Είδαμε το Guilt, του Neil Forsyth (Cosmote TV, 2020)
Ας προχωρήσουμε σε μία υπόθεση. Παίρνουμε το υλικό του Nick Hornby προσθέτοντας την γεωγραφία του Irvine Welsh, την διαχρονική αγάπη για το σινεμά των αδερφών Coen και την ειρωνική ματιά του Ben Wheatly. Το αποτέλεσμα; Μία από τις πιο σύγχρονες, καυστικά ειρωνικές δραματικές κωμωδίες των τελευταίων χρόνων.
Διατηρώντας μία ιδανική, παραδοσιακή για την βρετανική τηλεόραση, φόρμα, αυτή των 4 επεισοδίων ανά σεζόν (ο μινιμαλιστικός κανόνας των 3 έως 6 επεισοδίων ανά σεζόν έχει αποδώσει τα μέγιστα, καθώς αναδεικνύει στον ιδανικότερο βαθμό τις συγγραφικές αρετές των δημιουργών), ο Σκωτσέζος δημιουργός απλώνει εδώ μία ιστορία κάθαρσης με φόντο τα προάστια του Εδιμβούργου. Αυτό που ξεκινά ως μία κοινή αποποίηση ευθύνης μία βραδιά στο Leith, καταλήγει σε πολλές μικρές ατομικές ιστορίες απωθημένων συναισθημάτων, προσδοκιών και αποτυχημένων σχέσεων. Η αλήθεια είναι ότι η σειρά ξεκινά απόλυτα ανθρωποκεντρικά, φέρνοντας στο μυαλό και την αντίστοιχη εξαιρετική κωμωδία του Netflix, Dead to Me, δημιουργώντας έναν άνευ προηγουμένου ενθουσιασμό, για να καταλήξει να εμπλέξει στην πλοκή της πιο διευρυμένες θεματικές, όπως την συνομωσία, το έγκλημα και τον υπόκοσμο - στο σημείο αυτό φαίνεται η βαριά ακόμη επιρροή του Utopia στην βρετανική τηλεόραση - επιστρέφοντας εν τέλει και πάλι στην αρχική προσέγγιση εστιάζοντας όλο και περισσότερο στον ψυχισμό και την ηθική κρίση του, αναδεικνυόμενου σε κεντρικό ήρωα, Max (Mark Bonnar).
Η συνήθεια του να μειδιά μετά από ένα μικρό ψεύδος, έχοντας πλάτη στον συνομιλητή του και κοιτώντας λοξά τον φακό, είναι, άλλωστε, το πιο Coen-ικό χαρακτηριστικό της σειράς, η συζήτηση στον λόφο με φόντο το Easter Road της Hibernian το πιο Welsh-ικό, οι συζητήσεις του Jake (Jamie Sives) και της Angie (Ruth Bradley) το πιο γλυκό και ταυτόχρονα Hornby-ικό και οι ρυθμοί της αφήγησης, σαφώς το πιο Wheatly-ικό. Η δε Nanu Segal στην Φωτογραφία, είναι μία από τις μεγαλύτερες αποκαλύψεις της σύγχρονης βρετανικής τηλεόρασης.
Άξια επαίνου είναι επίσης η επένδυση του δικτύου (BBC Scotland) στην σκωτσέζικη διάλεκτο, αφ’ ενός μεν χαρακτηριστικό μεγάλης πολιτιστικής σημασίας, αφ’ ετέρου δε κάτι που δημιουργεί πραγματική απόλαυση κατά την παρακολούθηση της σειράς!
Σωτήρης Κ.