#bureaulaidee

[meghanvanlil]

APP

Ik wil een App maken voor kunstenaars en fotografen, om hun eigen werk met de wereld te delen en makkelijk in contact kunnen komen met andere fotografen.

-----

+ Wat wil ik doen?

Ik ga een App maken voor kunstenaars en fotografen, om het toegankelijk en makkelijk te maken voor hen om hun eigen werk en werk van anderen te delen en te bekijken. Ook zal het veel makkelijker worden om contact op te nemen met andere fotografen, voor als je vragen hebt, wilt kletsen, elkaar wilt ontmoeten of bijvoorbeeld een idool wilt vragen over zijn/haar project.

+ Waarom deze aanpak?

Ik kies om een paar redenen voor een App. Ten eerste is het een programma dat tegenwoordig heel makkelijk is om te gebruiken en down te loaden. Het is onderdeel geworden van onze maatschappij, elke dag zitten we uren op onze mobiele apparaten te appen dus past dit precies in het beeld van de gebruiken van de hedendaagse kunstenaar.

Ten tweede maakt het fotografie veel toegankelijker voor een groter publiek. Het is heel makkelijk in gebruik, sneller te bekijken dan een website en is het gezond voor de fotografie niche om een specifiek contactpunt te krijgen.

+ Hoe wil ik dit doen?

Stap 1, Thema

Voor alle uitwerkingen zal ik dezelfde thema aanhouden, om de uitwerkingen wat specifieker te maken.

Het thema: Man / Woman

-------

De expositie in elkaar zetten. Ik ga dit weer opsplitsen in onderdelen: Software en Opmaak (het maken van de app) , Gekozen kunst, PR (hoe maak je het bekend), Kosten.

-------

Stap 2, Software en Opmaak

Het maken van de app zal de eerste stap zijn. Deze moet een aantrekkelijke en professionele opmaak krijgen en een handige behendigheid. De app zal door een app ontwerper moeten worden gemaakt naar mijn smaak. Ik zal de basis waarschijnlijk wit houden zoals hierboven bij een voorbeeld te zien is. Iedereen kan zijn/haar eigen profiel maken met daarin een paar simpele keuzes qua achtergrondkleur, lettertype en lay-our van de pagina met hun werk.

In het beginscherm kan je enkele opties kiezen. Als eerste kan je zoeken naar de naam van een fotograaf die je kent. Je kan ook op een algemene pagina door werk heen scrollen van fotografen die de app hebben en iets nieuws hebben gedeeld. Je kan klikken op een naam en dan de projecten zien waar diegene mee bezig is, met hem/haar chatten, de meeste recente updates qua status bekijken etc. Ook kan je een groep beginnen waarin je met bijvoorbeeld drie anderen elk een project bij elkaar voegt om 1 groot samenlijk project te maken. Dit kan bijvoorbeeld heel goed werken als je iemand vind die jouw project vanuit een ander perspectief heeft benaderd of gewoon iemand vind die werk maakt dat op dat van jou aansluit!

Op je eigen pagina kan je links plaatsen naar je website, kan je een persoonlijke tekst en foto toevoegen en zal je een mapje hebben met je favoriete fotografen.

Stap 3, Kunst

Met deze uitwerking is het kopje ‘’kunst’’ anders dan bij de rest. Deze uitwerking bevat namelijk een eigen persoonlijke contributie om werk te delen. Het ligt hier volledig aan jezelf hoeveel werk je deelt, wat je deelt en hoe vaak je het deelt. Ik zal weinig inspraak hebben in wat voor werk er op wordt gezet. Het enige waar ik wel mijn mening in kwijt wil is in de app zelf, wat de mogelijkheden zijn, wie er allemaal mee mogen doen en wat wel/niet mag/kan.

Stap 4, PR

Om mensen te motiveren deze app te downloaden zal ik het op verschillende plekken moeten promoten. Ik zal de standaard optie van langsgaan op een kunstschool in het begin sowieso gebruiken, maar zal dit vooral met posters langs de weg (in bushokjes), en met reclames op tv promoten. 

