Uit de categorie "beledigingen-waar-je-eigenlijk-om-moet-lachen komt de opmerking mijn vader die mij eens heeft beticht van het uit-mijn-hoofd-leren van de Triviant antwoorden. Mwoahaha! Alsof ik niks beter te doen had in mijn vroeg adolescente jaren. Huiswerk was al niks voor mij en gelukkig kon mijn moeder zich dan ook niet voorstellen dat ik met twee bakken Triviant kaartjes naar mijn kamer zou gaan om deze in mijn hoofd te stampen. Zoals vaker in het leven had mijn moeder weer eens gelijk. Voor mijn vader was het moeilijk voor te stellen dat zijn nageslacht inmiddels dusdanig veel kennis had opgedaan in het nog prille leven en zo eenvoudig door de vragen huppelde. En nee, we speelden geen Disney Triviant!
OK, dus er is niks mis met mijn algemene kennis. Maar betekent dit dat je daardoor alles begrijpt? Hell no! Er zijn zelfs heel erg veel zaken waar ik vaak over nadenk maar begrijpen zal ik het waarschijnlijk nooit, hoe graag ik het ook zou willen. Hoewel in sommige gevallen moet ik misschien wel blij zijn met het feit dat ik het nooit ga snappen en wil ik het ook helemaal niet snappen. Er zijn natuurlijk veel voor de hand liggende dingen die ik en de meeste van ons niet begrijpen en die hebben veelal te maken met agressie en geweld tegen mens en dier of vreselijk onnodige ziektes. Die parkeer ik even. Ik wil het nu hebben over meer dagelijkse dingen die ik niet snap, terwijl anderen die wel begrijpen. Een kleine greep:
Ballet: De kunst van het rond draaien op slechts twee stijve tenen of een dame in een tutu hoog in de lucht gooien en weer galant opvangen....dat snap ik nog. Dat is mooi én knap tegelijk. Maar een heel verhaal vertellen met wat hupsjes ,sprongetjes en wat dramatisch met de armen zwaaien gaat er bij mij nog steeds niet in. Ik heb het écht geprobeerd en het lukt mij gewoon niet. Zeg gewoon wat je wil zeggen en maak er een toneelstuk van. Je mag mij een cultuurbarbaar noemen.
Wiskunde: Misschien geldt hiervoor hetzelfde als voor ballet. Ik begrijp dat één plus één twee is. Maar laat mij alsjeblieft met rust als je met letters gaat rekenen. Letters zijn er om mee te schrijven. Cijfers zijn om te rekenen, meten, te bellen en te checken op je salarisstrook. Overbodig te vermelden dat ik dit vak, zodra ik de kans kreeg, direct uit mijn vakkanpakket verwijderd heb. Helaas moet mijn dochter wel door cijfermatige hel inclusief de nieuwe rekentoets bij eindexamens. Heb met haar te doen.
中國: 吃中國我不是語言的麻煩少了很多。我最語言還是有一定知道它是關於我是中國人(而其實在日本和韓國)完全喪失。此外,如果有人生氣或友好的聲音,不能減少。動畫系列的手你好,凱蘭誰看了我的女兒我常講五個字都告訴中國人。也就是說感謝爺爺,綠色和紅色。特別是由於確實非常好,在中國餐館。隨著缺點是工作人員立即認為你講一口流利的吧。但它使一個有趣的局面。這很可能是學習....但我喜歡這裡,我四個字。對於那些誰不厭其煩翻譯這片:做得好!
Fietsers die hun hand niet uitsteken: heb ik het al in een eerdere blog over gehad. Ga ik verder geen woorden meer aan vuil maken.
Hoe vogels weten hoe zij in formatie moeten vliegen: al sinds dat ik als kind naar de tekenfilm Nils Holgerson keek was ik gefacineerd van de V formatie die vogels vormen wanneer zij samen vliegen. En helemaal knap vind ik het wanneer er een hele zwerm vogels kris kras door elkaar vliegt zonder tegen elkaar op te botsen. De wonderen der natuur...acceperen niet te hard proberen om het te snappen.
Illusionisten: Ik heb in het verleden wel eens naar het programma "Goochelaars ontmaskerd" gekeken. Het bleek al snel dat het eigenlijk een enorme anti-climax is om te weten hoe die trucs werken. Illusionisme is gewoon hartstikke mooi om naar te kijken en dat moet je niet willen begrijpen want dan is de charme er af. Tenzij je zelf illusionist wilt worden. Door illusionisten kunnen volwassen zich soms nog even kind voelen.
Deze lijst is natuurlijk eindeloos. Er zijn nog zo vreselijk veel zaken waar ik dagelijks mijn hersens over kan breken. Maar soms moet je ook gewoon (tijdelijk) stoppen met nadenken en dingen gewoon even accepteren zoals ze zijn.