Benim hiç bir zaman yerim olmadı bu hayatta..
Ne uğruna vermiş olduğumuz emekler, hiçlikten ibaret sayılıyor..
Aslında boşa çabaladığımızı anlıyoruz ama devam ediyoruz.. Belki diye..
Hayat her seferinde bize hakikati gösteriyor..
Hayatın bize özel sunduğu hakikati kabullenme vakti..
Hayatın ne getireceğini bilmiyoruz..
Yarın ne ile karşılaşacağımız belli değil..
Her şeye karşılık hazırlıklı olmalıyız.., nereye kadar hazırlıklı olduklarımızın zorluğu çoğu insanların birbirine hediyesidir..
Hayatı zorlaştıran biziz ne yazık ki..
Bu gerçeği anlamakla onu değiştirme gücüne sahip olamıyoruz.., olsa,olsa iç sıkıntımız artıyor.. Ömrümüz bu iç sıkıntıyla köşe kapmacalı geçiyor..
Sonra bir gün bitiyor..
Belki bir gün biri şöyle diyor..; senin uykun geldi artık hadi git yat iyi geceler bizde gidip yatıyoruz...