Als een nieuw PR poging zou ik ook graag met een grappige stand in een drukke winkelstraat willen staan. Deze stand zal ik heel opvallend maken qua design en de twee medewerkers die erbij staan zullen heel energiek en vrolijk zijn en mensen motiveren om ernaartoe te stappen. Ze zullen uitleggen wat de app is en hoe je mee kan doen. Als grappig extraatje kan je naast de stand met een kartonnen cutout van de app op de foto ( een polaroidfoto) die de bezoekers dan mee kunnen delen en kunnen delen op social media. 

Stap 5, Kosten

De kosten voor de app zelf zitten vooral alleen in de design en het inhuren van een ontwerper voor de software. Dit is een investering. Daarna zal ik geld verdienen aan de app door het eerst een paar maanden gratis te laten downloaden - en na genoeg PR te hebben gedaan omzetten naar een app voor 0,50 cent. De populariteit zal op dat moment hoog genoeg zijn om dit te kunnen doen. De mensen die het dan al hebben zullen erover doorvertellen. Voor de mensen die het dan ook heel graag willen uitproberen is een stap van 0,50 cent niet al te groot. 

De PR zal ook genoeg kosten - ik hoop dit als investering weer terug te verdienen met reclame in de app zelf. Subtiele reclame- niet ‘in your face’, maar af en toe een fotografie website tussen de posts door. 

Bron foto’s: Pinterest.com

[analysingphotographs-blog]

Inhoud

Inleiding

Idee 1

Idee 2

Idee 3

Idee 4

Idee 5

[analysingphotographs-blog]

Inleiding bureaula-idee Ik heb al tijden een idee in mijn hoofd waar ik wat mee wil. Naar aanleiding van een situatie in de klas vielen mij een aantal dingen op. Het gesprek ontstond doordat een aantal leerlingen zich geïntimideerd voelden door een andere leerlingen. De druk die zij ervoeren door hen die het “goed” doen in de klas en daardoor compleet dichtsloegen was een probleem. Het was zelfs zo erg dat sommigen geen feedback durfden te geven omdat ze bang waren om fouten te maken en af te gaan tegenover “de goeien”. Voor het eerst ervoer ik een bepaalde concurrentie onderling en het gevoel het beste te willen zijn. Ik kan dit gevoel meestal goed buiten mezelf houden maar soms overvalt het me opeens. Als het gevoel me overvalt en ik me te bewust ben van alle talenten om mij heen zorgt het voor totale passiviteit en kom ik tot niets.

Dit gevoel kennen we denk ik allemaal, en zeker in de wereld van de kunsten. Je wilt je opleiding niet nét halen, je wilt het goed doen en zelfs uitblinken. Je wilt voldoen aan de verwachtingen, althans, zo ervaar ik het. Het valt me op dat dit gevoel overal om me heen te vinden is, niet alleen op de academie. Ik woon zelf in Amsterdam, onder de jeugd is er een groot gevoel van onderlinge strijd. Wie ziet er het beste uit? Wie heeft het meeste succes? Wie werkt het hardst? Wie doet de leukste dingen? En wie heeft er dan ook nog de leukste Facebook-pagina? Wat ik wil doen is een statement maken over dit stressvolle leven. Ik wil de stress laten zien die mensen ervaren door hun onderlinge strijd en de absurditeit en de nutteloosheid ervan weergeven.

[analysingphotographs-blog]

To get back on the treadmill

Engels gezegde 

Idee 1 Mijn eerste idee is vrij letterlijk. Ik ben opzoek gegaan naar een metafoor die representatief is voor de ‘wedloop’ van het leven. Als ik het heb over de wedloop van het leven bedoel ik dus de onderlinge strijd.

