SENİ HUZURLA UYUTMAK İSTERDİM…
Seni huzurla uyutmak isterdim…
Günün bütün yorgunluğunu
başını göğsüme yasladığında
sessizce senden almak…
Saçlarını okşarken
“Artık korkma…” demek isterdim.
Çünkü dünya ne kadar acımasız olursa olsun,
benim yanımda
kalbinin incinmesine izin vermeyecektim.
Gözlerini kapattığında
son gördüğün şey yüzüm,
uykuya dalmadan önce
son duyduğun ses
“Ben buradayım…” olsun isterdim.
Seni öyle bir sevmek isterdim ki;
geçmişin bütün kırgınlıkları
gece olunca kapının dışında kalsın…
Sen uyu…
Ben başucunda
sessizliğini bekleyeyim.
Sen uyu…
Ben saçlarının arasından
geçmişteki bütün acıları
tek tek ayıklayayım.
Ve sabah olduğunda
gözlerini açtığında
dünyanın hâlâ aynı dünya olduğunu,
ama artık
yalnız olmadığını fark et…
Çünkü ben seni
sadece sevmek değil,
sana iyi gelmek isterdim.
Seni huzurla uyutmak isterdim…
Başını göğsüme koyduğunda
kalbinin ilk kez
“Artık güvendeyim…”
diye fısıldamasını isterdim.
Ve eğer bir gün
bütün dünya sana sırtını dönerse…
Sen yine de gözlerini kapat sevgilim.
Ben orada olmasam bile
bil ki bir yerlerde
seni huzurla uyutmayı,
kırılmış kalbine
yeniden yuva olmayı
hâlâ isteyen biri var…
Ben.
