Fark ettin mi, bütün yazılarımda ellerim üşüyor. Neden acaba?
Yeni bir doktor buldum kendime. Bu diğerine göre daha patavatlı ama çok daha açık sözlü. Dedi ki ben hayatıma giren herkesi hayatımdan bilerek uzaklaştırmışım. Yani yaptığım bütün hatalarım bilinçaltımın yönlendirmesiymiş. İyi giden ilişkimi bile bilerek bozmuşum.
Çünkü kimseye güvenmemişim..
Zaten beni bırakacak, beni aldatacak diye kendimden uzaklaştırmışım.
O’nunla da bu yüzden evlenmişim. Beni aldatmayacağına emin olduğum için. Aile babası olacağını anladığım için.
Nasıl tokat ama.. Her şeyin cevabını tek seferde anlamak.
Senin beni aldatacağına o kadar emin mişin ki. Çıkardığım bütün kavgalar korkudanmış. Söylediğim bütün yalanlar dikkatini bende tutmak içinmiş.
O kadar yaralıymışım, o kadar yalnızmışım ki. Güvenerek tutunacak tek bir dalım yokmuş. Hep ayrı tutmuşum kendimi. Hiçbir yere dosta sevgiliye arkadaşa ait hissetmemişim.
Peki bunu bir yazı önce yazmam!!
Büyümek ne kadar boktan. Keşke bunları bilmediğim günlere dönebilsem.
Ama ben bu kadar acı çekerken sana da acı çektirdiğim için özür dilerim. Gerçi seninde beni seçmenin bir nedeni vardı elbette. Acaba senin hangi tranvan bana bağladı iplerini.
İki yaralı yavru.. Acıyan yaralarındaki kanla tuttuştular el ele..
