gezicht op de vorm geprojecteerd waar de sensor in verwerkt is.
In een donkere kamer wordt er een verhaal verteld over bijv. te veel op zicht en prikkels om ons heen vertrouwen en de aanwijzing gegeven om het licht in de kamer uit te doen, de sensor reageert hierop en speelt een video af
In een ruimte wordt de situatie nagemaakt van een verjaardag waarop je niemand kent, door middel van projectie en ruimtelijke inrichting en geluid, in het midden staat een stoel met spot erop waar de lichtsensor in verwerkt is. Wanneer de bezoeker op de stoel gaat zitten reageert de sensor op het verdwijnen van het licht en veranderd de ruimte door middel van projectie in een mentaal territorium (of misschien alleen het plafond of alleen een muur en de rest zwart of stilstaande mensen)
Een ruimte is ingedeeld in vlakken waar verschillende sterkten licht op staat gericht, de bezoeker krijgt de sensor in zijn hand mee, wanneer die zich in de verschillende ruimtes bevind veranderd het beeld en geluid.
Er staat een lichtbron in de ruimte die schijnt op een spiegel waardoor de lichtstraal naar de sensor wordt weerkaatst. Wanneer een bezoeker recht voor de spiegel gaat staan valt de lichtstraal niet meer op de spiegel en dus ook niet op de sensor, waardoor de sensor reageert en er beeld en geluid afspeelt. (projectie)
Een ruimte met een ‘muis’ of andere schakelaar. De bezoeker wordt uitgenodigd om de knop in te drukken of draadjes te verbinden, waarna er een eerst nog erg rustige prettige video met geluid wordt afgebeeld, deze wordt langzaam aan steeds heftiger en onaangenamer waardoor de bezoeker uiteindelijk de schakelaar wel weer moet in drukken om het uit te zetten. Wanneer hij opnieuw op de knop drukt gebeurd hetzelfde (bezoeker wil wel al het beeld zien, maar door onaangenaamheid na een tijd komt er toch telkens een moment van uitzetten).
Een ruimte met een ‘muis’ of andere schakelaar. De bezoeker wordt uitgenodigd om de knop in te drukken of draadjes te verbinden, waarna er een eerst nog erg rustige prettige video met geluid wordt afgebeeld. deze stopt vanzelf maar je kan hem ook zelf uitschakelen. Wanneer de bezoeker een tweede keer de schakelaar aanzet begint er een iets heftigere video en geluid af te spelen. Naarmate de schakelaar vaker wordt ingedrukt speelt er steeds een heftigere intensere onaangenamere versie van de eerste video af. De bezoeker zal ondanks de onaangenaamheid van de video’s toch door willen klikken
De uiteinden van twee snoertjes die samen de schakelaar vormen zijn verwerkt in 2 soort van beelden, die beiden een groep (klomp) mensen vormen. De ene is wit geverfd en de ander zwart. Ze passen als een puzzel tegen elkaar aan. Wanneer ze tegen elkaar worden geschoven veranderen de beelden die werden afgebeeld in mooie vrolijke warme beelden.
