#hazelnoya

[chezmeri]

toprak yağmura,

ama ben sana değil.

herkes herkese,

seven sevdiğine,

hatta düşman bile düşmanına.

ama yinede—

ben sana değil.

— Meyris’den bir alıntı (wattpad: chezmeri)

[besa7ar]

Şu kısımda kahkaha attım kxjsnxsmxksm

“yastık kocalansın??? “

[sust7klarim]

Ne uğruna yaşıyorum, kimin için buradayım, savaşım tam olarak kim ile... Hiçbir sorunun cevabını bilmiyorum. Sanki oradan oraya savruluyorum ve sadece ayakta durmaya çalışıyorum. Sadece zemine sağlam basmaya çalışıyorum. Yaptığım başka bir şey yok.

Duzah

[sust7klarim]

"Eğer sadece kendimi düşünüyor olsaydım... senin uğruna her şeyi seve seve kaybederdim. aklımı bile. pişman da olmazdım."

Duzah

[sust7klarim]

Biri senin güvenini sarsarsa,hayatta tek seçeneğin bu olsa bile ona artık güvenemezsin.

Fakat biri senin inancını sarsarsa,sadece o değil,bütün dünya dizilse karşına inanamazsın kimsenin ağzından çıkanlara...

Kasırgaya Kanan Saka

[sust7klarim]

Düşmek sorun değil.Asıl sorun toparlanmayı başaramamak.Zayıf anlar yaşamanın aslında gerçekten zayıf olmakla alakası olmadığını,tam tersine seni güçlü olmaya zorlayacak şey olduğunu fark ettiğinde senin için herşey kolaylaşacak.

Kasırgaya Kanan Saka

[sust7klarim]

Her sabah yataktan kalkarken o günün sonunda,nihayet gece ortaya çıktığında yalnız kalacağımı biliyorum.İnsanların yanımda olmasını seviyorum ama bir süre sonra onları hissedemiyorum.Çünkü beni sarmalayan tek şey yalnızlığım oluyor.Sarılışı sıcak hissetmiyor,kaçıp gitmem gerektiğini damarlarımda bile hissediyorum ama ne zaman bir adım atmaya karar verecek olsam kapısını tıklayabileceğim kişileri aklımdan geçiriyorum, sonrasında kendime bakıyorum ve kolumu kaldırıp da o kapıyı tıklayacak halim olmadığını fark ediyorum.Şimdi yürüyüp o kapının önüne gidemem,yalnızlık beni ısıtmıyor olabilir ama böyleyken en azından bana kapısını açamayacak birinin evinin önünde beklerken üşüdüğümden daha az üşüyeceğim.Bunu biliyorum bildiğim için kıpırdayamıyorum.

Kasırgaya Kanan Saka

[sust7klarim]

Onun sandığının aksine,onu avuçlarımın arasına alıp bir heykel gibi oymak ve yeniden şekillendirmek istemiyordum.Onu bütünüyle,şu an olduğu gibi almak ve tamamen kendime saklamak istiyordum.Gözlerimi onunla kapatmak ve onunla açmak istiyordum.Onu hiçbir şeye değmeyeceğini düşündüğüm bu hayatı yaşamaya devam edecek kadar çok istiyordum.Onu durmadan kovaladığım ölümden bile çok istiyordum.

Kasırgaya Kanan Saka