#iosonoturco

[iosonoturco]

güçsüz ve üzgün hissettiğimde gülümseyip yok bişey diyecek kadar aşağılık yetiştirildim

[iosonoturco]

-bazen en iyisiyle karşılaşmak için beklemeye değer.

[iosonoturco]

hiçbir yere ait olmayanları iyi tanırım her yere aitmiş gibi davranırlar...

[iosonoturco]

herkese yetiştiğinde kendine geç kalırsın

[iosonoturco]

canım, birtanem, çiçeğim, aşkım

‘keşke’ diyemeyeceğim kadar uzağım artık

başını göğsüme koyduğunda nefesim dolaşsın isterdim yüzünde

o kadar ısıtmak isterdim ki nefesimle sırtını

keşke yüreğine en güzel aşk şarkılarını fısıldayabilseydim

yapamadım aşkım

kelimelerden utandım

ellerim ellerini sevdi çiçeğim

dudaklarım koynunu

gözlerim yüreğini

o güzel, içinde güneş saklı yüreğini

zannettim ki bakarsam korkmadan bulutlara korkar kaçarlar

elimden bir şey gelmiyor.

artık çok geç

yalvarırım kızma bana

hain bir bulut gözlerimi esir aldı aşkım

kapatamadım

olmadı aşkım

onlar kaçacağına ben bulut oldum

güneş dolu yüreğine yağmurlar yağdırdım

affet beni

çevremi saran bulutları dağıtmaya yetmedi rüzgarım

sesini duyar gibiyim aşkım

inan en çıplak halimle içime alacağım lanetini

affet diyeceğim

nefesim nefesine nefes katsın istedim

ama olmadı

o küçücük nefesi içine üfleyemedim

o kadar isterdim ki o minnacık nefes göğüslerinden sevgini emsin

ama

olmadı aşkım

anamın fısıldadığı masalları fısıldayamadım nefesine

oysa o kadar istemiştim ki masallarımı rüzgarın yapmak,

bir varmış, bir yokmuşta kaldı fısıldamam.,

ötesini fısıldayamadım

o zilin sesini duyduğunda yüreğine düşen acıya lanet ediyorum

artık koklayamayacağım içini

bir bulut gibi kapatacağım önünü içindeki güneşin

beni affet.

kelimeler hiç bir zaman bu kadar anlam kazanmadı canım

vatan sana canım feda derken dışım;

içim,

vatan sensin be aşkım diye haykırdı

toprağın olmaya çalışmak varken, mezarın oldum

nehir olup akmak varken, deren olup taştım

güneş olmak varken, gölgen oldum

beni affet.

aşkım,

neden dinlemedim yüreğini

neden gözlerimle duyup kalbimle bakamadım sana

neden elini uzattığında kalbimi arkaya sakladım

keşke gözyaşlarımı utanmadan yanağımda gezdirebilseydim

aşkım, seni de yanımda götürüyorum

ne kadar acı yüreğinde bulut olarak dolaşmak

bütün sabahların ışığında

yüzündeki aydınlığı alıyorum içime

rüzgarlar yardım edin bana

umarım güneşli bir gün başka bir nefes daha güçlü üfler aşkını yüreğine

ve ben çıkıp giderim.

o gittiğim yerde binlerce kez haykıracağım,

seni seviyorum çiçeğim…

[iosonoturco]

"telefon numaraları bir şey değil de benim şahsiyetim ne olacak?"

[iosonoturco]

bir şiir var ezberimde müfrezeyim gün geçiren

[iosonoturco]

dünya tarihinin en karizmatik ve en büyük dikdatörü. öyle bir dikda ki bağımsızlığı bir ailenin elinden zorla alıp bir halka zorla veriyor. bahsedeceğim konu meclis raconu içeriyor ve sene 1922, mecliste hilafetin ve saltanatın kaldırılması hararet ile tartışılıyor fakat atatürk üzerindeki gözlerin farkında olduğundan görüş bildirmiyordu. oturduğu sandalyeden tartışan insanlara bakıyor kendilerine ait fikirlerini anlayıp hafızasına kaydetmeye çalışıyordu. hoca müfit efendi ve yanındaki hoca takımı insanlara bunun şirk koşmak, islamı karalamak vs gibi safsatalar olduğuna inandırıyordu. konu bu milletin en sömürüldüğü konu olunca çok da zorlanmıyorlardı. hoca takımı kazanılan savaş ile birlikte ankara hükümetinin görevi tekrar osmanoğullarına iade etmesini, onların kandırıldığını anlatıyordu meclistekilere. meclis saltanatın iadesi konusunda kararsız ve tartışma içerisinde olsa da hilafet konusunda karşı görüş iddia etmeye çalışan bile yoktu. görüşme neticelerinin istediği yere gitmediğini fark eden paşa söz isteyerek önündeki kürsüden sıraya çıktı ve çoğumuzun bilmediği o efsane tehdit konuşmasını yaptı.

"Efendiler, Egemenlik ve saltanat hiç kimse tarafından hiç kimseye, ilim icabıdır diye; görüşme ile, münakaşa ile verilmez. Egemenlik, saltanat kuvvetle, kudretle ve zorla alınır. Osmanoğulları, zorla Türk milleti'nin egemenlik ve saltanatına el koymuşlardı; bu musallat olmalarını altı asırdan beri devam ettirmişlerdi. Şimdi de, Türk Milleti bu mütecavizlerin hadlerini ihtar ederek, egemenlik ve saltanatını, isyan ederek kendi eline açıkça almış bulunuyor. Bu bir olupbittidir. Söz konusu olan; millete saltanatını, egemenliğini bırakacak mıyız, bırakmıyacak mıyız? Meselesi değildir. Mesele zaten olupbitti haline gelmiş bir hakikati ifadeden ibarettir. Bu, mutlaka olacaktır. Burada toplananlar, Meclis ve herkes meseleyi tabiî görürse, fikrimce uygun olur. Aksi takdirde, yine gerçek gerektiği şekilde ifade olunacaktır. Fakat ihtimal bazı kafalar kesilecektir."

konu üzerindeki tartışmalar kendisini son cümle ile sessizliğe bıraktı. hoca takımı kendi arasında fısıldaşıyordu. atatürk hoca takımına bakarak;

"İşin ilmi yönüne gelince, hoca efendilerin hiç merak ve endişelerine mahal yoktur. Bu hususta ilmi izahat vereyim"

dedikten sonra dini hususları laik devrimler ile nasıl sağlamlaştıracağını anlatır. hoca takımı memnun olmasa da az önceki konuşmanın son cümlesi hepsinde bir can telaşına sebep olmuş ve bir anda şirk koşmayı, dinden çıkmayı kısaca az önce olur dedikleri tüm safsataları unutup durumu şu sözlerle kabullenmişlerdi;

"Affedersiniz Efendim, biz meseleyi başka bakımdan değerlendiriyorduk; izahatınızdan aydınlandık."

sözler ise ankara mebuslarından hoca mustafa efendinin ağzından dökülmüştü.

kısaca arkadaşlar meclis manipüle edilmeye müsait ve hala bir çok haini içerisinde barındıran bir meclisken hepimizin bağımsızlığı bir avuç insanakul, sahte hoca ve karşılık verme cesareti olmayan mebusa bağlıydı. bu durumun bir dikdatör ortaya çıkarması çok olağandı ve tarihin en büyük dikdatörü bu şekilde doğdu. onun devrimlerini ise emanet ettiği gençler yaşatmaya devam edecek.