#highlights24

[dookan]

Highlights: Ekim '24

📌 Merhaba.

📌 Neredeyse kasım bitecek farkındayım ama geç olsun güç olmasın, seri bozulmasın; eksiksiz attım bu yıl (aman ne büyük iş dodocum 👏🏻👏🏻👏🏻)

📌 Bende kaldığı 8 gün 8 yıl gibi geçtiği için, ekim ayında bütün gündemim babam oldu. Ben işteyken evimin altını üstüne getirmiş. "Bakmadığım dolap kalmadı 1 tane limon sıkacağı bulamadım" dedi. Tek yaşayan insanın dolabı karıştırılır mı ya... Hiç mi "Ulen kurcalamayalım şimdi, dildo bile çıkabilir bu dolaplardan" demedin... Perdeleri falan söküp yıkamış... Bi' akşam işten gelince bi' baktım 7 yıldır görmediğim powerbank sehpada duruyor 🤦🏻‍♂️

📌 Elektrikle ısınan şarjlı çakmak getirmiş bana. Üçüncü sigarada şarjı bitiyor. Milyoncuda gördüğü her sik-sok şeyi alıp bana veriyor sonra neden kullanmıyorsun diye trip atıyor 🤦🏻‍♂️ Şarja takmadan kullanabildiğim bi' tek götüm kaldı, çakmağı da mı şarj edeyim çakmak bu ya ulan baba...

📌 Doğum günüme girişimiz sahneye denk gelince orkestradakiler saat 00:00'da sürpriz yapıp sahneye pasta getirdiler, 150 kişinin önünde mum üflediğim saçma sapan bi' andı. Arada solistimizle düet şeklinde Nejat Alp'in Arkadaşım şarkısını söylüyoruz, makara oluyor. Yine söylerken şarkıyı yarıda kesip "evet sevgilimi çaldı ama bugün Doğu'ya kızmayacağım çünkü doğumgünü heheh" dedi, ilginç ve gereksiz bi' hareketti bence 🤷🏻‍♂️

📌 Evli arkadaşlarıma misafirliğe gittim. Benimle birlikte ortak tanıdığımız evli bi' çift daha misafirdi. Birbiriyle evli 4 insanla aynı masada yemek yemek berbat bi' fikirmiş, o gün anladım. Kendi evlilik tarzları arasındaki farklılıkları yarıştırmaktan bana "seni ne zaman eşinle göreceğiz bu masalarda eheheh" diye sormayı bile unuttular. Normalde karşısında bekâr bulmuş evli insanlar bunu asla ıskalamaz, şaşırdım. Biri "Bülent mutfakta bana hep yardım eder" diyor, öteki "ay ben ayak altında erkek istemem, oturuyor Emre ben mutfaktayken" diyor, kimse bunlardan bize ne diye sormuyor 🤦🏻‍♂️ Neyse ki sahne var bahanesiyle erken kalktım. Ben gittikten sonra kesin sevişme biçimlerini de yarıştırmışlardır aw...

📌 29 Ekim'de Gökhan Türkmen konseri için Beylikdüzü'ne gittim. Sigara dilenen ergen kekolardan içim şişti. Memleket de öyle bi' hale geldi ki içimden "neyse şimdi sigara vermedik diye götümüze bıçak takmasınlar dodocum" diye diye dağıttım paketi sigara hayratı gibi...

📌 Yolu yarıladım. Mevcut yaşam biçimimle bi' bu kadar daha yaşamak fikri beni ürkütüyor. Hiçbir şey değişmeyecekse şöyle 7-8 yıl içinde gerçekleşecek bi' enfarktüs manifestliyorum.

📌 Bitti.

[dookan]

Highlights: Temmuz '24

📌 Merhaba.

