#imdeathangel

[trwamwtymbezsensie]

Już tyle razy powtarzałam sobie, mówiłam, zarzekałam się, że już nigdy nie chce się zakochać, nie chce z nikim być, chciałabym żeby moje serce uschło, ale nie potrafię. Tak bardzo pragnę założyć rodzinę... Pragnę mieć dzieci i męża. Wiem, że kochała bym ich ponad życie i zrobiła dla nich wszystko. Jestem jeszcze bardzo młoda i wiem o tym, ale po prostu pragnę miłości...

[trwamwtymbezsensie]

Topię się

W tej pustce

W twym braku

W twym niebycie

Zanurzam głowę we wspomienia

Odkurzam w nich zdjęcie twojej twarzy

Twój zarost, oczy, włosy, których teraz tak pragnę

Nie widzę cię, nie ma cię, nie chcesz mnie

Cały świat nie ma już barw

Ja tkwię w tym bólu, braku w życiu

Wybrałam to mając nadzieję, że odejdzie

Jakoś sobie radzę

- przeklęta

[trwamwtymbezsensie]

Cisną mi się na usta te jedne słowa: kocham cię. W wielu przypadkach tak zakłamane, obłudne i złe. Moje mokre rozchylone wargi wciąż szepczą twoje imię. W mojej głowie wciąż widzę ciebie, twoje oczy, dłonie, włosy. Moje oczy szklą się, bo chcą cię zobaczyć. Wzgardziłeś moim sercem jakby było gorsze, złe, zgniłe

[trwamwtymbezsensie]

Chciałem żyć, ale wszystko chuj...

[trwamwtymbezsensie]

Moja jedyna

Ta jedyna, którą naprawdę kochałem

Moja błękitnooka

Moja skośnobrewa

Moja różanopalca

Moja bladolica

Moja perlistozęba

Moja jasnowłosa

Moja ukochana

Tylko o niej myślę aż do teraz

Tylko jej ciało chcę dotykać z miłości nie jedynie z pożądania

Tylko ona została w moim sercu aż do tej chwili

Tylko na nią mogę się bezustannie patrzeć

Tylko jej włosy są wciąż tak samo lśniące jak dawniej

Tylko ona wciąż potrafi się tak uśmiechać

Tylko jej sposób poruszania się burzy we mnie cały ład

Tylko jej dłonie są miękkie jak jedwab

Tylko jej skóra jest blada jak porcelana

Każda inna osoba to tylko Twoja podróbka

[trwamwtymbezsensie]

Patrzę się na stare zdjęcia i tak mi żal. Boże tak mi strasznie żal tych wszystkich wspólnych chwil. Tych wyjazdów za miasto, spacerów po lesie, wszystkich papierosów wypalonych i piw wypitych po kryjomu, pływania w jeziorze, naszych wspólnych łez i uśmiechów. Tak mi żal... Dlaczego zawsze kocham bardziej niż jestem kochana? Dlaczego raz za razem tracę moich bliskich? Dlaczego wciąż muszę być sama? Już mi na niczym nie zależy...