Mensen als inspiratie?
In een reportage zag ik 5 vrouwen die aantonen dat Kaboel meer is dan de bomaanslagen in het nieuws. Het is een stad, met mensen, en daarom ook met mooiere aspecten die vergeten zijn door de wereld.
Deze vrouwen zijn een inspiratie. Ondanks hun ver van ideale situatie blijven ze gemotiveerd en geloven ze in het potentieel van mensen. Ik heb een eindeloos ontzag voor hun ijzersterke visie. Wat dat vergt kan ik me niet eens voorstellen.
Ze deden me wel reflecteren over mijn eigen situatie. Hoe ik het soms erg moeilijk vind om dat potentieel in mensen en de wereld te zien. Ik besefte ook dat de positieve insteek voor mij soms duidelijker is, als er iets sterk mee contrasteert.
De wereld van waar ik sta is best wel oké nu, en het kan nog meer zijn. Al is het me niet altijd even duidelijk, ik geloof het oprecht. Dat is toch al een begin.