📌 Çocukluğumun gitar tanrılarından biri olan Yngwie Malmsteen'in konseri için Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu'na girdiğim an, daha ilk fotoğrafı çekmek için butona basmamla birlikte telefon kapandı. Aldığımdan beri ilk kez kapandığı için PIN kodunu da, PUK kodunu da hatırlamadığımdan dolayı apışıp kaldım. Herif belki de son kez Türkiye'de, ne foto, ne video bi' bok çekemeyeceğiz anasını satayım... Güvenliğe gidip "Turkcell müşteri hizmetlerini arayabilir misiniz telefonum kapandı" dedim, herif önce başkasının telefonunu çalmışım gibi davrandı... Neyse ki uzatmadı da arayıp hallettik. Bu sefer de aldığımdan beri parmak iziyle açtığım için, telefonun ilk açılışta istediği kilit şifresini hatırlayamadım (yoo yoo mal değilim...) 🤦🏻‍♂️ Kaldır telefonu vur yere tarzı anlar yaşandı ama neyse ki biraz sakin düşününce, 27473 denemenin ardından onu da hatırladım (demiştim mal değilim diye...) Artık PIN kodum da ekran şifrem de tüm babaanneler gibi 0000...

📌 Muğla'da babamların verandasında otururken Marmaris'te deprem oldu. Bayağı gittik geldik ama hiç umursamadım. 99 depremini 7. katta iliklerine kadar yaşamış biri olarak İstanbul'dayken bi' deprem başlayınca bende sanki kaybedecek bi' şeyim varmışçasına bi' mallaşma ve panik hali başlar ama orada gayet rahattım. Müstakil evler vardır...

📌 Plaja gitmek için minibüs beklerken ayakta dikildiğimi gören manav dede "buyur otur gelmez o daha" dedi ve yanına oturdum. Sohbet esnasında ek iş olarak gitar çaldığımı duyunca "şarkıcı Gülçin Ergül var ya, yeğenim o benim, şimdi arasam açar yani öz dayısıyım" dedi. "Arasana amca" dedim, hiç beklemiyordu. "Yatıyodur şimdi şeyapmayalım" dedi. Yani Muğla'nın oksijeni bol, dertsiz tasasız köyünde gelmişsin 70 yaşına, ne gerek var bu yalanlara be dedem...

📌 Tek gecelik Uçmakdere kampımıza gece yıldız pozlama çekme, sabah köyde gözleme yeme hayalleriyle gidip hiçbirini yapamadan geri döndüm. Kampın her anı baş ağrısı ve kusmayla geçti. Alkolden olduğunu sanmıyorum çünkü ertresi gün de devam etti, bi' şeyden zehirlendim galiba... Bülent abi 2 tane Miller içip 70'lik rakı devirmişçesine sarhoş oldu, Emre erkenden yatıp uyudu falan saçma sapan bi' kamptı keşke gitmeseydik.

📌 Verdiğim değeri görmediğim ve hayatıma burnunu sokan kim varsa bu ay hepsini hayatımdan çıkardım, güzel bi' temizlik oldu. Sahiden her şeyin bi' zamanı var. An geliyor, ancak lise hazırlıkta yaşanırsa makul karşılanabilecek saçma sapanlıkta bi' şey yaşanıyor, o an yıllardır olmayan şey olup zihnin açılıyor ve kimin ne olduğunu 1 saniyede anlıyorsun.

[dookan]

Highlights: Haziran '24

📌 Merhaba.

📌 Kafam karmakarışık.

📌 2010'lu yılların başında buradan tanıştığım 2 arkadaşımla açtığımız grupta yanlış anlaşılma sonucu tartışma çıktı ama ertesi gün öpüşüp barıştık. Kriz anında patlamayıp ortamdan uzaklaşabilmeyi, ortalık durulunca beni neyin rahatsız ettiğini muhatabıyla sakince konuşabilmeyi öğrenmişim, sevdim.

📌 Çok uzun zaman sonra tek başıma dolaşmak için şehir değiştirdim. En son 2016'da Akçay'a gitmiştim galiba tek olarak. Özellikle Kızılay'da bi' başıma bira yudumlarken kendimi sorguladığım anlar da yaşanmasına rağmen keyifliydi. Askerlik harici gitmediğim/bilmediğim bi' şehirde tek başıma 2 gün geçirdim, kendimi yeniden sevmeye başladığımı söyleyemem ama iyi oldu. Görmek istediğim her yere sadece onunla gittiğim için Ankaray'la Buenos Aires'e bile gidilebilirmiş gibi geliyor...

📌 Bayramın son akşamı mikrofonlar ötünce soundcheck biraz uzadı. O esnada barın sahibi olan lavuk "çok amatör hareketler bunlar" diyerek modumuzu düşürdü. "Çık sen çal o zaman dalyarak" diyemediğimiz için tüm orkestra şişik o akşamdan beri... Sahne başlayınca da bize kıçını dönüp Euro 2024 maçını izledi falan; bazı insanların sonradan görme olduğunu anlamak için alnında yazmasına gerek kalmıyor.

