#ikinokta

Bazen insan sevdiğini özlemez. Konuşabildiğini özler. (Lütfen her bölümü kendi şarkısını dinleyerek okuyunuz)

[ikiinokta]

[ikiinokta]

Bölüm 15

Bu aralar bir video dönüyor sosyal medyada.

Adam psikoloğa gidiyor ve arkadaşı soruyor

-Ne dedi doktor?

-İncilmişsin dedi

-O ne demek?

-Okumuş adam hayatını sikmişler diyemedi incilmişsin dedi.

Ve tabiki doktorum bana incilmiş ve öfkeli çocuk teşhisi koydu. Senin dedi hayatını sikmişler dedi okumuş adam.

Çok zor ebeveyn olmak. Kendi sikilmiş hayatımı gördükçe daha da zor oluyor benim için.

Onun başka annelere bakıp ya keşke benim annem de böyle olsaydı demesinden o kadar korkuyorum ki.

Sürekli O’na nasıl davranmam gerektiği ile ilgili senaryolar kuruyorum. Gece dışarı çıkmak istese ne demeliyim? Arkadaşlarına nasıl davranmalıyım? Sevgilisi olduğunda nasıl konuşmalıyım?

O kadar güzel bir çocuk ki. Keşke görsen. Çıldırırsın..

29 ARALIK 2020

[ikiinokta]

[ikiinokta]

Bölüm 14

Fark ettin mi, bütün yazılarımda ellerim üşüyor. Neden acaba?

Yeni bir doktor buldum kendime. Bu diğerine göre daha patavatlı ama çok daha açık sözlü. Dedi ki ben hayatıma giren herkesi hayatımdan bilerek uzaklaştırmışım. Yani yaptığım bütün hatalarım bilinçaltımın yönlendirmesiymiş. İyi giden ilişkimi bile bilerek bozmuşum.

Çünkü kimseye güvenmemişim..

Zaten beni bırakacak, beni aldatacak diye kendimden uzaklaştırmışım.

O’nunla da bu yüzden evlenmişim. Beni aldatmayacağına emin olduğum için. Aile babası olacağını anladığım için.

Nasıl tokat ama.. Her şeyin cevabını tek seferde anlamak.

Senin beni aldatacağına o kadar emin mişin ki. Çıkardığım bütün kavgalar korkudanmış. Söylediğim bütün yalanlar dikkatini bende tutmak içinmiş.

O kadar yaralıymışım, o kadar yalnızmışım ki. Güvenerek tutunacak tek bir dalım yokmuş. Hep ayrı tutmuşum kendimi. Hiçbir yere dosta sevgiliye arkadaşa ait hissetmemişim.

Peki bunu bir yazı önce yazmam!!

Büyümek ne kadar boktan. Keşke bunları bilmediğim günlere dönebilsem.

Ama ben bu kadar acı çekerken sana da acı çektirdiğim için özür dilerim. Gerçi seninde beni seçmenin bir nedeni vardı elbette. Acaba senin hangi tranvan bana bağladı iplerini.

İki yaralı yavru.. Acıyan yaralarındaki kanla tuttuştular el ele..

Kanın rengi siyahtı.

21 ARALIK 2020

[ikiinokta]

[ikiinokta]

Bölüm 13

Hiçbir yere ait olamama hissi.

Sanki herkesin ve her yerin en yabancısı sensin. Öyle ki yazın yanarken tenin, benim soğuktan ellerim çatlar. Yarimin yüreğine yatsam en pamuğundan, biraz sonra yanağıma batar.

Öyle yabancıyım ki, ruhum bedenimden ayrılıp gökten O’na bakar.

Ben bir elma ağacının meyvesi olsam armut olurdum mesela. O kadar aidiyetsizlik..

Neresi benim yerim, benim yanım?

Solum sağımda kaldı benim..

20 KASIM 2020

[ikiinokta]

[ikiinokta]

Nasıl bir yoksulluk bu

Nasıl bir uzak mesafe ilişkisi

Nasıl bir varolmak çabası

Elleri buz kesmiş sevdanın

Soluğu soğukta sis

Merhaba der kadın

Adamın adı yok

Gözleri yok adamın

Hoşça kal der kadın

Kadının adı yok

Bir yürekte ana

Bir yürekte sızı kadın

————- . ————-

Nasıl bir zenginlik bu

Nasıl bir mesafesizlik

Nasıl bir yoktan var etmek

Elleri sıcacık sevdanın

Soluğu başka bedenlere can

Merhaba der adam

Kadının adı toprak

Gözleri yemyeşil kadının

Hoş geldin der adam

Hoş buldu kadın

[ikiinokta]

[ikiinokta]

Bölüm 12

Ben hiç gerçek hayatta yaşamadım fark ettin mi?

