Bakma öyle ,sen bana baktıkça tüm çocukların çocukluğunu tek bir çocuğa kurban etmek istiyorum. Bakma öyle kız çocuğu pembe gökyüzüne kara bulutlar dağıtanların sonu olmak istemiyorum. Bana bak, yalnız bana baktığında üzerime yıkılan evlerin altında tek yuvanın sahibi hissediyorum. Sonrası hep bir kırgınlık denizi gözyaşları içinde,bir kazan denizin nerden haberi olsun bir kepçe gözyaşından? Acıyı pullarına gömerek, karaya yüzmeye çalışan bir balık gibi, balık bilmesin mi karanın imkansızlığını? Her denizi yakışında kül olduğunu fark edemeyen bir balık... Sonrası hep birçok cahil yetiştiren bir sevgi dersi; hayır ögretmenim ben bir şeyi anlamadıysam suç benimdir, isteyen dağı deler... Sonra bir şey oldu; bir parça mürekkep aktı denizden göğe, gök alıştı her gece denizin sessizlik orucunun kefaretini ödemeye.