📌 Çekya-Türkiye maçını izlemek için enişteme gittim. Bu maddenin çok bi' olayı yok, sonradan 2024 Haziran'ında ne yapmışım acaba diye merak edip okursam hatırlayayım diye yazdım...

📌 Düzenli görüştüğüm ve aynı mahallede oturduğum tek arkadaşım, bi' arkadaşıyla Kadıköy'de eve çıktı ve taşındığı günden beri çeşitli girişimlerime rağmen hiç iletişim kurmadık. Geride bu denli kolay bırakılmak tatsız hissettiriyor ama vardır bi' bildiği, ne diyelim.

📌 Temmuz için bi' şahane konserle Muğla'ya biletlerim ve şirketten 3 arkadaşımla Uçmakdere'de denizin içine rakı masası kurmalı çadır kampı planım var. Yine her şey yolundaymış gibi gezip tozacağım. Bakalım hepsi sorunsuz biçimde gerçekleşecek mi...

📌 Bitti.

[dookan]

Highlights: Aralık '24

📌 Merhaba.

📌 Şurada bahsettiğim üzere, babamın kuzeninin oğlunun evinde bir aile buluşması gerçekleştirmiştik. Dayısı bir mevzu yüzünden uzun yıllardır kendisiyle görüşmüyor. Birinin annesi diğerinin ablası olan kuzen iyice arada kaldığından bahsedince, o günkü toplantıda artık bu küslüğe bir son verilmesi için dayıyla yeğeni sürpriz biçimde buluşturma planı gündeme geldi. Bu yaz sülalece yaptığımız tatil planından sırf çocuk da gelecek diye cayan dayı için kabir azabı gibi bir operasyon olacaktı. Ben de gittim dayı olana "Abi bizimkilerin aklında böyle bir plan var, bilgin olsun" diye öttüm çünkü insanlara istemedikleri şeylerin yapılmasına göz yummamalıyız. Yani adam aynı ortamda bulunmak istemiyor ve bunlar biri 50 diğeri 30 yaşında koskoca iki insan, isterlerse zamanı gelince kendi aralarında çözerler. Bizimkilere de "Geçen akşam laf lafı açtı, dayısı umarım yolda bile denk gelmeyiz diyor" şeklinde pembe bir yalan attım ve plan iptal olmasa bile ertelendi. Yoksa dayı "Ulan toplandılar beni ketenpereye getirdiler" diyerek hepimize cephe alacaktı. Aileyi bir arada tutmak adına önemli bir siyasi hamleydi bence...

📌 Bardağın dolu tarafını görmeyi bir türlü öğrenemediğimi, 3.700 lira verip arabaya yeni akü taktırmak durumunda kalınca "İyi ki bu hafta 2 tane ekstra sahne vardı da öyle hallettik" demek yerine "Ulen iyi ki 2 tane ekstraya gittik, birini akü yedi aw" dediğimde anladım.

📌 Yılbaşı sahnemiz sanki barda değil morgda çalıyormuşuzcasına o kadar bayık geçti ki anlatamam... Her zamanki müziğimizi yaptık fakat ruh gibi oturdu millet; 10'dan geriye sayarken ayakta yalnızca 8 (sekiz) kişi vardı ve bunlardan 5'i orkestra yani bizdik...