Ik kwam uit bij een Engels gezegde: “To get back on the treadmill”. Ik leg dit gezegde uit als: Terug in het keurslijf van het leven gaan, ofwel terugkeren in het snelle ritme van het moderne leven. Als eerste uitwerking wil ik een experiment gaan doen. Ik wil een persoon laten rennen op een loopband, totdat deze persoon niet meer kan en compleet is uitgeput. Zo wordt iemand fysiek tot het uiterste gedreven. Het rennen op de loopband heeft een bepaald tempo wat in dit geval staat voor het ritme van het leven. En dat terwijl iemand op dezelfde plek blijft rennen en niet vooruit komt. Iemand drijft zichzelf fysiek tot het uiterste om aan mijn verzoek en verwachtingen te voldoen. Wat ik hieraan interessant vind is het nutteloze ervan en de strijd tegen het lichaam door de geest.

De invloed van de maker op het onderwerp is in dit geval heel sterk aanwezig. Het feit dat iemand zichzelf compleet laat uitputten omdat ik het wil vind ik een absurd en interessant gegeven. Want in hoeverre maken we eigenlijk onze eigen keuzes en in hoeverre voldoen we aan verwachtingen van anderen? Ik denk dat we vaak over onze grenzen gaan. We zeggen vaak 'ja' zeggen op dingen die we eigenlijk niet willen, maar we doen het toch omdat we denken dat het van ons verwacht wordt.

De loopband wil ik in een compleet neutrale, witte ruimte neerzetten om het onpersoonlijke te benadrukken. Ik wil een persoon uitkiezen die representatief is voor een grote bevolkingsgroep (namelijk de groep jonge mensen die deze stress veelvuldig ervaart). De persoon is gekleed in sportkleren en heeft een wit t-shirt aan met daarop een nummer. Dit om ook naar de grote hoeveelheid mensen te refereren, we zijn een van velen. De eindpresentatie wordt de film zelf.

[analysingphotographs-blog]

Documentaire van Ditteke Mensink waarvoor zij twee jaar verbleef aan De Ateliers: de broedplaats voor toptalenten in de beeldende kunst. Haar verblijf liep uit op een harde confrontatie. De Franse kunstenaar Marcel Duchamp verklaarde in 1917 alledaagse voorwerpen tot kunst. Een provocerende daad die een heftige, nog steeds actuele discussie veroorzaakte rondom de vraag: wat is kunst? Sindsdien wordt die vraag keer op keer gesteld. Aan de kunstenaar en aan de toeschouwer. Als alles kan en alles mag, hoe weet je dan nog wat kunst is? Regisseur Ditteke Mensink verbleef twee jaar aan De Ateliers: de broedplaats voor toptalenten in de beeldende kunst. Haar verblijf liep uit op een harde confrontatie met haarzelf, de jonge kunstenaars en de moderne beeldende kunst.

Idee 3 Als derde idee wil ik symbolen fotograferen die ik vind horen bij de wedloop van het leven. Ik denk bijvoorbeeld aan een winnaarsblok, medailles en geld. Het zijn symbolen die de verschillen en onderlinge strijd weergeven die aanwezig zijn in de menselijke soort. Ik wil laten zien dat de concurrentiestrijd overal in de westerse wereld aanwezig is.

Naar aanleiding van de documentaire ‘De Confrontatie’ (Het Uur van de Wolf, NPO2) besefte ik me ook dat de kunstwereld enorm gebonden is aan geld en aan mensen die genoeg geld hebben om zich een kunstaanschaf te kunnen veroorloven.

De symbolen wil ik in de studio fotograferen. Op een hele simpele, gelikte manier. Ik wil een verwijzing maken naar reclamefotografie. De invloed van reclame zet aan de tot actie, net als de symbolen aanzetten tot actie: tot harder werken. En daarbij als een soort reclame voor de kunstverkoop.

[analysingphotographs-blog]

Idee 4 Voor het vierde idee wil ik portretten maken van hordelopers na een wedstrijd. Ik ga door op de engelse metafoor ‘To get back on the treadmill’ maar kies in dit geval een andere invalshoek.

