Idee 5 Mijn vijfde idee is veel abstracter. Na aanleiding van het lezen van de The Myth of Sisyphus kwam ik op dit idee.
Sisyphus, a figure of Greek mythology who was condemned to repeat forever the same meaningless task of pushing a boulder up a mountain, only to see it roll down again. The essay concludes, "The struggle itself [...] is enough to fill a man's heart. One must imagine Sisyphus happy."
Ik wil een performance doen waar het gaat over de struggle van de performance zelf.
Als ik het heb over de wedloop van het leven begint die natuurlijk al bij het voortplantingsproces. Spermacellen die racen om bij een ei-cel te komen en zich als eerste nestelen om zeker te zijn van een leven op aarde. De snelste wint de race en mag met een beetje geluk ongeveer 80 jaren rondlopen op deze planeet. Ik wil deze biologische race omzetten naar een performance.
Ik wil in een vierkante witte ruimte een groot wit doek ophangen, ongeveer vier vierkante meter. Vervolgens wil ik het doek helemaal zwart maken met verf. Niet door te verven maar door steeds verf spetters op het doek te spatten. Dit hele gebeuren wil ik filmen. Ik weet niet precies hoe het verloopt maar het is frustrerend en moeilijk om een groot doek zwart te krijgen. Hierin zit herhaling, frustratie, struggle en het nutteloze. En daarbij een groei. De zwarte spetters breiden zich steeds verder uit en het word een steeds monochromer beeld.
Het interessante aan deze performance vind ik de tegenstrijdigheid van de voldoening die ik denk te voelen als het gelukt is en de nutteloosheid van de hele performance.
Film: zelf In het klein uitgeprobeerd