📌 Blue belgeselini tekrar izledim ve Shaft'ı görünce durdurup yine yarım paket sigara bitirdim. 2010'lu yıllarda, yakın arkadaşlarım ve büyük hayallerimizle kurduğumuz, davulcusu olan kızla sevgili olup ayrıldıktan sonra klavyeciliğinden de ayrıldığım grubum, ben üyelikten çıktıktan sonra kısmeti açılmışçasına bilet alıp sanatçı dinlemeye gittiğimiz mekanlarda sahne almaya başlamıştı. İlk konser Shaft'taydı, ben çalmaya çağırırlar belki diye düşünüyordum, neticede bu hepimizin hayaliydi ama Pink Floyd olmadığımız için beni birlikte çalmak yerine kendilerini dinlemeye çağırmışlardı. Ben de ayrılıkları sindirebilecek olgunluğa eriştiğim konusunda nasıl büyük bir sanrıya kapıldıysam, kalkıp gitmiştim. Hayatımdan çıkan kadınların kısa sürede nasıl hiçbir zaman hayatı paylaşmamışızcasına bana karşı nötr hale geldikleri konusundaki ilk tecrübemdi. Öylesine dümdüz bir "Aa hoşgeldin Doğu, naber heheh?" demişti ki, sanırsın Taşkışla manzaralı balkonunda hiç şarap içmemişiz, Redd konserinde Nefes Bile Almadan çalarken hiç öpüşmemişiz, komşu çocuklarıyız, kardeş gibi büyümüşüz... Bazen YouTube'da eski şarkıların canlı performans videolarını izlerken yine Shaft'a denk geliyorum ve ekranı kırasım geliyor. Aşkımın büyüklüğünden değil, kendimi kendime bu travmayı yaşatacak kadar sevmeyişime, kendi kendimi bu kadar değersizleştirdiğime olan sinirimden. Kurucusu olduğum halde dışına itildiğim grubun artık dinleyicisiydim, davulcuları eski sevgilimdi, utanmadan dinlemeye çağırmışlardı ve utanmadan gitmiştim...

📌 Yıl da bitti, bu post da. Bu ay pek bir şey olmamış, yazarken farkettim. Olsun, maksat seriyi 2024 yılı boyunca hiç bozmamış olmak 🙋‍♂️

[dookan]

Highlights: Kasım '24

📌 Merhaba, bu ay burası buram buram yalnızlık kokacak üzgünüm :(

📌 Babamın İstanbul'u terk edip Dalyan'a yerleşmesinden sonra samimiyet kurduğum ve aynı muhitte yaşadığım akrabalarımın tamamı da artık babam gibi İstanbul'u terk etme planları kuruyor. Geçen gün halamda toplandık ve hepsi birbirine Ortaca, Fethiye, Marmaris civarında buldukları evlerden bahsedip durdu. Kimse de "Sen ne zaman geliyorsun Ege'ye heheh" şakası bile yapmadı. Yani ben de yeğenim İstanbul'da iyice tek başına kalmasın diye hayatımla ilgili vereceğim kararları değiştirmezdim evet ama insani bir şey bu, ister istemez "Ulen kimse de dodo burada tek başına kalacak demiyor" diye düşünmekten kendini alamıyorsun. Yoksa kimsenin hayatına elbette kimse karışamaz.

📌 Stüdyoda ortak bir tanıdığımızın doğum günü kutladık ve yaklaşık 50 kişi davetliydi. Doğum günlerinin %90'ı evde kendi kendine rakı masası kurup moda girerek geçen benim için ağır bir psikolojik sınavdı ama atlattım. Sahne yaptığım için kalabalık gruplar halinde eğlenen insanlar görmek konusunda antrenmanlıyım.

📌 Çaldığım orkestra, yine benden habersiz işe gitmiş üstelik evime 300 metre mesafedeki bir mekanda... Daha önce de yapmışlardı ve rahatsızlığımı dile getirmiştim, tekerrür edince gruptan gerekçesini de açıklayarak "Bu cumartesi ben yokum" mesajı attım. İplenmediğini hissetmek koyuyor. Sahne günü solist aradı ve sert biçimde tartıştık. O gece sahiden gitmedim, sonraki hafta gittim. Çalmaya soğuk rüzgarlar eşliğinde başlamamıza rağmen alkol, adrenalin, sahne şovları sayesinde buzları erittik. Solist bana şarkı bile söyletti hatta ve gece sonu "Bu sıralar kafamı meşgul eden başka konular var, size patlıyorum beni mazur görün" diyerek hafiften özür diler gibi bile yaptı.

📌 Uzun zaman sonra kendime elektronik bir zımbırtı (tablet) aldım. Tabletlere karşı hep bir önyargım vardı oysa; dünya yansa tablet almayacakmışçasına iflah olmaz bir laptop insanıydım şimdiye kadar ama işte insan değişiyor. Hem değişeceksek de böyle değişelim; efendi adamken bir anda götün teki olmak şeklinde bir değişmdense tablet sevmeyi tercih ederim... Sevdim de keratayı. Aslında sevmek zorundayım da biraz çünkü günlük kullanıma uygun ebatlarda bir sırt çantasına atıp dolaşılacak ölçülerde ve makul fiyatta bir laptop kalmamış... Zaten maç, film, dizi vs. izlemek, fotoğraf editlemek, sahne repertuvarlarımı dijitale taşımak için aldım; en son oyun oynadığımda yıl 2015'ti sanırım, oyunla da işim yok yani. Her açıdan beni fazlasıyla tatmin eden bir alışveriş oldu. Şu an bana senaryo bile yazdıracakmış gibi gelen büyüklükte bir heves taşıyorum içimde ama iki aya tırt tabi o heves...