Ik wil de lopers fotograferen na een race. Op het moment als ze compleet uitgeput zijn, en net over de finish zijn. Ik wil alleen de winnaars en de verliezers fotograferen. Dus de loper die als eerste over de finish heen is gekomen en de loper die als laatste over de finish is gegaan.

Ik bouw een kleine studio bij de eindstreep en zal ze portretteren met mijn digitale camera. Ik wil een heel aantal wedstrijden fotograferen en een enorme hoeveelheid portretten maken. Vervolgens wil ik het presenteren aan een grote wand. De portretten op A4, allemaal naast elkaar op een wand van ongeveer vier vierkante meter.

Vervolgens zal ik een aantal kunstenaars uitnodigen om te komen kijken naar het project en ik zal ze vragen of zij hun mening willen geven. Het moeilijke maar ook spannende hieraan is dat ik van te voren moeilijk kan zeggen hoe het uitpakt en wat het oplevert.

Ik hoop op hele uiteenlopende meningen. Ik zal ze niet tegelijk uitnodigen maar op verschillende momenten zodat ze niet met elkaar kunnen spreken voordat ze het project hebben gezien. Ik zal de meningen opnemen en bij de uiteindelijke presentatie gebruiken.

De uiteindelijke presentatievorm wil ik in een vierkante ruimte met aan één wand de portretten, uitgelicht.  Aan de wand ernaast wil ik koptelefoons hangen met de ingesproken meningen met een naamkaartje van elke kunstenaar waarvan de mening is. Vervolgens kun je kiezen als kijker welke mening je wilt luisteren.

Ik wil met dit idee aangeven hoezeer meningen in de kunstwereld uiteenlopen en hoe subjectief het is in veel gevallen. En daarbij de invloed die meningen hebben op de manier waarop je kijkt naar een project.

Foto Anouk Kruithof The Daily Exhaustion 

[analysingphotographs-blog]

Idee 5 Mijn vijfde idee is veel abstracter. Na aanleiding van het lezen van de The Myth of Sisyphus kwam ik op dit idee.

Sisyphus, a figure of Greek mythology who was condemned to repeat forever the same meaningless task of pushing a boulder up a mountain, only to see it roll down again. The essay concludes, "The struggle itself [...] is enough to fill a man's heart. One must imagine Sisyphus happy."

Ik wil een performance doen waar het gaat over de struggle van de performance zelf.

Als ik het heb over de wedloop van het leven begint die natuurlijk al bij het voortplantingsproces. Spermacellen die racen om bij een ei-cel te komen en zich als eerste nestelen om zeker te zijn van een leven op aarde. De snelste wint de race en mag met een beetje geluk ongeveer 80 jaren rondlopen op deze planeet. Ik wil deze biologische race omzetten naar een performance.

Ik wil in een vierkante witte ruimte een groot wit doek ophangen, ongeveer vier vierkante meter. Vervolgens wil ik het doek helemaal zwart maken met verf. Niet door te verven maar door steeds verf spetters op het doek te spatten. Dit hele gebeuren wil ik filmen. Ik weet niet precies hoe het verloopt maar het is frustrerend en moeilijk om een groot doek zwart te krijgen. Hierin zit herhaling, frustratie, struggle en het nutteloze. En daarbij een groei. De zwarte spetters breiden zich steeds verder uit en het word een steeds monochromer beeld.

Het interessante aan deze performance vind ik de tegenstrijdigheid van de voldoening die ik denk te voelen als het gelukt is en de nutteloosheid van de hele performance.  

Film: zelf In het klein uitgeprobeerd

[maitevanhellemonthku]

BUREAULA IDEE

INHOUD

1. Uitgangspunt

2. Uitwerking 1 - Portretten van mij, gemaakt door anderen.

3. Uitwerking 2 - Ik, binnen mijn verschillende ‘groepjes’ mensen.

4. Uitwerking 3 - Plekken die Maite heten.

5. Uitwerking 4 - Mijn internet identiteit.

6. Uitwerking 5 - Mijn identiteit op basis van herinneringen/iconische momenten.