Bir filmde, kitapta, şiirde, müzikte.. Hep kendi gerçekliğimden kaçtım ben. Buz gibi olmuş yürekli insanların sıradanlığından.

En çok huzurlu yuvaları olan çocuk film ya da kitaplarını seviyorum. Ya da annesiz babasız çocukların onları çok seven insanlarla sarıp sarmalanmasını. Sıcacık biten aşk hikayelerini. Hep kavuşmalı. Ama aralarında en sevdiğim fantastik olanlar. Olması imkansız hikayeler.. Ama oradayım işte. Asamı sallıyorum ve oluyor.

Belkide büyülü sözleri doğru söyleyemedim.

AVADA KEDAVRA

[ikiinokta]

[ikiinokta]

Bölüm 11

Hadi siktir olup gidelim.

Bir anlığına boşverelim dolu olan her şeyi. Yeni boşları dolduralım. Boşaltalım.. Dolduralım.. Sonra bomboş olalım.

Benim penceremden bak hayata. Sabahın üçünde, 20 yaşında olduğum yerdeyim. Balkonda.. Rüzgar üşütüyor. Elim ayağım buz. Sigaram, kitabım, müziğim. Ama iyot kokusu eksik burnumda. Özledim..

Nasıl güzeldi o boşluk duygusu. O yarınsızlık.. Deli gibi korksan da o cesaret. Denizin özgürlüğü. Ve sebepsizlik..

Çok canım sıkılıyor. Kuş vuralım istersen.

[ikiinokta]

[ikiinokta]

Yok olmaz anılar zamanla.

Çünkü ruh yaşadıklarıyla olgunlaşır.

Unuttum demek için ruhunu parçalaman gerekir.

Ve unutursan eğer yok olur parçan.

Senden geriye hiçbir şey kalmayana dek.

Adının bir anlamı kalmaz.

Hiç kimse olursun.

Ben galaksi gibi bir kadınım.

Nefesi nefesime karışmış herkesin adı zihnimde.

Bazı insanlar göktaşı gibi savruluyor.

Bazıları gezegen olmuş.

Birkaçı yıldız gibi sönerken.

Diğeri kendi sistemini oluşturmuş.

Ben bir kadınım..

Hergün doğuruyorum anılarımı.

Hepinizi hatırlıyorum.

Hakkını veriyorum bana katılan ve benden çalınanların.

Bedenime dört duvar arasında bazı sıfatlar yüklenmiş olabilir.

Ama ruhumun yaşadığı şeyin sözlüklerde karşılığı yok.

Ben bir kadınım ve hepinizi seviyorum..

[ikiinokta]

[ikiinokta]

Bölüm 10

Hellö bastard;

Geçen gün doktora gittim. Psikolojim sıçmış olduğu için artık, arkadaşım beni kendi psikoloğuna götürdü. Hayatıma giren ekeklerle ilgili bir tramvam olup olmadığını sordu. İlk kiminle beraber olduğumu. Korkup korkmadığımı vs. Neden beraber oldun dedi! Sevdiğim için dedim. O zaman seni her seven ya da her sevdiğin adam sana sahip olabilir dedi. Ne alaka lan göt? Evlenince niye kocanla beraber oluyorsun o zaman? Her kocam gibi gördüğümle de yatarım öyleyse. Bu sorusu ve cavabı kafamı kurcaladı. Neden yapmıştım? Sevdiğim ve biyolojik olarak istediğim için. Başka bir cevap gelmedi aklıma. Bu kadar basit çünkü aşk.

Ama sonra tramva konusuna takıldı kafam. Erkek arkadaşınla hiç tramva yaşadın mı? Yok dedim. Çünkü o anı hatırlayamadım. O kadar derine gömmüşüm ki O’nun yaşama hakkını elinden aldığımızı. Nasıl atlatılır ki bu? Nasıl anlatılır ki bu?

O benim korku meleğim artık. Hep yanımda. Çünkü korktuğum için yok oldu. Ve korkularımla yaşıyor sol omzumda. Keşke annem arkamda olsaydı. Ona anlatabilseydim. Belki o çatalın üzerinde gözyaşlarıyla narkozdan uyanmak zorunda kalmazdım..

Belki masumiyet hala gözlerimde yaşardı..

Elim, ayağım buz kesti.

[ikiinokta]