📌 Hayatımın sonuna kadar izlemekten en sıkılmayacağım film olan Her Şey Çok Güzel Olacak'ın sinema gösterimi vardı ama gitmedim. Önceleri etkinliklere tek başıma gitmekle ilgili hiçbir sıkıntı duymazken, artık gitmek gözümde büyüyor. Gitmeyince de kaçırdığım için üzüntü duyuyorum ama güzel anları tanıdığım insanlarla paylaşmadıkça bomboşlarmış gibi geliyor son yıllarda.

📌 Çok ağlak bir ay özeti oldu yeter daha yazmayacağım 🤦🏻‍♂️ Bulunsun ama burada, bunları daha sonra açıp okuyorum ve "Aa sahiden bu da olmuştu dodocum" diyorum, güzel oluyor.

📌 Bitti.

[dookan]

Highlights: Eylül '24

📌 Merhaba.

📌 İBB'nin düzenlediği gitar günleri etkinliğinde, 14-15 yaşlarında 3 gitarist de sahne aldı. Bi' tanesinin sahnesi bittikten sonra babasıyla birlikte hemen yanımda sonraki konserleri dinlerken gözüm babasının telefonuna takıldı. Marshall'dan gitar amplisi almaya çalıştığını görünce içimden "ne güzel bak adam çocuğuyla gurur duydu ödüllendiriyor" diye geçirdim. Ertesi gün Instagram'da gezerken önüme en büyük ithalatçı firmalardan birinin "20. Yılımıza özel Marshall Bluetooth hoparlör 350 lira" şeklinde bi' reklamı çıktı. "Babama hediye alayım lan" diye girdim, bi' baktım akşam adamın girdiği sayfa, o da bundan alıyormuş meğer. Bi' anket yapmışlar; işte neden bu ürünü tercih ettiniz, markayı nereden duydunuz vs. Doldurup ödeme sayfasına geçerken Android "Bu site güvenli değil" uyarısı verdi... İthalatçının resmi sayfasına bi' girdim, adamlar tuğla gibi açıklama yayınlamış adımızı kullanıp dolandırıyorlar, dikkatli olun diye... Kırk yılın başı babama sürpriz yapayım dedim, az kalsın 1 milyon borçla kendimi asıyordum valla şansa yaşıyoruz...

📌 Merak eden varsa buzdolabımı hâlâ yaptırmadım. Bu hafta yaptırmayı planlıyorum, hayırlısı.

📌 Çocukluğumdan bu yana ilk kez baba tarafımdan 8-9 akrabayla Muğla'ya gidip orada 1 hafta geçirdim. İstanbul'a dönünce yine koptuk. Kopalım da zaten ya, iyi böyle 5-10 senede bir görüşmek. Aralarında, anneme beyin tümörü teşhisi konduğu hafta, ölür de bana kalır, ben de süründürürüm belki diye koştur koştur bize gelip "vergi borcu nedeniyle üstümüze alamadığımız için kağıt üstünde sülaleye hisseli dağıttığımız arsadaki payı için vekâletname verebilir mi heheh" diyen yüzsüz tipler de vardı çünkü. Yine de gülüp eğlendik, hiç laf sokmadım. Mal kendi malları, olayın üstünden 20 sene geçmiş, annem ölmüş gitmiş, bunlar 80 yaşına gelmiş; trip atsam n'olacak?

📌 Oturduğum yerde yaşayan tek arkadaşım Kadıköy'e taşındığından beri -yani 4 ay aradan sonra- ilk kez görüştük. Soğuk geçeceğini ve kısa süreceğini düşünüyordum çünkü insanlar için benimle vakit geçirmek yoksunluğu hissedilen bi' şey değildir genellikle ama baktım bu ciddi ciddi özlemiş beni sdjdj buna sevindim.

📌 Bi' konsere gidesim vardı ama denk getiremedim.

📌 Keyfi harcamalarda soyadım Sabancı'ymış gibi açılmışım. Bunu bu ay kına, sünnet, baby shower ne bulursam iğrenmeden çalıp toparlamam gerek; bardan gelenle olmaz o iş...

📌 Bitti 🙋🏻‍♂️

[dookan]

Highlights: Ağustos '24

📌 Merhaba.

📌 Ağustos'ta burada anlatacak kadar çok bi' şey olmadı ama seri bozulmasın.

📌 Bu ay stüdyo grubumla stüdyoda üst üste toplanmama rekorumuz 11 hafta olarak güncellendi. 11 hafta sonra toplandık ve hiç de özlemişim gibi gelmedi. 2022 yılında profesyonel olarak müzisyenlik yapmaya başlayıp müziği ek işime dönüştürdükten sonra, galiba müzikle hobi olarak ilgilenirken aldığım keyif çok uzaklara gitmiş.

📌 O gün benden başka gelen kimse olmadığı için, rehber eşliğinde ve tur formatında gezilen Atatürk Devrimleri Müzesi'ni tek başıma gezmek durumunda kaldım. Rehber gelen gruplara günde 5 kere anlattığı ezber şeyleri bi' kez de yalnızca bana anlatmaktan sıkıldığını gizlemek için o kadar çabaladı ki takdir ettim... Bitmek de bilmedi, interaktif bi' müze; mühümmat sandıklarına oturup izlenen savaş canlandırmaları falan var... İlginin üzerimde olduğu anlardan nefret ediyorum (dedi minimum 100 kişinin karşısında, renkli spotlar altında enstrümanistlik yapan ben sjdjdjd)

📌 Karaköy'de işim vardı, gitmişken Ceneviz Cafe'de iki tane çay içtim. Lise bittiğinden bu yana Ceneviz'de birikmiş çok anım vardı ve o 2747372 tane anı bu kez orada otururken değil, dönüşte metrobüsteyken aklıma geldi. Kafamın içindeki Eternal Sunshine of the Spotless Mind'da Ceneviz silinmeye başlamış, olumlu.

📌 Babamın kuzenine misafirliğe gittiğimiz gün, babası Yüksel eniştenin her konuya ameliyatlarından örnek vermesine bayağı güldük. Bi' şey konuşuyoruz, lafa "ben prostat ameliyatı olduğum yıl..." diye giriyor. Başka konuya geçiyoruz, araya "benim by-pass ameliyatımı yapan doktor demişti ki..." diye dalıyor... Limonlu çizkek konuşurken bile "guatr ameliyatımı olduğum hastanede şahane yapıyorlarmış..." diyor... Olayları hafıza çekmecelerinden çıkarmak için, geçirdiği ameliyatlarla kodlayabilecek kadar çok sayıda ameliyat olmak...

📌 3 haftalığına çıktığım yıllık iznimin 1 haftası evi temizlemekle geçti. Hayır bokun içinde yaşamıyorum; her gün sadece 15-20 dakikamı temizliğe ayırdığım için 1 günde bitecek işi kendimi sıkmadan 1 haftada bitirdim... (madalya bekliyorsun galiba dodocum, al bakalım 🥇)

📌 30 Ağustos konserimiz, solistimizin annesinin çaldığımız esnada hastaneye kaldırıldığı haberi gelince biraz tırt geçti. Eleman hastanedeki abisini görüntülü arayıp telefonu nota sehpasına koydu, bi' yandan milleti eğlendirirken bi' yandan annesini anlık olarak takip etti ve aşırı tatsızdı. Kendisini takdir ettim ama yine de bu show must go on muhabbeti hiç benlik bi' olay değil. Annen öleyazıyorsa sahneyi bırakmalısın ve bu doğal karşılanmalı.

📌 Bitti.

[dookan]

Highlights: Ocak '24

📌 128 gün süren Ocak ayının ardından hepinizi selamlıyorum.

📌 2023'ün son aylarında, birkaç yıldır üstümü kaplayan ölü toprağını nihayet atmak konusunda kendimi tam da motive etmiştim ki yeni yıla cenazeyle başladım. En güzel zamanlarım olduğunu ancak bugün tam olarak idrak ettiğim yıllarda yakın arkadaşlık yapıp zamanla koptuğumuz ama yine de yakın diyebileceğim 2-3 arkadaşımdan birinin annesini kaybettik. Yeri annemin yattığı mezarlıktan vermişler; Bora'yı izlerken 2021'deki hâlime ilk kez dışardan bakma fırsatı buldum. Ve şunu fark ettim ki, annem bile olsa ölenleri yaşayanları özlediğim kadar özlemiyorum. Bunu asla anneme saygısızlık olarak değerlendirmiyorum, çünkü elbette ki özlüyorum, arıyorum ama beynim artık bu gezegende asla varolamayacağını kabullenmiş. Bunda son yıllarını görmeden, konuşmadan, öylece yatarak geçirmiş olmasının da payı büyük. Galiba annemin ölümünü bilinçaltıma "cansız nesneler gibi sadece acı içinde yatarak varolmasındansa böylesi onun için de bir kurtuluş oldu" düşüncesini yerleştirmişim. Annemi oraya götüren süreç yaklaşık 15 yıl sürdü ve hep daha kötüye gittiği için bunu umursamaz olduğuma değil, yıllar içinde kendimi buna hazırlamak için uzun bir zaman ve hep bir öncekinden çok daha sıkıntılı geçen bir sürü yılım olmasına bağlıyorum. Bu nedenle Bora'nın hissettiklerini hiç düşünemiyorum çünkü her şey 1 ay içinde olup bitti.

📌 Tam biraz kendime geldim derken, bu kez de domuz gribi/influenza/korona kokteyli virüse yakalanıp günlerce yattım. Yavuz Çetin'in dediği gibi; her şey nasıl başladıysa öyle biter ve 2024 yılı daha ilk haftasından nasıl geçeceğine dair spoiler verme konusunda oldukça bonkör davrandı.

📌 Maaş promosyonuyla hayatımda ilk kez kendime elektrik gitar aldım. 11 yıldır kullandığım gitarı babam almıştı; bu tip büyük sayılan alışverişler tek başıma ayakta durabildiğimin sağlaması oluyor. Aslında 1,5 yıldır gerçekleştirmek için çabaladığım hedefim doğrultusunda kullanılmak üzere kenara koyulacak güzel bir paraydı ama arada kendimi şımartmam da gerekiyor; benim benden başka dostum da düşmanım da yok nihayetinde. Beni mutlu eden de ağzıma sıçan da kendim olduğum için bu kez çok da gerekli olmayan bu alışverişle manevi sıkıntıları maddi tatmin yoluyla ötelemeyi seçtim.

📌 Yardımına ihtiyaç duyduğumuz dönemde selamı sabahı kesen halam, 31 günlük ayın neredeyse 20 günü "sana yemek ayırdım, iş dönüşü uğrar alırsın" mesajı attı. Son zamanlarda artan ilgisi değişik hissettiriyor. Yalnız yaşadığım 7. yılıma girdim, yeni mi geldi aklına ev yemeği vermek be halam? Var bunun altında bir şey ama, anlarız.

📌 Bir arkadaşımın bana yılbaşı hediyesi olarak aldığı Redd Senfoni konseri biletlerinden ikincisi için, şirketten İrfan Abi yerine en son görüştüğümüzde evlenmek üzere olan bir arkadaşımı davet ettim. Uzun zamandır da görüşmemiştik, iyi olur demiştim ama meğer görüşmediğimiz dönemde sevgilisi olan eleman İstanbul'da ekonomik yönden yapamayıp ailesinin yanına dönmüş, ayrılmamışlar ama bu şekilde olacak gibi de değilmiş. Abla bir miktar sıcak da yaptı, aşırı rahatsız oldum. Belli ki birini bulup çocuğa yol verme arayışında civelek, konser sonrası iletişimi kestim. Keşke İrfan Abi ile gitseydik, sıfır riskti...

📌 Çaldığım ekipteki sıkıntılar nirvanaya ulaştı. Müzik işinden iyice şiştim ama bir yandan da gereksiz sik-sok harcamalarıma maaş dışında rahatça harcanabilecek bir ek gelir kaynağı olarak ilgimi çekmeye devam ediyor. Buna rağmen kıçıkırık barlarda sahne alan bir şarkıcının girdiği Tarkan triplerine daha ne kadar katlanırım emin değilim.

📌 Aynılar aynı yerde (kendime not)

📌 Post bitti sen de bit artık 2024...